Berichten

Anoniem@ 20:34 23-02-2014
Bedankt, 2 jaar na de scheiding, weet ik nu eindelijk waar ik mee te maken heb. Gelukkig hebben wij co-ouderschap, anders waren mijn kinderen mij nu al kwijt geweest. Hopelijk is de situatie nog te redden.
Geantwoord op: 18:55 25-02-2014

Goed om te horen dat deze site mensen helpt in hun dagelijks leven. Daar doen we het tenslotte allemaal voor!

Borre@ 11:50 22-02-2014
Ik vind dit een hele mooie site met veel bruikbare tips!

Graag zou ik mijn verhaal hier neer willen zetten.

Ik was getrouwd, inmiddels gescheiden en heb een zoontje. Ruim een jaar geleden heb ik iemand leren kennen via mijn werk en heb daar een relatie mee. Die persoon noem ik nu even voor hier A .....

A was getrouwd, zit inmiddels midden in een scheiding en heeft ook een aantal kinderen. A is door gesprekken met mij er achter gekomen dat A getrouwd was met een emotionele manipulator en zelfs tegen het Narcistische aan. Ook doormiddel van de gesprekken die A heeft gehad bij een coach, zijn ze daar achter gekomen.

Mijn mening is dat je in het algemeen, respect moet hebben.... Mannen naar vrouwen en ook andersom. A had dat in het huwelijk zeker, maar de partner naar A toe, zeker niet.
A vertelde mij alles over de hele huwelijkse periode, ruim 10 jaar..... en onze relatie die we samen zijn begonnen, is dus ook nu het verhaal geworden naar vrienden en familie van de partner van A.
Terwijl dat het eigenlijke verhaal moet zijn dat op het moment dat ze samen een relatie zijn aangegaan, het nu zover is gebracht dat A de beslissing heeft gemaakt om te gaan scheiden.

A verteld mij en zegt mij ook steeds dat ik er voor A altijd moet zijn. A heeft nooit vrijheid gehad in het huwelijk. Ik wil die vrijheid juist geven aan A en ook verteld dat A de vleugels moet spreiden en moet vliegen.

Een goede relatie is naar mijn mening gebaseerd op vertrouwen, samen zijn in vrijheid, openheid en eerlijkheid.

Nu is het wel zo dat al die jaren dat A zo onder emotionele druk heeft geleefd het erg moeilijk is om daarin iets te zien wat juist vrijheden geeft in bepaalde situaties.
Ik heb A altijd, en nog, bijgestaan in de emotionele afwikkeling wat ook daarin mij soms ook wel een knauw kan geven. A heeft tegenover de partner kortgeleden verteld dat er nog gevoel zit. Ook dat heeft A eerlijk verteld tegen mij omdat ik merkte dat er iets met A aan de hand was.

A is bang om iets te verliezen wat niet terug komt..... het gezinsgevoel, de leuke momenten met de kinderen, vakantiegevoel tijdens vakanties, etc etc....

Sinds kort heeft A een heel duidelijk standpunt. A kan het er niet bij hebben op het moment dat wanneer ik ergens mee zit, als het om ons gaat, mijn gevoelens voor A, het gedrag van A, de communicatie met A ..... A kan en wil daar weinig over hebben en niet over nadenken. Althans.... zo komt dat over.

Als de communicatie met A en de bijna Ex-partner op een harmonieuze manier gaat en dat het A een goed gevoel krijgt van die communicatie, dan gaat het bud tussen ons. Maar omdat de ex-partner dat weet hoe A is, slaat de ex-partner vanuit het niets, voor A dan, keihard toe! Benen worden onder het lijf vandaan gemaaid.

Door A daarop steeds te wijzen en dat ik dat al van ver aan ziet komen, gebeurt het steeds weer..... keer op keer....

Echt heel kort geleden deed zich dit voor.....
De kinderen van A en de bijna Ex-partner zouden op vakantie gaan. de ouders van de EX heeft de reis betaald en er werd destijds meegedeeld dat de kinderen meegaan met de ex. zonder overleg etc....
Nu is het zo dat een deel van de kinderen bij A blijven en het andere deel met de Ex meegaan.

De vakantie was geboekt en uitgerekend op de trouwdag van A zou de ex vertrekken naar de vakantiebestemming.
Volgens A, die sinds enige tijd een eigen woning heeft en dus niet meer in 1 huis zit met de bijna ex, hebben de kinderen aan A gevraagd of A komt eten bij de Ex voordat ze op vakantie zouden gaan.
A staat altijd voor de kinderen klaar en gaat door vuur voor ze( zo hoort dat ook)

Ik kan het begrijpen dat dat gevraagd werd maar ik was zeer benieuwd wat A zou gaan doen. Overigens wist ik dit pas 1 dag van tevoren.... ik hoorde dat in bed.
op de dag zelf hoorde ik het pas van A dat het de trouwdag is van A......

