Berichten

Tine@ 18:57 04-07-2015
Kennelijk heb ik op de een of andere manier een harde les te leren en wilt het kwartje maar niet vallen.
Het gezin waar ik uit kom kende twee gezichten, naar de buitenwereld stonden we bekend als dat gezellige, warme en hechte gezin (wat deels ook wel het geval was), anderzijds liep ik constant op mijn tenen en verwachtte ik elk moment een uitbrander van mijn moeder. Ik kon in haar ogen nooit iets goeds doen, hoe vaak kreeg ik wel niet te horen dat ik waardeloos was. Nooit een complimentje, nooit een lief woord........ja behalve als ik haar hielp in het huishouden, vandaar dat mijn huis (ik ben nu 47 jaar) nog steeds spik en span is. Schoonmaken daar was ik goed in, achteraf ook het schoonmaken van mijn hoofd die vol negatieve ingeprente woorden zat.
Ik heb psychische hulp gezocht toen ik ouder was en hard aan mijn zelfvertrouwen gewerkt. Dat gaat nu goed, behalve als ik een bezoekje breng bij mijn moeder en zij me voor de zoveelste keer niet serieus neemt. Ik ben hartpatiënt en weet dat stress bij mij de trigger is, maar volgens haar kan het geen stress zijn, want dat heb ik niet volgens haar, want wat heb ik nou eigenlijk mee gemaakt aan ellende? Niets dus als ik haar mag geloven.
Tja, geschiedenis lijkt zich te herhalen met mijn eigen kinderen. Ik ben 13 jaar geleden gescheiden en het kwam bij mij vandaan. Mijn ex en ik hadden elkaar niets meer te vertellen en de koek was op, daarnaast met hem het nodige mee gemaakt, waar ik zeker mijn kids niet mee wil belasten, dit ten nadele van mezelf, want ze trekken volledig partij voor vader. Als ze de waarheid zouden kennen, zou dat wel anders zijn, maar dat verdriet wil ik hun besparen. Wij zijn in goede harmonie uit elkaar gegaan, alhoewel ik zeker besef wat voor een impact dit had voor de kids. Ik heb ze zoveel mogelijk leed willen besparen en nooit geen kwaad gesproken over mijn ex. Helaas was dat andersom niet het geval en maakte hij me (on)bewust zwart tegenover de kids. De oudste, mijn dochter was altijd al een vaders kindje en besloot op haar 17e met veel bombarie bij haar vader te gaan wonen. het deed mij verdriet, maar ik vond het geluk en welzijn van mijn dochter het belangrijkste en lag me er bij neer. Ze was vol verwijten naar mij toe en kwam met dingen aan, waarvan ik duidelijk kon bespeuren dat het niet naar eigen woorden waren. Opa en oma van vaders kant gooiden graag olie op het vuur door bijvoorbeeld niet op verjaardagen van de kinderen te komen als de verjaardagen bij mij gevierd werden. Ik had dan thuis een ontroostbaar kind die boos was op mij omdat oma en opa niet wilden langs komen dóór mij.
Dat te bedenken dat ex schoonvader inmiddels al met zijn halve familie had gebroken omdat ze stuk voor stuk niet deugden. Mijn jongste kreeg op 16 jarige leeftijd psychische hulp omdat hij depressief was en de psycholoog stelde de vraag bij wie hij het liefst wilde wonen en waar het prettig en stabiel was.
Hij koos voor mij en mijn (nieuwe) man en ik was daar blij om. Mijn zoon heeft een fijne tijd bij ons gehad, veel goede gesprekken en ook veel lol. Tot begin dit jaar veranderde hij, werd stiller. Hij is inmiddels 19. Mijn zoon kwam regelmatig met nieuwe kleren thuis, die hij van zijn vader kreeg, ook opa en oma schoven hem weleens geld toe. Als donderslag bij heldere hemel spuide hij op een avond alleen maar vuiligheid uit naar mij toe. Ik vroeg hem wat er mankeerde, wat hij anders wilde etc. Een normaal goed antwoord kreeg ik niet van hem, er deugde ineens niets meer aan mij en hij was boos dat ik geld uitgegeven had aan een nieuw bed voor onszelf ??!! Hij was boos dat hij niets gekregen had van me. Mijn zoon zijn zwakke plek is geld, weet ik, hij profiteert graag van anderen, voor de rest is hij een doodgoed jong, een beetje erg beïnvloedbaar. Hij wilde bij zijn vader wonen,,want daar hoefde hij tenminste geen kostgeld gaan betalen als hij binnenkort zou werken.
Dat was dus ineens dág zoon!.......door alle stress belandde ik een dag later in het ziekenhuis voor mijn hart en kwam ik met een nieuwe tas vol pillen thuis en ondertussen een flinke illusie armer. Mijn zoon heeft nooit interesse getoond, geen teken van leven gegeven en heeft hierdoor nooit beseft dat hij me bijna kwijt was.
Mijn zoon negeert me nu, sluit me buiten van alle belangrijke zaken en verkondigt zelfs aan iedereen dat ik geen interesse toon. Als hij alle belangrijke zaken voor me verzwijgd hoe kan ik dan op de hoogte zijn?? Na 4 x gevraagd te hebben wanneer hij diploma uitreiking heeft, telefoon niet opneemt en geen app'jes benatwoord kreeg ik het verlossende antwoord van zijn zus. "Mam je moet míj er niet mee lastig vallen, daar heb ík geen zin in!" is dan vervolgens het antwoord van mijn 23 jarige dochter (die tot op heden uit zichzelf geen contact met mij zoekt) Ik voel me verstoten, vraag me af wat ik anders had kunnen doen. Mijn man kent me nu 10 jaar en zegt dat ik een geweldige moeder voor ze ben geweest en altijd voor ze klaar stond. Toch blijf ik twijfelen, heb altijd het beste met ze voor gehad, maar kennelijk toch iets fout gedaan?
Misschien dat anderen zich in mijn verhaal herkennen? Ik voel me verdrietig, teleurgesteld, maar diep vanbinnen ook heel boos.
Ik wil niets liever dan een fijn contact met mijn kids, maar om me zo afgewezen te voelen, dat gevoel wens ik niemand toe.
Geantwoord op: 08:52 18-07-2015

