Berichten

MSW@ 14:43 26-11-2013
Dank je wel Angel, voor je lieve reactie. Het klopt helemaal wat je zegt! Liefs, M
Angel@ 23:15 18-11-2013
De website is tijdelijk offline geweest ivm problemen met het webhostingsbedrijf. Deze zijn nu verholpen en de website is weer online. Wel hebben we helaas moeten besluiten om het Forum te sluiten aangezien het te veel spam veroorzaakt. (het Forum komt dus ook niet meer terug) In plaats van het Forum kan het gastenboek worden gebruikt voor al jullie vragen of stuur een bericht via het contactformulier op de website. Mijn excuses voor het ongemak.
MSW@ 11:39 06-11-2013
Lieve allemaal,

Ik gebruik alleen mijn initialen vanwege de verregaande manipulatie bij ons thuis (rondstruinen op internet op zoek naar wat ik doe is geen uitzondering). 42 jaar lang ben ik zwaar onderdrukt door een moeder met ernstige psychische problemen, die door haar altijd ontkend zijn. "die arts/psych weet er niets van, is niet deskundig", waren uitspraken die altijd gebezigd werden als er weer iets opdook omtrent haar disfunctioneren. En iedereen om haar heen leek het te geloven. Ik heb sterke aanwijzingen dat iedereen die het niet geloofde monddood gemaakt werd of gewoon verstoten.

Pas geleden is mijn vader (vrij onverwacht) overleden (die zover mogelijk nog wat steun bood) en het is sinds zijn door echt niet meer mogelijk om op een normale, fatsoenlijke manier met mijn moeder om te gaan zonder zelf volledig kapot gemaakt te worden.

Ik herken, na eigen studie in psychologische hoek, en jarenlange psychotherapie, volledig dat ik mijn leven lang gemanipuleerd ben. Alleen, als je er zelf als persoon middenin zit is het zo ontzettend moeilijk om er niet telkens weer in meegetrokken te worden. Ook al zie je, weet je en merk je dat dat gebeurt. Je bent zo 'geprogrammeerd' in je kindertijd, dat je ontzettend sterk in je schoenen moet staan om alle nare dingen die er over jou en tegen jou gezegd en geschreven worden niet meer te geloven. Om je eigen weg te gaan en je eigen keuzes te maken. Het voelt haast alsof je in levensgevaar zult verkeren als je ertegenin gaat. Terwijl het juist het tegenovergestelde is.

Heb inmiddels na mijn vaders dood de stoute schoenen aangetrokken en keihard aangegeven dat ik alleen nog contact wil als ik het zelf aangeef. Voor de rest heb ik het contact zoveel mogelijk verbroken. 30 mails, whatsapps, telefoongesprekken etc per dag (en dat een etmaal rond!) is niet vol te houden. Om van een bezoek aan haar nog maar te zwijgen. Daar kom je na een paar uur zo uitgeput van terug dat je een week niet kunt werken. Niet te doen dus.
Ze stoort zich er uiteraard niet aan, maar ik reageer alleen nog als ik het zelf nuttig vind. Dus teksten op de grafsteen, daarover geef ik mijn mening (die uiteraard er bij haar niet toe doet , maar tegenover mijn vader en zijn nagedachtenis vind ik het wel correct), en op allerhande onzinberichten ga ik niet meer in. Ik heb mijn moeder geblokkeerd op andere kanalen, een speciaal 'familiemailadres' gemaakt en dat aan haar en mijn broer doorgegeven als 'nieuw en enig' mailadres, en neem de telefoon niet op als ze belt. Zo houd ik de band minimaal en bescherm ik mijzelf.