A werd wakker naast me en de avond ervoor hebben we geweldig en juist ook naar onze manier de liefde bedreven! het was echt helemaal geweldig!
A ging douchen en ik ben naar beneden gegaan en maakte een kopje thee en een ontbijtje en maakte een kleine lunch voor a voor op het werk.
A kwam beneden en ging zitten en zei tegen me: vandaag is het een hele rare dag..... ik zei, ja dat kan ik me voorstellen.... je kinderen gaan vannacht weg en in deze setting is dat de eerste keer en , ja dat begrijp ik.....ja, zei A maar ook vandaag ben ik zoveel jaar getrouwd!.........

en ze ging haar zelf opmaken(wat ze eigenlijk nooit doet)

Maar A zou bij de bijna Ex gaan eten omwille van de kinderen......

Hoe moet ik hiermee omgaan?
Het zit me niet lekker en ik wil van alles zeggen tegen A maar ik bereik er niets mee, althans zo voelt dat...

iemand tips?
Geantwoord op: 18:53 25-02-2014

Beste Borre,

Als je partner jaren lang onder druk heeft geleefd van emotionele manipulator en daar pas achter is gekomen nadat je partner gesprekken heeft gehad met jou zegt dat wel een hoop. Je partner is niet zelf tot inzicht gekomen, maar is tot inzicht gekomen door iemand anders. Deze dingen doorzien heeft tijd nodig. Wat jij al van mijlen ver ziet aankomen daar heeft A een hoop tijd voor nodig om dat te doorzien en A zal nog vele malen meer er in tuinen. Dat je partner enigszins nog twijfelt is dan ook niet gek. Je zal een hoop geduld moeten hebben. En de enige manier om hier samen uit te komen is door met elkaar te blijven praten. Dat is het aller belangrijkste. Op die manier weet je waar de ander mee zit en wat er in de ander omgaat. Veel sterkte.

Angel

herman@ 15:19 20-02-2014
een hele tijd geleden dat ik hier geschreven heb.er is veel veranderd en alles keert zich om.door afstand genomen te hebben van personen die graag hun onkunde willen verbergen door op een ander te gaan projecteren.
nu worden ze heel onrustig en er komt inzicht van handelen en ze veroorzaken het zelf door met regels en wetjes te komen waar zij zichzelf niet aan gehouden hebben.het is niet dat de hele wereld zich tegen mij heeft gekeerd wel de personen die ermee te maken hebben gehad of nu nog hebben.want er is nog wel veer meer in mijn leven wat gewoon normaal verloopt.het zijn personen in een systeem die elkaar indekken en alles willen verdoezelen.angst dat is wat ze hebben en slechte gevoelens projecteren op iemand waarvan ze denken zo die hebben wij nodig en daar lukt het ons wel bij.maar het is tijdelijk genot voor hen en proberen het dan nog een keer, het werkt niet op deze manier en dat hebben ze nog niet door en nu worden ze angstig en gaan slijmen dit werkt dus ook niet, en ik heb hen niet nodig om mij zelf gelukkig te voelen ik moet er juist van af en ik hoop dat dit ook gaat gebeuren en ik hoef geen wraak te nemen want dat haat en wraak kweken wat ze doen is niet prettig en daar wil ik van af want het staat ontwikkeling in de weg en zij moeten het onderling maar lekker uitzoeken en bij zichzelf maar te raden gaan.
en eigen puinhoop maar verwerken eens kijken of het hen gaat lukken.hoop dat er straks veel ruimte komt en afscheid nemen van elkaar zonder dat er die haat en wraak gevoelens over blijven.
Geantwoord op: 18:41 25-02-2014

Ha Herman,

Dat is zeker een tijd geleden dat we iets van je hebben gehoord. Goed om te horen dat er het één en ander is veranderd in de positieve zin. Dat is een teken dat je op de goede weg bent.