Beste Tine,

Als er dingen in ons leven anders lopen dan dat wij graag willen zijn we geneigd of om anderen de schuld te geven en zelf geen enkele schuld te erkennen of om alle schuld bij ons zelf neer te leggen ongeacht of dit waar is of niet. Beide is niet goed. Het is absoluut goed om kritisch naar jezelf te kijken en jezelf te vragen wat had ik anders kunnen doen? En er zullen vast dingen zijn die je anders had kunnen doen. Maar vaak maakt het niet uit hoe je de dingen had gedaan en is de uitkomst toch het zelfde. Wees niet zo streng voor jezelf. Als je man zegt dat je een goede moeder bent neem dat dan aan. In dit geval zijn het invloeden van buiten af en 2 kinderen die dat nog niet inzien wat de oorzaak is. Dit zijn dingen wat vaak niet is te voorkomen, hoe je de dingen dan ook aan had gepakt. Dit zal altijd moeilijk blijven, maar het is een situatie waaraan jij op dit moment niets aan kunt veranderen. Leef je leven, houdt je kinderen dicht bij je hart, geef jezelf niet de schuld en er komt een dag dat ze gaan inzien hoe het wel zit. Succes, Mariska

Martin@ 09:48 29-05-2015
“Het lijdt geen enkele twijfel dat het percentage mensen met psychopathische trekken hoger is in de zakenwereld dan in de bevolking als geheel. Je kunt ze vinden in elke organisatie waar positie en status iemand macht en controle over anderen geven, evenals de kans op materieel gewin,” vertelt onderzoeker Bob Hare in het fascinerende boek ‘De lessen van een psychopaat‘. Juist in een tijd zoals deze – met veel onzekerheid binnen het bedrijfsleven – gedijen mensen met psychopathische trekjes prima. “De psychopaat kan moeiteloos omgaan met de gevolgen van snelle veranderingen. Hij of zij gedijt er zelfs bij. Chaos in de organisatie biedt zowel de noodzakelijke prikkel voor de psychopathische hang naar opwinding, als een geschikte dekmantel voor psychopathische manipulatie en corrupt gedrag.”

Zoetgevooisde woorden en mooie verhalen. Sub-criminele psychopaten zijn voor de meeste mensen onopvallend "normaal" omdat ze zulke handige leugenaars en manipulatoren zijn. Makkelijk beïnvloedbare en naïeve mensen met autisme vormen het ideale doelwit voor psychopaten zoals ....... en de elektricien ............., zogenaamde "coach" en "directeur" van een stichting voor mensen met autisme. Deze sadistische psychopaten ontlenen erg veel narcistische genoegdoening aan de status van hun ogenschijnlijke succes en bekwaamheid via de toepassing van charmante vaardigheden om zo goed te liegen dat niemand jarenlang ooit iets heeft doorgehad. Klanten krijgen onterecht torenhoge of vreemde rekeningen die via een ... moeten worden voldaan of worden op een gewetenloos geraffineerde wijze aan het lijntje gehouden. Vaak neemt men meerdere mensen met autisme tegelijk op sleeptouw; liefst mensen van wie men weet dat ze incompatibel met elkaar zijn. Tijdens uitstapjes neemt ...... dan ongemerkt bv. de portefeuille weg van iemand die bij het minste al psychotisch wordt en vervolgens vraagt hij aan deze persoon, in het bijzijn van anderen, om iets te betalen. De "kick" om zwakkeren in de samenleving uit te lokken, te domineren, hen onder stilzwijgend genot te zien aanmodderen, uit te buiten en te minachten is gewetenloos ziek en heeft blijkbaar al jarenlang ongestraft kunnen doorgaan. Naar buiten toe wordt een misleidend geitenwollensokkenimago van groene zachtaardigheid staande gehouden, terwijl het personeel op soms niet erg subtiele wijze te horen krijgt dat het eigenlijk maar dom is om geen gebruik te maken van allerlei situaties.