Uiteraard krijg ik nu de rol van 'zwart schaap' toebedeeld, word uitgestoten uit het gezin, dwz, gezins- en familieleden worden tegen mij opgezet en vrienden van mijn ouders tegen mij uitgespeeld. Mijn broer is woedend op mij, manipuleert inmiddels vrolijk met mijn moeder mee en wil geen contact met mij tot ik mijn contact met onze moeder 'genormaliseerd' heb. Normaliseren van contact is het in zijn ogen, wat haar ogen ook zijn, want vermoedelijk heeft hij zelf niet in de gaten dat hij ook gemanipuleerd wordt. Ik zie in zijn teksten letterlijke quotes van mijn moeder terug, die onwaar zijn, gelogen, maar die hij weer als waarheid naar mij toe projecteert. Dus kan ik er bijna zeker van zijn dat hij zich nog middenin het 'manipulatieweb' bevindt, zonder dat hij dit in de gaten heeft. Mijn uitleg accepteert hij ook niet, dus dat moet ik ook opgeven.
Maar ik kan het zelf echt niet meer opbrengen. Voor de buitenwereld maak ik ook een slechte keuze: ik steun mijn moeder immers niet in haar oneindige verdriet om haar overleden echtgenoot? Maar als ik het wel doe, dan ga ik er aan kapot. Ze weet me volledig leeg te zuigen en als ik leeg ben dan is het nog niet genoeg.
Toen ik enkele weken geleden met spoed met de ambulance naar het ziekenhuis moest en opgenomen werd doordat ik hartklachten kreeg van de hele situatie, is mij duidelijk geworden dat het mijn dood kan worden en ik echt er uit moet stappen.

Begrip dat het ook mijn vader is die is overleden, krijg ik van haar uiteraard niet. Ruimte voor eigen beleving van verdriet is er vanzelfsprekend ook niet.
Zo moeilijk. Het is voor de buitenwereld zo correct, zo onopvallend en zijn we 'zo'n hecht en lief gezin. En toch is het voor mij zo ontzettend helder: mijn moeder heeft een bipolaire persoonlijkheidsstoornis en is een narcist die haar oudste dochter leegzuigt, manipuleert en letterlijk vernietigt en doodt.
Haar tegenspreken mag niet, steun bij anderen zoeken mag niet, een eigen leven leiden mag niet, haar niet in het middelpunt van mijn wereld hebben: mag niet. Niks mag, behalve met haar bezig zijn en haar het middelpunt van mijn wereld laten zijn en mijzelf 'wegmaken'.

En ik accepteer het niet meer. En ik vind het doodeng om nu zo te doen! Maar ik ben nu 42, heb zelf een gezin met een geweldige man en kind, schoonfamilie, vrienden, een goede baan en een fijn leven. Zij hoort er niet meer bij!!!

Ik kan zo veel over mijn jeugd en drama's vertellen, zoveel delen, maar het is te veel om op te schrijven. Ik moet er gewoon mee stoppen...

Het gaat me lukken! Ik doe simpelweg niet meer mee!

Lieve groet, M
Geantwoord op: 08:55 08-11-2013

Beste M,

Het is te erg voor woorden dat je dit op deze manier moet doen, omdat je anders gecontroleerd wordt en er op aangesproken wordt. Je zou zeggen waar bemoeien mensen zich mee....? Maar ik vind het heel goed van je dat je nu eindelijk zegt: "En nu is het genoeg!" Iedereen heeft een grens en die van jou is duidelijk bereikt. En dat geeft ook helemaal niet. Ik vind als je contact hebt met iemand, en of dat nu familie is of dat het vrienden zijn, het moet een toegevoegde waarde zijn in je leven. Mensen die jou leven alleen maar ruïneren en totaal geen toegevoegde waarde hebben in je leven daar kun je het contact beter mee verbreken of het contact echt een heel stuk verminderen. Je schiet daar echt totaal niets mee op. Je bent met zulke personen alleen maar een hoop ellende rijker. Concentreer je op de mensen in je leven die wel oprecht het beste met je voor hebben en geef hun je energie ipv je energie te verspillen aan de mensen die het niet waard zijn. En zo te lezen heb je genoeg mensen die van jouw houden in je leven dus ga je daar op concentreren. En altijd als je iets op een andere en voor jou nieuwe manier aanpakt is dat eng, maar ik denk dat je er wel goed aan doet. Verandering is niet altijd een verbetering zeggen ze wel eens, maar in dit geval denk ik van wel. Het zal je een hoop rust geven. Succes en hou vol!