Angel

Caroline@ 19:10 16-02-2014
Ik vind dit een zeer informatieve website. Oudervervreemding zou strafbaar moeten zijn, die ouder die dat met de kinderen doet, is een misdadiger.
A.M.@ 19:59 12-02-2014
Ik heb een schoonzus, Ria die zich gauw bemoeit met met veel dingen
Of overal commentaar op geven, of kritiek geven.
Toen jaren geleden wij ons huis nog in de verkoop hadden, maar èèn kijker geweest in die 3 jaren toen het huis te koop
Ik leed daar heel erg onder dat het niet verkocht werd, omdat het huis te bewerkelijk is, wilden we het verkopen.
Omdat ze toch al op en aanmerkingen over ons huis had, komt het toch hard aan.
Op verjaardagen werd er door familieleden aan ons gevraagd hoe het met de verkoop van het huis ging.
Ik zei geen vooruitzichten.
Ria direct erbovenop zei, Niemand is bij jullie komen kijken nul komma nul, ze zei het op de manier van wie wilt er z`on huis waar alles erg oud en vol staat.
Of samen met een ander schoonzus bij ons nieuwe gordijnen maken omdat het goedkoper was.
ook de hele tijd op en aanmerkingen van die vaas vind ik niet mooi, die moet je daar niet zetten, of bij de wc, de leidingen, ze zei die leidingen heeft Thei, ( mijn man) zei ze nog niet geverfd, en die zijn ook niet schoon, nou Mieke ( dat ben ikzelf) zei Ria veel werk om dat bij te houden, ik zei daarom poets ik dat gewoon niet, mijn man is 73, Ria is nog ouder.
Ze zegt tegen mij, ook dat mijn man nooit veel het huis opknapt, terwijl wij in het verleden genoeg hebben opgeknapt.
Of over fietsen waarom gaan jullie niet meer fietsen? jullie moeten weer eens gaan, ik zei geen zin, dat hebben wij al genoeg gedaan, ja maar Mieke als je nergens geen zin in hebt, dan zit je thuis.
Terwijl ik en mijn man zoveel ondernemen, en dat weet ze ook, ik ga niet zeggen allemaal wat we doen.
Zo zijn er nog meer dingen om op te noemen.
Zelfkritiek heeft ze niet.
Verschillende keren heb ik dat gezegd dat Ria zich niet met alles moet bemoeien, het werd een echte scheldpartij.
Zij is een heel stuk ouder dan ik, en ben de jongste van mijn, en schoonfamilie.
Maar af en toe kan ze echt een bitch zijn, maar ook heel leuk en heel hartelijk, als ze je kan helpen doet ze het.
En wat ze allemaal dan heeft gezegd bedoelt ze niet zo, maar ze zegt het op een niet tactische manier, zodat het erg hard op me overkomt. en teveel ongevraagde adviezen waar ik meestal ook niks aan heb.
Meestal klapte ik dicht als zij weer bezig is.
Niet omdat ik bang ben voor haar, helemaal niet, ik ben bang dat ik uit mijn slof schiet, wel in het verleden gebeurd.
Waar ik toen alle reden voor had, ik wil het haar op de goede manier zeggen en wat het met me doet, of dat ik er niet van gediend ben, of wat ik van iets vind, maar klap dan dicht. want ik weet ook niet wat voor antwoord zij zou geven, en die scheldpartijen in het verleden.

Nou laatst de vorige week zaterdag op een verjaardag ( anders zien wij ons ook nooit) Vertelde ik dat onze enig kind een dochter met haar man ( Canadees wonen in Canada) en hun 8 maanden oude dochtertje in de zomer naar Nederland komen.
Ria direct pas op Mieke, laat Linda maar spelen op de vloer of speelhoek, ook al geeft dat rommel, moet je ze gewoon laten, je moet niet zeggen Linda dat mag je niet enz enz.
Ik zei ik geniet nee nee doe ik ook niet, ( ikzelf vond dat het erg gehoorzaam klonk mijn antwoord)
Dacht wel mens waar bemoei je je mee.
zaten anderen bij en ook iemand die er niks mee te maken had, en veel mensen die dat horen gaan dan ook zo met me om