De desbetreffende psychopaten worden, zoals te verwachten, vooral zelf beter van het hele gebeuren en zoeken nauwkeurig uit wat iedereen wil horen. Voor "begeleiding" tijdens een vakantie wordt al gauw €15000 per week per persoon gerekend. De schijn wordt hooggehouden dat ........ over niet al te veel geld beschikt waardoor vrijwilligers (vaak ook met autisme) niet kunnen worden betaald, zogenaamd. Ondertussen laat hij hen tienduizenden euro's doorsluizen naar een holding en strijkt hij zelf de maximale vrijwilligersvergoeding op.

......... lijkt oh-zo normaal en gaat genadeloos kil te werk via plausibele leugens om zowel partners, familie, personeel als klanten in het ongewisse te laten en zoveel mogelijk geld op te strijken, samen met zijn broer. Niet alleen krijgt het systeem daardoor alweer een slechte naam, maar de desbetreffende doelgroep bestaat ook nog eens uit mensen die in hun leven al niet veel vertrouwen hebben kunnen opbouwen naar andere mensen toe. Zo iemand laat je dan jarenlang, als niets vermoedende cliënt, heel dichtbij komen ...

De sluwe gewiekstheid van deze glad pratende psychopaten is van een dusdanig zieke en gewetenloze aard dat je je gaat afvragen of er niet veel meer van dit soort lui op plekken zitten waar macht en status een rol spelen. ....... neemt op zeer berekenende wijze bepaalde mensen in dienst, vaak onbezoldigd, die later weer kunnen worden gebruikt om als schuldige aangewezen te worden indien dingen misgaan (ze zijn namelijk toch "gek", terwijl hij zelf zijn eigen bekwaamheid blijft aanprijzen en handig buiten schot blijft (maar niet langer).

"Waarom hebben mensen met autisme toch zo'n overdreven sterk gevoel voor rechtvaardigheid?"

"Het summum van immoraliteit is om bij al je misdaden de schijn te wekken een fatsoenlijk mens te zijn die de wet respecteert." -- Plato
Geantwoord op: 09:52 29-05-2015

Beste Martin,

Bedankt voor je bericht. Het is duidelijk dat je met je bericht een punt wilt maken en dat is ook geen probleem. Maar wegens privacy redenen heb ik de gegevens van de desbetreffende personen waar het over gaat weg gelaten. Mariska

ik@ 20:27 20-05-2015
Mijn moeder is een master manipulator.
Controleert alles en vooral, mij.
Ze eist volledige controle over wie ik ben, wat ik doe.
Ik heb haar uit mijn leven gegooid sinds ik zelf moeder ben.
Wetende, dat ze mijn kind net zo zal gaan manipuleren als dat ze mij gemanipuleert heeft.
Die kans krijgt ze nooit!
Geantwoord op: 09:34 29-05-2015

Beste ik,

Omgaan met iemand die je manipuleert is heel moeilijk, maar uiteindelijk laten we zelf toe dat we gemanipuleerd worden. Waar een manipulator is, is ook iemand die zich laat manipuleren. Dat kleine stukje moeten we bij ons zelf zoeken. Wij moeten dat kleine stukje veranderen waarin wij dat nog steeds toelaten dat ze ons manipuleren. Want uiteindelijk als wij niet meer toelaten dat we worden gemanipuleerd zal de manipulatie stoppen omdat ze hun grip kwijt zijn.

marjolein@ 12:32 21-04-2015
Hoi,
en wat vind je van de relatie van mn dochter van 16 en oma?
Moet ik haar het contact verbieden? Ik wil dit niet om ma te straffen, maar uit bescherming voor mn dochter, ze word door haar oma gemanipuleerd en stookt haar op tegen mij.
Dit vind ik een lastig dilemma, ik heb haar de situatie wel uitgelegd, maar ze snapt het niet helemaal, straks ben ik mn dochter ook nog kwijt.
Geantwoord op: 10:37 29-04-2015