Angel

Renate en Kas@ 11:34 22-10-2013
Beste allemaal,
We hebben zojuist een link naar deze site geplaatst in ons te verschijnen artikel over "eenzijdige relatieproblemen". Ons artikel verschijnt op de website: www.watvrouwenwillen.nu. Sites als deze over psychologische manipulatie zijn superbelangrijk, maar passende hulp en therapie is dat eveneens. We hebben onze buik vol van relationele parasieten. Het zijn lastige trajecten als je slachtoffer bent die heel wat blijvende tranen kunnen veroorzaken. Sterkte aan de slachtoffers!. Hou moed! Renate en Kas
Leo@ 12:16 29-09-2013
Ik heb/had 9maanden een relatie wat nog steeds geen duidelijkheid geeft... Haar grootste probleem naar mij is dat ik geen werk heb ik ben 25jaar ik ben ligt autistisch en dat wist ze ook, heb erg moeite met leren heb vroeger op een speciale school bezeten en heb geen diploma of iets ook dat wist ze... Ze pushte me altijd dat ik moest gaan werken wat ik zeker waardeer en wil! Heb aankomende woensdag een afspraak bij carglass het is zo dicht bij... Maar ja, nu zegt ze dat ze pas voor me kan vechten als ik werk heb... Zelf zit ze nu ook al even thuis want ze kan pas in oktober daar aan de slag. Misschien is ze een beetje depri? Maargoed... Ben altijd goed voor haar geweest en ze heeft geen enkele reden om het ineens uit te maken, ze geeft ook aan dat ze even alleen wil zijn en t even niet meer weet... Met moeite heb ik dat gedaan en wil ik haar even niet lastig vallen... Ze haalde de foto's weg en verbrak de relatie op facebook... Ineens zegt ze tegen mij "bedank je ouders even voor alles dat is wel zo netjes" met antwoord ja zal ik doen bedankt jou ouders ook maar" ja is goed zegt ze en 3min later "je zit er ook echt totaal niet mee he?" Ik zeg ja tuurlijk wel "ik merk er niks van zegt ze" ik denk t zal wel... Paar dagen later schreef ze "ik mis je zullen we praten?" waarbij ik antwoorde ja is goed. We spreken een vrijdag af, donderdag avond vroeg ze nog wat ik deed met wie ik was heeft hij ook een vriendin welke vriend? Ik antwoorde gewoon netjes en antwoorde ze "je bent nog meer bij hem dan bij mij *Glimlach*. Dus ik schreef "Morgen ben ik weer bij je x" na t gesprek ging ik slapen en werd ik wakker met als volgd; "ik heb nog even na gedacht ik denk dat ik misschien t weekend nog alleen wil zijn dat t beters..." Ik zei dat ik t niet leuk vond zegt ze "sorry hoor" maar opa en oma komen" etc etc. Ik voelde me echt k*t. Ze schreef "ben je nous boos?" Ik dacht ik ga hard worden dus ik schreef; " nee niet boos hoor word er wel wijzer van" ze schreef "wijzer?" Ik zeg "dat het waarschijnlijk toch niet gaat werken zo" antwoorde ze terug "oh nou oke..." Ze ging ineens jongens volgen op Instagram zo foto site... Dus ik deed meisjes volgen en ineens kreeg ik dit binnen: haha ineens volg je focking veel wijven *glimlach* gaat goed he! Ik schreef ja. Antwoord ze "oke mij niet nodig dus" zulk soort dingen.... Best herkenbaar als ik het hier zo lees.... Dit gesprek was een vrijdag eergisteren... Sindsdien niet meer gesproken, want zij maak t uit zij wil even alleen zijn zij zeg de afspraak af... Moet ik dan als een hondje terug komen steeds? Ik was de gene die altijd zij zand erover ik heb bijna werk en nu zegt ze "te lang gewacht" ach.. Die vrijdag dat ze het had afgezegd ging ze wel wat leuks doen met d'r nicht die avond... Maargoed dat las ik op facebook. Vreemd genoeg weten de ouders t niet want ze had gezegd dat we even een pauze hebben en dat t even niet meer goed ging zei ze tegen mij... En d'r broertje Appte me gisteren nog wanneer ik nou weer een xtje kwam ik zei dat moet je aan je zus vragen en ze zei tegen haar broertje waarom wil je dat weten? Niet eens zeggen het is uit ofzo... Maargoed... Waarom ik er voor wil vechten is omdat de relatie zelf altijd goed ging en we hebben nooit echt ruzie gehad alleen op whatsapp maja dat is anders want daar toon je geen emotie enzo.. Alles ging gewoon leuk en dit zag ik niet aankomen eigenlijk.... Ben kapot van verdriet! Heb d'r nu 2dagen niet gesproken en ik moet me sterk houden en ze moet voelen wat ze kwijt is... Zal ze geen gevoel hebben denk je? En een spel met me spelen? Want sinds 2weken is t uit en ik liet haar steeds tegen mij praten en telkens vroeg ze wat ik doe en waar ik ben enzo.. Wat moet ik doen? Verder gaan met me leven en een beetje hoop hebben dat alles goed komt met mij en Haar! En ik hoop dat t me gaat lukken want ik wil zo graag een toekomst met haar... Maar ben erg onzeker geworden door deze toestanden!