De dag erna had ik Ria gebeld, in de loop van het gesprek zei ik wat me op het hart lag.
Haar antwoord was dat heb ik niet gezegd, ik heb dat anders bedoeld.
Ze zei Mieke je moet je daarover niet zo druk maken, ik nee doe ik ook niet, maar ik zeg je dat dat het niet goed op me overkwam en dat ik echt niet op jou advies zit te wachten.
En als het me teveel is zeg ik daar wat van, en dat is nu zei ik tegen haar.
Ria zei je moet het anders zien van wat ik bedoel, ik zei okè dan even goeie vrienden, alleen Ria gaat het erom hoe je iets zegt, ik ga echt niet raden van o hoe bedoelt Ria het? kost het me teveel energie.
Haar antwoord was Mieke het is ook hoe je het opvat, verder zei ze och als iemand wat zegt, denk ik och wat, en ga ik verder.
Dat klopt niet wat ze zegt, zij heeft overal een antwoord op als anderen iets zeggen.
Ik dacht Ria ik laat me niet voor de gek houden of me af laten schepen.
Ik zei hoe ik iets opvat? nee Ria het gaat erom hoe je iets zegt, ik zei tegen haar dat ik gewoon vertelde dat mijn dochter schoonzoon en baby komt, en geef jij dit commentaar, dan zeg ik Ria waar maak je je druk om, je moet me gewoon mijn gang laten gaan en ik ga lekker genieten van mijn eerste kleinkind.
Verder zei ik, Ria ik vind ook dat je dikwijls te gauw reageert, daar voel ik me niet prettig bij.
Ze zei dan kan jij je niet prettig bij voelen maar ik ben zo, dat zit in de aard van het beestje, ik zei ja, ik zeg ook niet dat je op moet houden je bent eenmaal zo, maar de volgende keer zeg ik er weer wat van dat doe ik.
In de loop van het gesprek hoorde ik haar zuchten alsof ze het beu is dit gesprek.
Ik dacht zucht maar tot je een ons weeg dan ben ik in jou ogen maar lastig dat deert me niet.
Op het einde van dit gesprek zei ik tegen haar, Ria wij zijn twee volwassen mensen we mogen iets zeggen als er iets is tenzij op de goede manier, ik dacht wie is het verstandigst Ria of ik? hahaha ik natuurlijk, wie lijkt op dat moment de oudste in verstandig zijn, ik natuurlijk.
Kortom ik had het goed in de hand, zonder dat er ruzie is, even goede vrienden, en heb me kunnen uiten hoe ik dat zelf wil.
Nou zover ik weet zijn we als goede vrienden gestopt met het gesprek per telefoon.
Ik vertelde het aan mijn man, ik zei ook dat ik de sterkste was, en alles goed verlopen is.
Mijn man vindt ook dat Ria soms praat als een kip zonder kop, en teveel met alles en iedereen bemoeid, en teveel kritiek levert, dat ze voor haar eigen deur veegt.
Mieke dat moet Ria eens gezegd worden, en meerdere personen zeggen dat.
Ria zelf reageert veel te gauw zonder na te denken vinden wij, zelf zit ze er echt mee, en heeft ze het er heel moeilijk mee, dat ze weer te gauw had gereageerd, dit vertelde een schoonzus tegen me.
Dat kan wel zijn, maar ik geloof het niet, ze heeft eigenlijk niet toegegeven, alleen dat ze het niet zo bedoeld heeft dat had ze wel gezegd
Maar ik vertel dit, het gaat goed met me, ik hou daaraan een goed gevoel daarover, mijn aanpak.
Maar anderen kunnen daar lering van uittrekken, hebben ze een voorbeeld dat zwijgen geen goud is, maar zilver, nog erger brons
Geantwoord op: 11:30 13-02-2014

Beste AM,

Communicatie is iets wat van 2 kanten goed moet zijn. Aan de ene kant is het heel belangrijk om te beseffen hoe je iets zegt en hoe dat overkomt op een ander en aan de andere kant hoe wordt iets begrepen of opgevat. Denk maar aan de bekende oefening: Zet 10 mensen op een rijtje en fluister tegen de eerste een kort verhaaltje en kijk met wat voor verhaal persoon nummer 10 mee komt. Soms kan iets verkeerd worden opgevat door iemand en soms wordt het op een verkeerde manier verteld waardoor het heel anders overkomt dan in eerste instantie bedoeld is. Wat ik hier mee wil zeggen is dat het heel goed mogelijk is dat je schoonzus dingen zegt die heel verkeerd overkomen maar die ze anders bedoeld, maar het is ook mogelijk dat het bij jou bij voorbaat al verkeerd binnen komt omdat er al een langere tijd een spanning heerst tussen jullie. Ook die spanningen en ergernissen spelen mee met hoe je communiceert en hoe je de dingen opvat. Het is altijd goed om te zeggen wat je op je hart hebt. Maak van je hart geen moordkuil, maar communicatie is iets wat soms heel lastig kan zijn en problemen kan veroorzaken terwijl die er in sommige gevallen helemaal niet zijn. Succes met je schoonzus en als jij je goed voelt dat is het belangrijkste.

Angel

nathacha@ 23:33 11-02-2014
ik weet niet of t mag hier maar ben ten einde raad mijn dochter van 17word gemanipuleert door haar eigen nonkel die verlieft op haar is wat voor mij helemaal niet kan hij is zelfs zo slim geweest haar van m aanhangkelijk te maken mett drugs en ik krijg het haar niet in te zien en telkens het een beeetje lukt doe hij dingen zols in zijn polsen snijden en zelfs al een zelfmoord geprobeerd nu doet mijn dochter haar best bij haar psycholooge en te stoppen metsmoren want dat kreeg ze bij m zomaar en dan kreeg hij ook nog sex met haar het kind is 17j en weet volgens mij niet wat ze doet en hoeverre dit nog gaat gaan want ik heb noeen dochter die zal bechermen voor altijden degenedat doet bij mijn dochter van 17 is een nonkel van haar die niet wil opgeven ik weet totaalniet meer wat te doen hij volgt haar statk haar ook maar heb noeen dochter van8j.die van zestien mag wettelijk verzien sex hebben maar drugs geven aan haam mag toh niet volgens de wet ik ben echt teneinde raaddiedreidt zelfs zijn pols overtesnijden waar zei dan bij i s????????????help me wat moet ik doen die nonkel woot achtr de hoek en volgt al wat ze doe