Beste Marjolein,

Als moeder moet je altijd doen wat het beste is voor je kinderen en moet je ten alle tijden je kinderen beschermen omdat ze dit zelf nog niet kunnen. Als jij echt het gevoel hebt dat het beter is om het contact tussen dochter en oma even te laten rusten totdat er rustiger vaarwater is bereikt dan moet je dat ook doen. Wat hier in wel heel belangrijk is dat je hier over praat met je dochter. Leg haar uit waarom je dit doet zonder in details te treden wat er tussen jou en oma speelt. Probeer uit te leggen dat je haar wilt beschermen en dat je dit niet doet om haar te straffen. Aan de andere kant is je dochter 16 jr en dus aan het puberen. Het kan ook zo zijn dat ze beslist om niet te luisteren en toch gaat. Voor mij is het onmogelijk om je te adviseren wat het beste is in deze situatie omdat ik jullie beide verder niet ken. ?Het enige wat ik je wel kan zeggen is: "Volg je hart en je gevoel."

Mariska

Marjolein@ 19:27 16-04-2015
Vorig jaar feb. had ik al eens geschreven op deze site:
Ik vertelde dat ik het contact met mn moeder heb verbroken, hier is echt wel een gegronde reden voor, want dat doe je niet zomaar.
In eerste instantie wilde ik het contact niet verbreken, maar even een time-out, moest alles even verwerken.
Sindsdien gunt ze me geen rust meer, er is afgelopen jaar ontzettend veel gebeurd, FB-vuil en hatelijke teksten werden op twitter vermeld, dominee werd langs gestuurd, Bijbelteksten (we zijn christen) werden misbruikt, neef die belde met de mededeling dat Jezus vergeeft en dat ma zichzelf mss wel iets aan zou willen doen, etc.
Het ergste vind ik dat ze mn dochter tegen ons probeert op te zetten, na vele lezen, begint ze toch aardig wat narcistische trekjes te krijgen.
De band met mn broer moest ik goed houden zei Angel,... helaas is dat niet gelukt, hij vind dat ik zeur en het maar goed moet maken met ma, want hij kan er niet meer tegen, intussen besodemieterd hij me ook door blauw vinkjes uit te zetten en ook niet eerlijk naar mij te zijn.
Het is echter niet zijn dochter die is misbruikt door ma (ma plaatste foto's op twitter en zei dat zij dat was; resultaat was een relatie met een vent v 32: maar die is inmiddels achter de waarheid en heeft de relatie verbroken) en de wraakacties waren niet naar hem, maar naar op mij gericht. Ja, mag ik dat allemaal even laten bezinken en even tot rust komen daarmee? NEE!.. is het antwoord, broerlief wil alles weer peace en vree, en ik moet me er maar in schikken of ik nu wil of niet, want HIJ trekt het niet meer, want ik maak het iedereen moeilijk en het draait toch niet altijd om mij?
Ik heb het proberen te lijmen, hem alsnog uitgenodigd op mijn doop, zolang hij zich maar niet verplicht voelde en ik had liever niet dat hij het aan ma vertelde, bang dat ze langs zou komen en een scene zou schoppen.
Ik hoorde anderhalf week niets,toen ik vroeg hoe het met hem ging.
1 uur voor de doop kreeg ik een appje dat hij niet kwam, ziek! Maar wel blauwe vinkjes uitgeschakeld,
Ik heb het als een rotstreek ervaren en heb erdoor geen leuke dag gehad, ik was er kapot van.. wees aub toch eerlijk!
Heb terug ge-appt of hij anders wel was gekomen en dat we ieders maar beter on eigen weg konden gaan.
Heb hem geblokkeerd van whats-app omdat ik geen zin meer in antwoord had, ik was boos!
Dag later kreeg ik weer bericht van iemand vd kerk, ma had gehoord van mn broer dat ik was gedoopt, hoe konden ze dit toch doen om mij te dopen, ze moesten eens weten.
Dus broer heeft belofte niet gehouden. jammer.
Mn zoon kreeg een mail van hem, dat ik ruzie met iedereen maakte en dat ik me vreemd gedroeg.
Zo langzamerhand begin ik mezelf kwijt te raken en das best lastig, heb nog 1 verzoeningspoging met mn broer gedaan om eens te praten, maar nee, niet gelukt.
Ik heb mn dochter (nu 16) nu verboden om contact te zoeken met oma.
Vind ik zelf wel heel erg, vooral omdat dit haar enige grootouder nog is, maar ze is te kwetsbaar en manipuleerd haar en zoekt stiekem met haar contact, als mn dochter niet reageert op haar app-jes of telefoontjes wacht ze haar op bij school.
Ik worstel nu erg of er ooit nog verzoening kan komen en wat ik mss kan doen nog om verdere schade te voorkomen, mbt tot de relatie tussen dochter-oma /dochter-moeder.
Enig idee?
Geantwoord op: 10:30 21-04-2015