Alvast bedankt voor t lezen!
Geantwoord op: 09:42 02-10-2013

Beste Leo,

Als ik je verhaal zo eens lees dan krijg ik erg sterk het gevoel dat ze een spelletje met je speelt. Ik heb het idee dat zij veel meer voor jou betekend als jij voor haar. In een goede en evenwichtige relatie krijg je terug wat je er in stopt. Je krijgt wat je geeft. Beide partners respecteren en vertrouwen elkaar. Het feit dat je zelf in je bericht al aan geeft dat je niet iedere keer als een hondje terug wilt komen zegt mij dat je diep in je hart ook wel weet dat dit niet goed zit. Ondanks dat je erg veel geeft om deze meid. Ik denk niet dat zij het zelfde toekomstbeeld heeft van jullie samen als jij dat hebt. Ook dat je onzeker bent door alles wat er gebeurd is een signaal dat dit niet goed zit. Het is logisch dat je niet meer weet waar je aan toe bent als je zulke gemengde signalen van haar krijgt. Vertrouwen liefde en respect binnen een relatie is heel erg belangrijk. Dat houdt een relatie in balans en zorgt er voor dat je je goed voelt bij je partner. Vaak geeft ons innerlijk gevoel wel signalen dat het in een relatie niet goed zit, maar negeren de meeste mensen dit omdat ze van iemand houden. Ik kan niet voor je beslissen wat je moet gaan doen, maar mijn advies is zoek een andere lieve en leuke meid die je wel waardeert en respecteert en die geen spelletje met je speelt. Je verdient vele malen beter dan dat je nu krijgt en wordt behandeld in mijn ogen. Heel veel succes met je beslissing en de situatie!

Angel

Laura@ 15:07 20-09-2013
Dank je wel voor je reactie!!
Laura@ 11:42 19-09-2013
Na de zoveelste ruzie met mijn moeder ben ik op deze site terechtgekomen. De puzzelstukjes beginnen langzaam op zijn plaats te vallen. Mijn moeder manipuleert, gedraagt zich altijd als een slachtoffer, draait en verdraait en weet mij al 42 jaar lang een schuldgevoel te geven. Ik doe het nooit goed. Ik heb er zoveel last van. Het liefst zou ik het contact verbreken. Maar ik heb ook 4 kinderen waar ze oma van is. En mede daarom vind ik dat ik dat niet kan doen. Ik ben nu naar een manier op zoek om er mee om te gaan. Ik ben er echt ziek van dat het zo loopt. Ook omdat ze mijn vader, die nu overleden is, altijd zo zwart maakte. Nu pas zie ik in hoe moeilijk het voor hem geweest moet zijn om met haar te leven.
Ik wil er graag met iemand over praten.
Groetjes, Laura
Geantwoord op: 15:40 19-09-2013

Beste Laura,

Ik snap je dilemma heel goed. En ik kan mij heel goed voorstellen dat het vermoeiend is. Je staat voor een moeilijke keuze. Wel contact of geen contact....Als je wel besluit het contact te houden dan zul je inderdaad voor je zelf een manier moeten vinden om hier mee om te gaan. Ik kan je niet vertellen hoe je dat moet doen. De reden daarvoor is omdat we nou eenmaal allemaal verschillend zijn. Wat voor de ene persoon werkt kan voor de andere persoon helemaal niet werken. Wat je zou kunnen proberen is om het contact wel aan te houden, maar zo oppervlakkig mogelijk. Dan zien jouw kinderen hun oma nog steeds, maar hou jij het heel oppervlakkig en dan heb je ook de minste kans op ruzies en confrontaties. Je zult hier genoeg herkenning vinden, want er zitten zo veel meer mensen met het zelfde probleem als jij. Ik wens je in ieder geval heel veel succes. En mocht je de behoefte hebben dan kan je me altijd via het contact formulier op de website persoonlijk een mail sturen.