\\\
Geantwoord op: 11:02 13-02-2014

Beste Nathacha,

Ik ben best geschrokken van je kreet om hulp en ik snap heel goed dat je ten einde raad bent. Maar ik kan op afstand niet heel erg veel voor je doen. Je dochter is inderdaad nog minderjarig, maar in Nederland is het niet strafbaar om vanaf je 16 jr seks te hebben. Lees het volgende artikel maar eens: http://www.vraaghetdepolitie.nl/sf.mcgi?779 Stalken is daar in tegen wel strafbaar en ik denk dat je er goed aan doet om eens met de politie te gaan praten. Ze is wel nog minderjarig en als zij met drugs in aanraking komt door hem dan kan de politie meer voor je doen als ik op een afstand. Ik wil je dan ook adviseren om zo snel mogelijk met de politie contact op te nemen en daar je verhaal doen en vragen wat zij voor je kunnen betekenen. Wat je ook kunt doen is via je huisarts hulp voor je dochter zoeken bij bijvoorbeeld een psycholoog. Naar mijn idee zijn dit de 2 stappen waar je mee moet beginnen. Via de politie en je huisarts zul je verder geholpen worden. Heel veel sterkte.

Angel

Marianne@ 12:33 10-02-2014
Beste mensen
Ik ben ook geteisterd door een psychopaat hij was mijn vriend waar ik 3kindern van heb
Wat hij mij deed was afkraken zeiken en zeuren wat ik allemaal niet fout deed
Op een gegeven moment mocht ik geen contackt meer hebben met m'n vriendin
Omdat zij hem door had mijn Fam was waardeloos in zijn ogen hij gokte stal mijn sieraden
Om te belenen en het geld te vergokken ik heb pas mijn ogen geopend wat voor prooi ik was voor hem
Om mij tot op het bot te vernederen liegen bedriegen gedwongen sex
En als ik hem de deur wijst gaat hij zielig doen
Ik herken zoveel uit dit stuk hij loopt bij het riagg maar niemand
Prikt er doorheen het is een waare hel geweest en niemand heb het gezien
Zo vertrekt hij steeds als ik z'n zin niet geeft en gaat hij me manipulieren
Het ergste is kinderen zijn er ook de dupe van zulke moeten geen ballen hebben
Geantwoord op: 10:51 13-02-2014

Beste Marianne,

Het is me niet helemaal duidelijk in je verhaal of je nog steeds een relatie met deze man hebt? In het begin spreek je in de verleden tijd en in je laatste zin spreek je in het hier en nu. Heb je nog wel een relatie met deze man dan wordt het tijd dat jij en je kinderen gaat beschermen hier tegen. Want kinderen mogen hier absoluut niet de dupe van worden. Het feit dat mensen het niet doorzien komt omdat manipulatie soms heel subtiel kan gaan waardoor mensen niet in de gaten hebben dat ze worden gemanipuleerd. En omdat er soms mensen niet op de juiste plek zitten.

Angel

lianne@ 22:28 04-02-2014
ik ben een vrouw van 48 jaar net uit elkaar ook van een man die heel erg manipuleerde zowel geestelijk psy vlak en ook gevoelsmatig nu ik weg ben zie ik in dat hij mij totaal in zijn macht had hij maakte mij onzeker bang schuld aan alles geven introvert dus iemand met twee gezichten. ja en zulke mensen kunnen nogal zielig doen .
ook al zij ik het zo nee dat was zo niet ik kon niet langer want het putten me uit en ik was totaal me zelf niet meer. en als ik er nu aan denk er kwam ook niemand over de vleor bij ons en iedereen was voor hem een beetje bang want onder dat masker zat veel boosheid frustratie wrok haat woede enz . ik nu ikervan af ben het is een bevrijding.
Geantwoord op: 21:04 08-02-2014

Beste Lianne,

Gefeliciteerd dat je weer de controle hebt over je eigen leven. Heerlijk hè die vrijheid? Vrij van de manipulatie en de controle. Geniet er van en dit is in ieder geval iets wat ze je niet meer afpakken.

Angel

Sylvie@ 16:27 29-01-2014
Ik ben gescheiden en mijn kleinkinderen gaan wel bij opa slapen en komen niet bij mij.
Ex is een narcist en stookt waarschijnlijk mijn dochter op tegen mij.
Ik moet altijd contact zoeken met dochters, zij bellen mij nooit en als ik sms krijg ik nooit een sms terug.
Geantwoord op: 19:41 31-01-2014

Beste Sylvie,

Ik kan niet heel veel over deze situatie zeggen omdat je heel weinig informatie geeft omtrent het probleem. Het enige wat ik kan zeggen is ga eens praten met je dochters en vraag waarom ze je nooit bellen of terug sms-en. Dan heb je een duidelijk antwoord dan dat je moet gaan gissen wat er eventueel aan de hand kan zijn. Met gissen kweken mensen vaak problemen die er niet zijn. Dus ga eens met ze praten en vraag om duidelijkheid en leg jou gevoel uit aan hun.