Beste Marjolein,

Het geloof staat hier helemaal buiten. Dat is iets wat ze gebruiken om jou over te halen. Misbruik maken van geloof noem ik dat. Want als er 1 ding belangrijk is in het geloof dan is het wederzijds respect naar elkaar. En vandaag de dag zijn er veel mensen maar ook gemeenschappen die de bijbel of überhaupt het geloof misbruiken of er een eigen draai aan geven. Dat zegt meer over hun als over jou Marjolein. Het feit dat de dominee hier aan mee werkt vind ik eigenlijk wel zorgelijk. En dat je broer er anders over denkt als jij is helemaal niet erg, maar hij moet jou keuze en mening respecteren en aanvaarden. En als hij er niet tussen in wil staan dan moet hij dat ook gewoon niet doen. Hij kan contact met jullie beide houden en er met beide niet over praten. Doet hij dat wel en mengt hij zich in het hele verhaal dan plaatst hij zich zelf er midden in. Ga voor jezelf eens op papier zetten alle redenen waarom je het contact hebt verbroken met je moeder. Laat dat even een weekje rusten en pak het dan nog eens op en kijk of je dan nog eens bent met alles wat je hebt opgeschreven. Als jij vind dat je redenen gegrond zijn om het contact te verbreken dan moet je zeker niet door andere mensen aan je zelf gaan twijfelen. Soms zijn deze moeilijke beslissingen nodig om jezelf in bescherming te nemen en je gezin. En dat er uiteindelijk weer toe gewerkt gaat worden naar een eventueel contact herstel dat moet je op eigen tempo doen en op het moment dat jij daar klaar voor bent en niet eerder. Ik hoop dat jij je hier een beetje in kan vinden en dat je wat hier mee kunt.

Mariska

AM@ 09:24 12-04-2015
Zelf merk ik, dat praten veel helderder werkt, dan de lieve vrede te bewaren, of hem/ haar te ontzien.
Niet werkt,
Elkaar corrigeren vind ik zelf ook goed!!!
Maar niet iedereen staat er open voor, en natuurlijk heeft dat even tijd nodig, de ander moet er ook aan wennen.
Maar hoeveel geduld moet je hebben, erover nadenken, en als men zich daarbij na verloop van tijd, zich niet prettig voelt, dan een beslissing nemen, wat de volgende stap is.
Ikzelf heb er een handje aan, om te proberen, en te blijven proberen, en zeker als je niet zeker weet, heeft die ander wel, of niet, het beste met je voor.
Ik heb dat gedaan bij mijn oudste zus, (waar ik totaal geen contact meer mee heb) Ik vind het een goede beslissing dat ik deze stap heb genomen.
Ik ben rustiger en minder stressvol.
Mijn man reageert ook beter van hoe ik het nu aanpak, op tijd mijn grenzen aangeven, zeggen hoe je je voelt, als er een botte reactie komt of kwetsend, en zeggen hoe je het anders wilt, en afspraken maken, gebeurt dat niet, eraan helpen herinneren.

Ik schrijf dit, dat praten meestal helpt, of een beslissing voor jezelf maken, hoe drastisch het ook voor de beslisser ook is.
Dit advies is voor degene die met zichzelf en met schuldgevoelens worstelt .
Want dat lees ik regelmatig op dit gastenboek, maar ook merk ik dat in het dagelijks leven rondom me.
Ik weet niet of er mensen zijn op dit gastenboek het met me eens zijn.
Het is alleen mijn mening, bij mij heeft dat geholpen.
En zeg dit, om mensen ook op weg te helpen, dat er verschillende methodes zijn, als het oude gedrag, waar men zich niet prettig bij voelt.
Want veel mensen weten niet meer hoe ze iets op een goede manier aan moeten pakken bij conflicten.
Is niet makkelijk!!! Ligt ook aan de situatie
A.M.@ 08:11 02-04-2015
Nu ik geen contact meer heb met mijn oudste zus, ( omdat ze me altijd kleineerde, betuttelde en zich overal mee bemoeide) Ze zei altijd dat ik bij haar hoog aangeschreven sta. Nou onzin is dit. Ik zeg altijd zo, als je bij je zus hoog aangeschreven sta, zou ze me toch met respect behandelen, dat is mijn mening.
Maar ik ben hardstikke blij, dat ik de knoop heb doorgehakt, om totaal geen contact meer met mijn oudste zus te hebben.
Het is bij ons veel en veel rustiger!!!!!!!!!!! En ook heb geen spanning meer!!!!!!!!!!! Het gaat ontspannen tussen mijn man en mij er aan toe.