Angel

Angel

angelique@ 22:59 12-09-2013
Beste Angel
bedankt voor uw snelle reactie.
gr angelique
angelique@ 23:52 10-09-2013
Bij toeval kwam ik op deze site terecht en het is me wel het 1 en ander duidelijk geworden. Mijn moeder heeft een theatrale persoonlijkheidsstoornis en manipuleert haar hele leven al.Mijn broer is een pathologische leugenaar en manipuleert al vanaf dat hij kan praten.En zo zijn er nog 2 in de familie van moeders kant.Zou zoiets erfelijk bepaalt kunnen zijn? Ik vind het zeer moeilijk om met dit soort mensen om te gaan,en heb sinds een half jaar alle banden met mijn broer verbroken,en heb daar absoluut geen spijt van. Met mijn moeder heb ik sinds 2 maanden weer contact,hetzij moeizaam.Ik kan gewoonweg niet accepteren dat zei zo is,en heb haar ook al vaker op haar leugens,manipulatie,en slachtofferrol gewezen,maar altijd word alles ontkend .Erg vervelend en wat mij betreft heb ik liever helemaal geen contact meer met haar,maarja....het blijft toch je moeder,en ik ben soms ook nog steeds zo stom om er weer in te tuinen,hoewel ik toch echt wel beter weet dat ze nooit zal veranderen of zich weet aan te passen. Zelf ben ik eerlijk en oprecht,dat heb ik wel geleerd de afgelopen jaren(door mijn huidige partner).Maar die eerlijkheid word meestal niet gewaardeerd door mijn moeder en broer.Ik zou er talloze boeken over kunnen schrijven over hoe deze mensen in elkaar zitten en wat voor idiote en gemene streken ze leveren,om er zelf maar beter van te worden........... begrijpen zal ik het nooit.
groetjes angelique
Geantwoord op: 09:15 11-09-2013

Beste Angelique,

Kinderen hebben hun ouders als voorbeeld en leren dus veel van beide ouders. Als kinderen bijvoorbeeld opgroeien in een omgeving waar ruzie maken en schreeuwen heel normaal is en dagelijks voorkomen zullen kinderen geloven dat dit gedrag normaal is en het overnemen van de ouders. Dus eenmaal volwassen en zelf in een relatie zullen ze het zelfde gedrag vertonen als hun ouders. Dat is met manipulatie ook zo. Kinderen nemen het gedrag van hun ouders over. en naar mate ze ouder worden, worden kinderen er alleen maar beter in. Zie ook mijn Top 10 (Ouderschap) http://www.psychologische-manipulatie.nl/Top9.html Dus erfelijk aangelegd nee dat niet. Maar als jij je kinderen leert manipuleren zullen ze het gedrag over gaan nemen. Dit hoeft natuurlijk niet altijd. Je ziet het bijvoorbeeld ook met ouders die een alcohol verslaving hebben. Hun kinderen als ze eenmaal oud genoeg zijn nemen of het gedrag van hun ouders over en hebben de zelfde verslaving of kinderen gaan er tegenover staan en doen zelf precies het tegenovergestelde en vinden alcohol vreselijk. Dat is met dit precies zo. Om gaan met mensen die manipuleren blijft moeilijk en lastig. En doordat iedereen anders in elkaar zit zal je voor je zelf een manier moeten zoeken waar jij je goed bij voelt hoe je hier mee om wil gaan.

Angel

A. Schetters@ 13:46 27-08-2013
Hallo Angel, je hebt helemaal gelijk. Ik vermoed ook dat oma een schuld gevoel heeft. Ik ben ook opgevoed door mijn oma die bij ons in woonde (zo ging dat vroeger op de boerderij) mijn moeder was lid van allerlei verenigingen waar ze dagelijks erg druk mee was. mijn vader werkte en als hij thuis was sliep hij. Maar ik denk ook dat ze erg jaloers op mij is omdat ik door alle omstandigheden toch een erg prettig en fijn leven heb met een geweldige vriend(en). Zij heeft alleen maar haar man die zwaar aan de antidepressiva zit. Voor de rest is ze hele dagen druk met alles doen voor mijn kinderen. Ze beschouwd ze zeker als haar eigen. Ze heeft altijd graag een zoon gewild en vanaf dat mijn zoon geboren is zit ze er boven op. Mijn vriend zegt altijd dat oma schijnzwanger is. Het klopt inderdaad dat ik nog steeds de voogdij heb. BJZ wil absoluut niet mee werken, wil geen onderzoek doen naar PAS. Ze zeggen alleen dat mijn zoon gelukkig is bij opa en oma en dat hij daar wil blijven. Dus ze kunnen niets voor mij doen. Want ja... De kunt niet gaan trekken aan die jongen. Ik kan idd eens informeren bij een juridischloket. Had ook al gehoord dat je een melding kunt doen bij AMK.
Geantwoord op: 13:59 28-08-2013