Angel

Anne@ 10:50 29-01-2014
Hallo,
Het is voor mij een verademing om op deze website van alles te lezen omtrent emotionele chantage. Ik ben een getrouwde vrouw met 2 kinderen van 22 en 19. Mijn vader is sinds enkele maanden hulpbehoevend en verblijft momenteel in een ziekenhuis. Mijn zus heeft me vorige maand enorm gekwetst en lelijke dingen naar mijn hoofd gezwierd. Hij wilt nu dat we het tegen een bepaalde termijn terug goed maken terwijl ik al geprobeerd heb een stap in de goede richting te zetten naar haar toe. Zonder resultaat, ik kreeg nog meer verwijten te horen. Hij zegt dat het ons beiden zal spijten als we tegen die datum het niet hebben bijgelegd. Pff ik ben zo moe en ben het kotsbeu om behandeld te worden zoals een klein kind. Wat doe je daar nu aan vraag ik me steeds af. Ik heb cvs en fibromyalgie en voor mij is het leven ook wel best zwaar. Maar daar moet ik niets over zeggen want dan verval ik in zelfbeklag. Ik trek me wel op aan mijn gezin, maar mijn gezin van herkomst ergert me, ik krijg enorme haatgevoelens. Iemand een idee wat ik kan doen?
Geantwoord op: 19:38 31-01-2014

Beste Anne,

Ik kan mij goed voorstellen als je cvs hebt en fibromyalgie dat je het niet makkelijk hebt. Ik heb ooit met een collega samen gewerkt die fibromyalgie had en de meest simpele dingen kunnen voor iemand dan ineens een uitdaging worden. Toch moeten we als mensen proberen te blijven kijken naar de dingen die we nog wel kunnen ipv naar de dingen te kijken wat je niet meer kan. Dat is moeilijk, maar noodzakelijk om niet vast te komen zitten in het leven. Misschien bedoeld je zus dat duidelijk te maken maar legt ze het wat onhandig uit. Je vader probeert op zijn oude dag het gezin bij elkaar te houden, wat ook logisch is. Hij wordt ook een dagje ouder en wil graag dat zijn gezin bij elkaar blijft en zonder ruzie door het leven gaat. Dit is zijn manier om jullie proberen te helpen. Wat jij er aan kunt doen is in ieder geval gaan praten met je zus en proberen uit te leggen wat je zo dwars zit. Schrijf een brief als ze niet met je wilt praten. Misschien gaat ze dan wat beter inzien wat je bedoeld. Probeer de haatgevoelens die je krijgt om te zetten naar een ander gevoel. Als wij oprechte haatgevoelens krijgen naar een persoon toe dan veranderd dat jou als mens zijnde ook. Ook je omgeving zal op langere termijn een verandering gaan merken in je gedrag en je zal merken dat je dingen anders gaat benaderen. En dat moet je zien te vermijden. Haatgevoelens voor iemand krijgen is makkelijk, de echte reden zien te vinden waarom iemand de dingen doet die hij/zij doet en dat proberen te begrijpen en uiteindelijk die persoon vergeven is veel moeilijker. Vergeven wil niet zeggen dat je de dingen die iemand in het verleden gedaan hebt vergeten bent, maar iemand vergeven doe je voor je zelf. Heel veel succes!

Angel

Brigitte@ 01:07 21-01-2014
Hallo

Ik moet dit echt even kwijt. Na alles wat ik heb gelezen op de site zie ik echt mijn moeder hier in terug. Ik woon nog thuis en altijd als er nog maar iets gebeurt wat mijn moeder niet asn staat krijg ik de schuld van. Maar dan wel op zo'n manier dat ik mijn excuses moet gaan aan bieden en dat mijn moeder zichzelf pijn gaat lopen doen omdat zij het slachtoffer is en ik samen met de hele wereld tegen haar is... Ik word hier helemaal ziek van. Maar ik ben ook geen ander gedrag van haar gewend. Het is nu 1.04 en ik ben nog steeds wakker omdat ik haar vandaag een kus wilden geven maar dat mocht niet. Ik deed het toch en toen kreeg ik zoveel over mij heen.... Dit geeft voor mij zo veel emotionele pijn dat ik dat fysiek op mijzelf ga afreageren... Ik ben bang voor mijn eigen moeder.. Ik durf niet eens de trap af te lopen om naar de wc te gaan omdat ik bang ben dat ze er zal staan.. Ik begin paranoïde te worden. En dat alleen maar omdat ik wil dat mijn moeder van mij houdt. Wat moet ik doen?
Geantwoord op: 11:14 22-01-2014