Met mijn man heb ik op advies van Mariska gepraat, over dat hij van alles vraagt als ik het erg druk heb, of teveel aan mijn hoofd heb enz
En ook over die kerstkaart toen aan mijn oudste zus sturen, toen ik maar ja zei, om van zijn aandringen af te komen.
Ook daarover heb ik met hem over gepraat.
Ik vertelde wat het met me doet, hoe ik me voel, en ook, of ik wel duidelijk naar hem toe was, en hoe hij zich voelde.
Het antwoord heb ik gekregen, ik moest duidelijker zijn met nee of ja zeggen.
Nou dat ben ik nu, maar mijn man doet het nog dat vragen, als ik het druk heb, ik vraag dan ben ik niet duidelijk genoeg? Terwijl ik nee heb gezegd, hij zei ja,
Ik vroeg hem hoe dat komt dat hij toch doorgaat, en zich niet aan de afspraak houdt.
Hij zei, dat ben ik zo jarenlang gewend.
Ik zei werk eraan, dat kan je best!!!
Wel vroeg ik hem, hoe dat ook bij hem voelt dit gesprek, zodat we allebei meer te weten komen van elkaar.
Zijn antwoord was het is verhelderen, en ikzelf ook.
Maar ik moet hem wel corrigeren, als mijn man zich niet aan de afspraak houdt.
Wel zeg ik hem, het niet leuk te vinden als ik dat doe, maar geen andere weg is, dat dit de enige manier is.
Hij zei, als het daardoor beter gaat, ben ik bereid, om me te laten corrigeren.
Voor mij en mijn man is het een vruchtbaar gesprek geweest.
Geantwoord op: 10:32 08-04-2015

Beste AM,

Wat goed om te horen dat het zo'n vruchtbaar gesprek is geweest tussen jou en je man. Met goede en duidelijke communicatie kom je een heel eind. En jullie zullen allebei aan de nieuwe situatie moeten wennen, maar als jullie elkaar de ruimte en tijd geven om daar aan te wennen en ondertussen samen blijven praten over dingen dan komt dat echt goed! Ik ben blij voor jullie.

Mariska

Am@ 03:01 21-02-2015
Een paar dagen had ik geschreven over mijn man en ik.
Daarover wil ik graag een reactie op.
Geantwoord op: 10:30 23-02-2015

Beste Am,

Geduld is een schone zaak en wij zijn duidelijk wanneer iemand een reactie kan verwachten. Hierover krijg je ook bericht zodra je een reactie achter laat in het gastenboek.
Om antwoord op je vraag te geven, als iemand iets aan jou vraagt en je hebt op dat moment geen tijd, of je hebt het druk, of je hebt veel aan je hoofd dan geef je bij iemand aan dat je zo'n gesprek op een later tijdstip wilt voeren en niet nu. Zeker als het over zaken gaan die voor jou belangrijk zijn. Als jij ja zegt om maar van het aandringen van je man af te komen dan kan je je man niet de schuld geven dat die kaart toch is verstuurd. Jij hebt tenslotte toe gezegd. Het is belangrijk om duidelijk te zijn tegenover andere mensen wat je wil en wat je niet wilt. Dit is iets wat niemand anders voor je kan doen en waar je bij je zelf aan moet gaan werken. Daarbij lijkt het me verstandig om met je man eens goed te praten. Communicatie en duidelijkheid lost vaak al een hoop op (zonder verwijten te maken). Succes, Mariska

AM@ 01:42 20-02-2015
Sinds het najaar heb ik geen contact met mijn zus Riny.
Rond kerstmis stuurde mijn zus een kerstkaart.
Ze schreef dat andere mensen het veel erger hebben dan jij, door haar werd ik jarenlang gekleineerd en betutteld, en heb ik het contact verbroken, waar ik achter sta.
Ik zei al tegen mijn man als Riny een kerstkaart stuurt, wil ik geen antwoord sturen.
Zei mijn man, dan praten we erover, en wie zegt dat ze een stuurt.
Maar die kaart kwam.
Mijn man vroeg aan me, wat zullen we doen? Een kaart terug sturen of niet?
Ik zei, we hebben het erover gehad, en dat mijn antwoord nee is.
Maar hij zei, waarom zouden we geen terugsturen? Ik zei dat ik aan hem de reden had gezegd.
Dus zei ik weer nee.
Maar mijn man zei, kerstmis kun je niet maken om geen antwoord terug te sturen
MAr op dat moment had ik het erg druk, en zei ik ja, om er maar vanaf te komen van het aandringen van mijn man.
Maar met kerstmis was het finaal misgegaan, door die kaart
Nu nog zegt hij, dat ik het uiteindelijk zelf had beslist, dat ik had toegestemd om die kaart te versturen
Ik vind dat hij misbruik maakte dat ik in mijn drukte maar ja had gezegd, door zijn aandringen.
Hij blijft gewoon zeggen nee jij besliste, ik vroeg het alleen maar, maar ik vind dat hij misbruik maakt van mijn gevoel
Anne@ 08:24 05-02-2015
Ik twijfel en heb schuldgevoelens: mijn vriend en ik wonen niet samen ik heb 2 kinderen en hij heeft er 2, ik heb een auto en hij niet ik rij best vaak voor hem ook breng ik zijn kinderen naar huis na het weekend samen 35 km heen en 35 km terug, nog nooit heeft hij mijn brandstof betaald sterker nog sinds 3 maand leen ik hem constant geld of schiet ik dingen voor...ik ben eerlijk tegen hem geweest dat ik niet meer ga rijden hij zal toch zijn eigen verantwoordelijkheid moeten dragen..mijn gevoel is hierbij als ik niks zeg dan kan er misbruik van mij worden gemaakt( druk ik het heel zachtjes uit) de laatste x probeerde hij mij weer te laten rijden....ik zei nee en wou het uitleggen maar ik had geen kans...de kinderen zaten erbij en hij wou niet met mij apart..hij wist dat ik niet meer ging rijden...ik ben weggegaan en nu zwijgt ie me dood..ben ik nu fout geweest???? Ik weet het zelf niet meer...
Geantwoord op: 14:32 09-02-2015