Beste A,

Heel vreemd dat bjz niet wil mee werken. Ik snap absoluut dat ze niet aan de kinderen willen gaan trekken, maar dat is alleen van toepassing als de keuze in overeenstemming is met moeder en het contact met moeder daar nog gewoon is. Het contact met moeder is nu volledig verbroken door nog eens niet een eigen keuze maar moedwillig opgelegd. Daar zit naar mijn idee toch een heel groot verschil in. Kinderen horen hun ouders in hun leven te hebben. Daar zijn verschillende redenen voor, maar met name omdat jij het rolmodel bent voor beide kinderen die kan oma niet zijn. Amk kan je altijd bellen en je verhaal doen en eens aanhoren wat hun over deze hele situatie te zeggen hebben. Maar het antwoord van bjz vind ik een heel makkelijk antwoord. Eigenlijk zeggen ze (in andere woorden dan wel, mevr wij hebben geen idee hoe wij u kunnen helpen dus trekken we onze handen er vanaf en zoekt u het maar uit) Daar komt het in mijn ogen op neer. Ik kan je 1 ding garanderen en dat is dat het nooit goed is voor kinderen om totaal geen contact meer te hebben met hun ouders. Dat lijkt me al reden genoeg om hier iets mee te gaan doen. Ik zou zeker eens juridisch loket bellen en vragen naar je wettelijke mogelijkheden. Je hebt gezag over beide kinderen en daarbij zeggenschap over je kinderen. Zwart wil gezien heeft oma helemaal niets te vertellen over je kinderen tenzij het anders is bepaald door de rechter. Naar mijn idee moet dit niet zo maar mogen en kunnen. Niet opgeven en blijf proberen!

Angel

A. Schetters@ 15:14 23-08-2013
Hallo allemaal, ik ben een moeder die al 12 jaar vecht om de kinder bij me te hebben. Ze zijn onderhand al 15 en 18 jaar. In dit geval is het niet de vader die de kinderen bij me weghoudt of tegen mij opzet maar het zijn mijn ouders. Ik heb al anderhalf jaar geen contact meer met mijn zoon en heel weinig met mijn dochter omdat ze al jaren worden gehersenspoeld door mijn ouders dat ik een slechte moeder ben, nooit thuis ben, niets voor ze over hebben, altijd maar op de bank lig etc. Ik ben 13 jaar geleden gescheiden en vanaf die tijd heeft vader niets meer van zich laten horen. Heb er dus altijd alleen voor gestaan. Oma ging zich steeds meer bemoeien met de opvoeding en in het begin was dat natuurlijk wel prettig. Het is natuurlijk erg zwaar om in je eentje voor twee kleine kinderen te zorgen die allebei autistisch zijn. Maar de bemoeienis werd steeds erger. Ik had op een gegeven moment niets meer te vertellen over me eigen kinderen. Oma nam volledig alles over. En begon steeds meer slecht over mij te praten. Niet alleen tegen me kinderen maar ook tegen mensen in mijn omgeving. Het begon met praatjes van kom maar bij oma, oma doet dat wel of van oma krijg je dat wel. De kinderen werden beladen met grote en dure cadeau's. Als ik eten had gekookt vlogen de borden door de kamer en oma werd achter me rug om gebeld dat ik geen eten voor ze had. Vervolgens reed oma voor en nam ze mee naar de supermarkt om hun favoriete eten te halen en bij haar thuis klaar te maken. Als de kinderen geen zin hadden om naar school te fietsen belden ze oma en oma bracht ze naar school. Als ik nee zei op de vraag of ze een snoepje mochten net voor het eten gaf oma ze er toch een. Toen ze klein waren en ze voor straf naar hun kamer moesten haalde oma ze er weer af en vertelde dat het nergens voor nodig was tegen hun. Dit zijn nog maar een paar kleine voorbeelden. Als ik hier wat van zei of er tegenin ging was ik de boosdoener en ik had niets voor ze over. Ik ben nu al 10 jaar met allerlei zorginstanties bezig om de band tussen mijn kinderen en mij weer goed te krijgen. Maar oma blijft iedereen maar te manipuleren. Liegt alles bij elkaar. Volgens mij lijdt ze onder ernstige vorm van jaloezie en afgunst. Alles moet ze het zelfde hebben als ik. Zelfde kleding, kapsel, haar kleur, zelfde auto etc. Anderhalf jaar geleden ben ik mijn huis gaan schilderen en toen heeft oma de kinderen ingepraat dat ze beter even tijdelijk bij haar konden gaan wonen omdat het niet goed voor hun zou zijn dat ze in de troep zaten. Sindsdien worden ze volledig bij me weg gehouden en wil mijn zoon geen contact meer met me. Mijn dochter woont sinds een jaar samen met een jongen die erg manipulatief is. Hij bepaald alles. Ze mag geen contact met mij. Ze mag het huis niet eens alleen uit. Ik vind dit zo verschrikkelijk. Maar kan er niets aan doen. Als ik er wat over zou zeggen dan is het niet waar en wordt ze boos op mij. Sinds een jaar heb ik hulp van Bureau Jeugdzorg zonder resultaat, een half jaar zit Lindenhout er ook bij in. En in dat half jaar is de situatie alleen maar verslechterd. BJZ geeft zelf aan dat ze opa en oma ook niet de juiste plek voor mijn zoon vinden maar weten ook niet wat ze er verder aan moeten doen om de situatie te veranderen. Ik krijg alleen maar te horen van, ja hij wil geen contact met jou of met ons dan kunnen we ook niets.. We kunnen hem niet dwingen. Ik heb vandaag BJZ een mail gestuurd of het niet onderzocht kan worden of mijn kinderen lijden aan PAS. Ik en meerdere met mijn zijn het er over eens dat vooral mijn zoon ernstig lijdt onder het Ouderverstotingssyndroom. Alle symptomen zijn aanwezig.. Heeft iemand nog tips wat ik voor de rest nog kan ondernemen? Ik ben ten einde raad.
Geantwoord op: 10:35 26-08-2013