Beste Brigitte,

Dingen van je afschrijven kan enorm opluchten. Ieder kind wil graag dat zijn/haar ouders van hen houdt. Soms zitten ouders ook niet goed in hun vel en hebben ze hulp nodig. Ik maak me dan ook zorgen omdat je aangeeft dat je geen ander gedrag van haar gewend bent. Dit gedrag van je moeder is niet normaal. Besef dit alsjeblieft goed. En ik kan heel goed begrijpen dat je slecht slaapt, emotioneel bent en angstig wordt. Je bent nog veel te jong om hier mee om te kunnen gaan en je hoort hier ook helemaal niet mee geconfronteerd te worden. Je moeder heeft hulp nodig van een psycholoog of psychiater. Helaas moet je moeder dit zelf willen en kan niemand haar verplichten om hulp te zoeken. Nu met dit antwoord kan jij natuurlijk vrij weinig. Heb je een volwassen persoon in je omgeving die je vertrouwt en waar je bij terecht kan? Ouders van een vriendin of misschien een leraar op school? Je grootouders of andere familieleden? Op school heb je vaak ook een vertrouwenspersoon waar je mee kan gaan praten. Ik wil je aanraden om te gaan praten met die persoon en de situatie uit te leggen. Ga samen hulp zoeken voor jou. Het is fijn om dit samen met iemand te doen en het geeft jou het gevoel dat je er niet alleen voor staat. Vraag een gesprek aan bij je huisarts en je huisarts kan je vertellen wat de juiste stappen zijn om te volgen. Ga in ieder geval hulp zoeken en blijf hier niet mee lopen. En wacht ook niet te lang met hulp zoeken. Het is absoluut niet de bedoeling dat jij het slachtoffer wordt van je moeder d\\\\\\\'r gedrag. Het gedrag wat ze vertoont is niet normaal en neem het niet van haar over. Ik hoop dat je wat verder komt met dit antwoord en dat je in ieder geval weet wat je volgende stap is wat je kan gaan helpen om de dingen te veranderen en prettiger te maken voor jezelf. Heel veel sterkte en je mag me altijd privé een mail sturen via het contactformulier als je je verhaal kwijt moet.

Angel

Delphine@ 12:02 12-01-2014
Hoi,
Dit zal een lang verhaal worden denk ik. Ik probeer het beperkt te houden.
Ik ben een vrouw van nu 34 en mijn verhaal begint op mijn 22ste. Toen leerde ik mijn ex kennen. Al vlug woonden we samen en was ik zwanger van ons eerste dochtertje. We kregen uiteindelijk 2 meisjes. Mijn ex had een verleden van mishandeling achter de rug. Zowel sexueel mentaal als fysisch door zijn stiefvader.
Hij is hiervoor nooit in behandeling geweest en bovendien heeft zijn moeder hem verlaten voor die stiefvader.

Mijn ex was dus een controlefreak en ziekelijk jaloers. Ik mocht niet aandoen wat ik wou.Zeker rokjes aandoen tot aan de knie. zeker geen laag uitgesneden t-shirts.
Ook financieel hield hij de controle. Ik kreeg af en toe een paar euro's zodat ik 'eens een belegd broodje mocht gaan kopen' en om over te komen voor familie en vrienden als super echtgenoot kreeg ik af en toe veel nieuwe kleren.
Op sexueel vlak was hij ook echt een freak. Hij schreef op wanneer en hoelang 'het' duurde.
ik ben een vrouw die al vanaf haar 12de kampt met eetstoornissen. Hij maakte mij onzeker door na de zwangerschap te zeggen dat ik in mijn blootje moest ronddraaien en dan zei hij waar ik nog te dik was enzo.
Ik voelde mij helemaal niet goed en wou dus geen betrekking met hem dus verkrachtte ij mij dan maar. Als ik trok aan zijn haren en huilde en riep motiveerde hem dat alleen maar om verder te doen...

Ik was op den duur echt bang van hem en zocht hulp bij iedereen, vrienden, familie... maar omdat hij overkwam voor hen als de ideale papa en partner konden ze me niet geloven. Ik zocht hulp bij caw en ook leerde ik via iternet iemand kennen waar ik mijn verhaal aan kwijt kon. Toen ik mijn ex vertelde dat ik bij hem weg wou nam hij een mes om zogezegd zelfmoord te plegen Hij nam me alles af, gsm enzo en de controle begon nog erger te worden. Uiteindelijk, omdat ik bang was dat hij de meisjes en mij iets ging aandoen ben ik gevlucht. De meisjes waren 1 en 3. We zijn bij de man gaan wonen die ik leerde kennen op internet. gelukkig was hij echt een brave man! Ik ben er ondertussen mee getrouwd en de meisjes zijn nu ook al 10 en 7 en zien in hem een echte papa.

mijn ex is dan 8 maand bij mijn ouders gaan inwonen! Zo zie je hoe ij mensen kan manipuleren. Want wie neemt nu de man ik huis die je dochter verkrachtte.