Beste Anne,

In een relatie is het geven en nemen. In een goede relatie doe je dingen voor elkaar zonder er iets voor terug te verwachten. Je helpt en steunt elkaar ongeacht of je nu samen woont of niet. Je moet wel goed beseffen dat er een verschil zit tussen iemand die echt daadwerkelijk misbruik van je maakt en jezelf aanpraten dat er misbruik van je gemaakt kan worden terwijl er nog niets aan de hand is. Ik kan niet zeggen of je juist gehandeld hebt of niet, want ik weet niet hoe jullie relatie in elkaar zit. Misschien breng jij zijn kinderen naar huis, maar komt hij jou weer op een ander vlak weer te gemoed. Het kan ook dat zijn situatie nu eenmaal op dit moment is veranderd waardoor hij financieel even rot zit. Wat ik hiermee wil zeggen is dat jij jezelf moet afvragen of dit iets is wat structureel gebeurd of dat dit zo is sinds zijn situatie is veranderd? Is hij het type wat misbruik maakt van mensen, heeft hij dat in een verleden gedaan of juist helemaal niet? Wat zegt zijn gedrag uit het verleden over de persoon van nu? Als je antwoorden hebt op die vragen dan denk ik dat je goed voor je zelf kunt beslissen van hoe en wat. Wat ik wel wil zeggen is dat iemand doodzwijgen 1 van de rotste en vervelendste dingen is wat je iemand kan aandoen en dat je hier zeker over moet praten en het niet moet accepteren. Ook al zit jij misschien fout dan is het zeker nog geen reden om iemand dood te zwijgen.

Succes Mariska

Joke@ 21:41 04-02-2015
Ik heb 3 kinderen waarvan de oudste bij zijn vader woont de oudste op haar zelf en de jongste bij mij. de reden waarom de jongste bij mij woont is omdat vader en broer een autistische stoornis hebben. mijn 2 oudste kinderen zie ik niet meer, de oudste verteld zelfs aan iedereen dat ze geen moeder meer heeft, mijn oudste zoon zie ik ook niet meer en nu is mijn ex bezig om mijn jongste ook te beïnvloeden en die wil sinds 4 mnd. ook. bij vader wonen. ik vraag me af wat ik hier aan kan doen om de speltherapeut en school inzicht te geven hoe hij te werk gaat.
Geantwoord op: 14:19 09-02-2015

Beste Joke,

Praten is vaak de eerste stap om in een situatie meer duidelijkheid te krijgen. Maar wat ik mij zat af te vragen toen ik jou bericht las waarom je school en de speltherapeut inzicht wil geven over je ex man en hoe hij te werk gaat. Wat heeft het voor meerwaarde en hoe helpt het de situatie volgens jou?

Mariska

de haan@ 10:39 04-02-2015

is het mogelijk dat een kind de diagnose pap stoornis krijgt ?? dsm 111 13 jaar
Geantwoord op: 20:18 04-02-2015

Beste de haan,

Helaas kan ik je met deze vraag niet helpen. Ik wil je adviseren om zulke vragen te stellen aan bijvoorbeeld een psychiater. Die kunnen je antwoord op je vraag geven.