Beste A,

Al twaalf jaar aan het vechten voor je kinderen en zonder resultaat is een hele lange tijd. Wat moet dit ontzettend moeilijk voor je zijn. Ik heb het idee dat oma jou kinderen als haar eigen kinderen ziet. Ze vergeet dat jij de moeder bent van die 2 kinderen en niet zij. Misschien zit oma met een schuldgevoel over hoe ze haar eigen kinderen heeft opgevoed en wil het \\\'goed\\\' maken/beter doen. Maar daar heb jij natuurlijk helemaal niets aan. Wat ik nergens lees is dat oma de voogdij heeft over de kinderen, dus ik ga er van uit dat jij nog steeds voogdij hebt over je beide kinderen? Als dat zo is dan snap ik het probleem niet echt, want als jij voogdij over je kinderen hebt dan is het helemaal geen kwestie van wel of niet bij jou wonen. Dan horen de kinderen bij jou! Oma kan dan zeggen wat ze wil, maar heeft geen poot om op te staan. Ik zou als ik jou was eens contact opnemen met het juridischloket. Daar kun je gratis juridisch advies krijgen over wat je wettelijk eventueel voor stappen kunt ondernemen. Misschien kun je oma verplichten dat ze de kinderen jou in ieder geval laat zien of verplichten om je kinderen mee te laten werken aan hulpverleningstraject om zo het contact weer te herstellen. Wat ik wel er bij moet vermelden is dat 1 van je kinderen 18 jaar is en voor de wet volwassen is. Die kan je niet meer tot niets verplichten. Je jongste nog wel. Er moet een traject voor jou en je kinderen worden opgestart bij professionele hulpverlening om het contact te herstellen. Als het goed is zou bjz daar bij moeten en kunnen helpen. En oma moet wettelijk worden aangepakt. Er moet iemand tegen haar zeggen dat ze geen zeggenschap heeft over jou kinderen. Heel veel succes. Blijf volhouden, want de aanhouder wint uiteindelijk. Het gaat misschien niet zoals jij het wilt, of misschien niet zo snel als je wilt, maar uiteindelijk heb je profijt van al je werk.

Angel

Anne@ 12:22 22-08-2013
Na mijn scheiding heb ik gezorgd dat mijn kinderen hun vader konden blijven zien. Ik zat er achteraan als hij weer eens maanden niets van zich liet horen. Maar nu zijn mijn kinderen volwassen en gelooft mijn zoon allerlei leugens van mijn ex-man en mijn schoondochter. Ik heb al drie jaar geen contact meer, mijn kleindochters zie ik ook niet meer. Inmiddels is mijn zoon weg bij zijn vriendin maar de schade die ze heeft veroorzaakt blijft.
Een en ander speelt dus ook op volwassen leeftijd. En niet alleen bij vaders!
Geantwoord op: 19:55 22-08-2013

Beste Anne,

Absoluut waar wat je zegt. Het is niet alleen maar tijdens de kindertijd of alleen maar de vaders die verstoten worden. Ook zeker moeders worden door hun kinderen verstoten. Heel erg vervelend dat je in deze situatie zit. Maar geef de hoop niet op. Er komt een dag dat je zoon gaat nadenken over zijn gedrag en over wat hij heeft gedaan.

Angel

Lambert@ 13:44 07-08-2013
Hallo, wat een geweldige site.. Ik heb net die brief over oudervervreemding via facebook (727 vrienden) verzonden... hoop dat ie goed gedeeld wordt en dat rechters en gezagdragers eens opkomen voor de slachtoffers van NAP.. de kinderen en hun toekomst
Geantwoord op: 17:02 07-08-2013

Beste Lambert,

Dank je wel voor je compliment. Fijn om te horen dat de site hulp bied aan zo veel mensen. Het zou geweldig zijn als de regering in dit land eindelijk hun ogen gaan open doen en opkomen voor de kinderen. Alle mensen die zich daar voor inzetten dragen een klein steentje bij. Bedankt voor je inzet!

Angel

Linda@ 16:38 02-08-2013
Ik ben zelf op een gruwelijke wijze gemanipuleerd door mijn aanstaande schoondochter, mijn zoon gelooft alles wat zij zegt, ik ben nu niet alleen mijn zoon kwijt maar ook mijn kleindochter. Hij wil niks meer te maken hebben met mij of zijn zusje. Ik ben hier kapot van en ik kan daar niet tegen op. Dank je voor deze site, nu begrijp ik meer.
Geantwoord op: 17:00 07-08-2013

Beste Linda,

Een schoon dochter/zoon heb je niet voor het uit kiezen. Soms komen je kinderen thuis met een partner waarvan jij als ouder al lang door ziet dat het niet goed zit, maar je zoon/dochter stapel verliefd is. In zo'n situatie kan je niet anders doen dan je twijfels bekend maken bij je zoon/dochter en je schoon dochter/zoon accepteren. Ik kan me heel goed voorstellen dat je als ouder je kind wil beschermen en wilt behoeden voor een fout. Maar soms moeten kinderen daar zelf achter komen. Anders loop je inderdaad het risico dat ze het contact verbreken en hun eigen weg gaan. En aan de ene kant is dit ook logisch aangezien ze redeneren dat hun gelukkig moeten worden met hun partner en niet de ouders. Het enige wat je nu kan doen is proberen het contact te herstellen en je zoon zijn eigen keuzes laten maken. Laat het even rusten en probeer dan langzaam aan het contact te herstellen. Heel veel sterkte.

Angel

Janette@ 13:43 01-08-2013
Hallo,

Ik ben door een vriendin geattendeerd op deze site. Ik heb alles doorgelezen en zal hier zeker heel veel aan hebben.
Kom uit een relatie waarin emotionele chantage, liegen en manipuleren aan de orde van de dag waren. Ben er enorm door geknakt maar kan met behulp van deze site eruit komen. Dank daarvoor!

Groet Janette
Geantwoord op: 17:10 01-08-2013

Beste Janette,

Je relatie is in ieder geval achter de rug. Nu kan je gaan werken aan je zelf en er voor zorgen dat je er weer helemaal boven op komt. Voor sommige mensen heeft een manipulatieve relatie ook na het beëindigen van de relatie nog een vervelende nasleep. Ik hoop dat jij niet met die nasleep te maken krijgt en je ex partner je met rust zal laten. Fijn om te horen dat deze site je hulp bied met alles wat je nu door maakt en wat je te wachten staat. Daar is de site tenslotte voor gemaakt. Heel veel succes in de aankomende tijd. Stapje voor stapje kom je er wel!

Angel

Berichten: 106 t/m 120 van de 365.
Aantal pagina's: 25
Nieuwer5 6 7 [8] 9 10 11Ouder