Succes, Mariska

AM@ 21:21 05-01-2015
Beste Mariska.
Nu ik daarover nadenkt, wat jij mij als antwoord geeft, heb jij groot gelijk.
Had ik inderdaad maar dat krantenknipsel maar niet gestuurd.
Maar ik zie haar wel voor aan dat ze bij mij op de stoep staat, ook al laat ik niks meer van me horen.
MAar ja we zullen zien , ik vind zelf ook, geen contact meer zoeken nu ik niet meer wil
AM@ 17:30 04-01-2015
Een paar maanden terug, op 26 oktober 2014 had ik jou Mariska, geschreven mijn zus en ik uit elkaar.
En ik had gebroken met haar, omdat ze me kleineerde en manipuleerde en mij als kind behandelde.
Ik sta erachter dat ik deze beslissing had genomen.
Maar in de krant stond iets over een medische behandeling wat erg goed zou helpen, ik bedoel lichamelijk, kleinigheid, Maar toch lastig.
En zo ben ik ook, als ik met mijn oudste zus Riny had gebroken, en over dat stukje in de krant, stuur ik dat aan haar door, omdat ik ondanks hoe ze me had behandeld haar toch het goede gun.
Ik schreef wel erbij, dat dit niet betekent dat ik contact met haar wil, ik legde uit, als iets zeer belangrijks medisch of wat, het wel ga aan haar doorgeven.
Ze mailde me terug, bedankte me, en ze vroeg hoe het met mijn man ging, en wanneer zijn onderzoekje doorging, en ik het haar zou laten weten.
Ik vond het best, ik denk alleen dat, nou kan toch geen kwaad.
Toen vlak voor kerstmis kregen we een kaart van haar, een kerstkaart, dat ze ons het allerbeste wenste.
Ik zei tegen mijn man, stuur Riny maar geen kaart terug, omdat ik er geen goed gevoel aan heb overgehouden bij die kerstkaart.
Want mijn man had ik alles verteld.
Hij zei, als de ander een kaart stuurt, moeten we ook een kaart terugsturen, wie dan ook, ik zei nee, want ik was bang dat ze nog niet begreep dat ik geen contact meer met haar wilde.
Uiteindelijk had ik mijn broer gebeld, hij en zijn vrouw vinden ook dat ik als een kind van 6 wordt behandeld, en Riny erg bazig is. nadat ik Riny een mailtje had gestuurd dat zij niet wilde dat mijn man en ik ruzie met elkaar kregen om haar,
ze zei ook om anderen te bellen nee zei ze dat doe ik niet, ik ga hen niet lastig vallen hoor, het is maar onrust stoken.
nee dat doen mijn man Leo (die bij haar niks te vertellen heeft) wij niet
Ik dacht zij zaait onrust, zij wilt me alles afpakken, ik schreef een zeer dringend verzoek, geen contact totaal niet, geen brieven en of mailtjes ed.
tegen mijn man zei ik, die kaart van haar had nooit mogen komen, en een terugsturen hadden we het ook niet moeten doen, uiteindelijk gaf mijn man gelijk, hij zei ook, dat hij niet voldoende naar mij had geluisterd,
Spijt heb ik dat ik het krantenknipsel had gestuurd aan haar, en mijn man toegezegd heb, geen kerstkaart meer terug te sturen.
Want Riny wakkert teveel aan, ik zit dan in de s**t, ik krijg de schuld.
Ik sluit haar met van alles buiten, haar email krijg ik niet geblokkeerd, en haar telefoonnummer ook niet.
Mijn vraag is, wat moet ik doen/ hoe kan ik haar haar e-mailadres blokkeren/ en haar telefoonnummer?
Op deze manier wil ik haar totaal uitschakelen wat contact betreft.
Zij leeft in het verleden en ik niet, zij is de alleroudste, mijn broer wil zich er verder niet mee gaan bemoeien, maar hij en zijn vrouw hebben het haar wel gezegd hoe ze mij verkeerd behandelt
Geantwoord op: 20:49 05-01-2015

Beste AM,

Doordat je dat krantenknipsel naar haar hebt gestuurd geef je gemengde signalen af. Ondanks dat je in je mail erbij zet dat je verder geen contact wil kan zij dit gebaar toch opvatten als een sprankje hoop. Als je geen contact meer wil met iemand dan moet je daar resoluut in zijn en ook doorzetten. Ik bedoel het niet vervelend, maar dat zij als reactie daarop een kerstkaart stuurt vind ik niet gek. Dat komt door de gemengde signalen die je afgeeft. Actie, reactie en gevolg. Misschien dat haar telefoonnummer en mail blokkeren wat ver gaat. Want zij is pas gaan reageren nadat jij het eerste bericht hebt gestuurd. Dus wat ik wil zeggen is als je doet wat je zegt en je handelt daar ook naar dan zul je denk ik ook geen toenadering meer van haar krijgen. En zo wel dan kan je als nog alles blokkeren.

Succes, Mariska

herman@ 03:16 06-12-2014
vandaag kreeg ik een mooi kado een aanreiking..over hoe stap je uit de drama driehoek een mooi kado waar ik direct mee aan de slag ben gegaan en het geeft gelijk een stukje vodoening en dat spoort weer aan om er mee verder te gaan.

iedereen fijne kerst dagen alvast

Berichten: 46 t/m 60 van de 365.
Aantal pagina's: 25
Nieuwer1 2 3 [4] 5 6 7Ouder