Erna had hij een relatie met een vrouw die sterker in haar schoenen stond dan mij. Ik had haar gewaarschuwd maar ze wilde niet luisteren omdat ze verliefd was. Uiteindelijk blijkt dat hij haar dochtertje van 4 mishandelde, sexueel en mentaal enzo. Dat meisje is nu al 3 jaar in behandeling.De mama ziet het niet zitten om haar dochter terug door de hel te laten gaan door klacht in te dienen. En ik kan dus niets doen tegen hem. Hij ziet de meisjes om de 2 weken int weekend. We hebben al verschillende keren naar een advocaat geweest maar we hebben geen poot om op te staan.
Nu 'denk' ik dat hij zijn dochters niets zal aandoen, ik hoop en ben er zo goed als zeker van. Maar toch is het niet makkelijk om hem te vertrouwen. Hij ontkent ook nog altijd dat hij mij verschillende keren verkrachtte.
Ik probeer bij de meisjes soms te weten te komen of papa hen betast en zeg hen ook altijd dat ze mij alles mogen vertellen. Ik heb wel een goede relatie met de meisjes dus ze zouden wel al iets verteld hebben. Ze gaan ook graag naar hun papa. Maar toch...

Overlaatst had hij weer een relatie met een vrouw (zonder kinderen) militair. Ik was gerust want dit moet toch een sterke vrouw zijn. Ze is bij hem weggegaan met de woorden: " mijn lichaam is nog altijd mijn lichaam"
Dus zal hij ook bij haar onder controle willen gehouden hebben.

ik vind het echt moeilijk om hem nog onder ogen te moeten zien, en zeker om de meisjes achter te laten bij hem
Wat als hij hen iets aandoet! Zou hij echt gewoon de zwakskte persoon neemt om te manipuleren maar dat hij zijn eigen kinderen op een voetstuk zet en geen pijn doet?
IK HOOP HET ZO!!!!

dat ze maar gauw oud genoeg zijn om niet meer naar hem te moeten gaan...
Geantwoord op: 11:53 14-01-2014

Beste Delphine ,

Wat vreselijk dat je dit heb moeten meemaken! Hoe afschuwelijk het verhaal ook is ben ik blij dat je hem in het gastenboek hebt geplaatst. Het is een waarschuwing voor andere mensen hoe ver manipulatie kan gaan. En jij hebt bijna alle kanten wel voor je kiezen gehad. De emotionele chantage, de controle enz. Gelukkig heb je de stap genomen om bij hem weg te gaan. Ik ben heel blij voor je dat je nu een goed leven hebt met een man die je respecteert. Ik kan mij zo goed voorstellen dat je bang bent dat hij de meisjes wat aandoet. Dat andere meisje zit niet voor niets al 3 jaar in behandeling. En ook de reactie van die moeder is begrijpelijk. Maar als niemand aangifte doet kan hij zijn gang blijven gaan en nieuwe slachtoffers maken. Je doet aangifte om er voor te zorgen dat niet andere mensen het zelfde moeten door maken als jij. Ik hoop dat die moeder dat gaat inzien. En wat betreft je eigen kinderen, ik durf er echt geen uitspraak over te doen. Ik denk dat je zeker de mogelijkheid in je achterhoofd moet houden dat er een kans is dat hij zijn eigen kinderen wat aandoet. Ik zeg niet dat het gaat gebeuren, maar iemand met zo\'n verleden......Ik vind het trouwens erg raar dat een advocaat niets kan doen. Als er maar een mogelijkheid is dat één van de ouders een gevaar is voor de kinderen zouden er bij een hoop instanties alarmbellen moeten gaan rinkelen en moet er actie worden ondernomen. Ik ben een hele grote voorstander van beide ouders in het leven van kind, maar absoluut niet in het geval dat er een gevaar is voor de kinderen. Dus mijn advies neem geen genoegen met het antwoord: \"Sorry mevrouw, maar wij kunnen niets voor je doen." Als er wel iets gebeurd dan vergeef je het jezelf nooit dat je verder geen stappen hebt ondernomen. Zoek een andere advocaat en zorg dat je meisjes veilig zijn! Dat kan door het bezoek stop te zetten of bezoek onder toezicht te regelen. Ga in ieder geval niet afwachten. Heel erg veel sterkte.

Angel

AM@ 21:51 10-01-2014
Ik heb een schoonzus, die ken ik nog van vroeger, ze woonde bij mij in de straat en heet A. L. en was ze getrouwd, maar is al jaren opnieuw getrouwd, in haar eerste huwelijk was ze niet gelukkig, ze hadden èèn kind, die nu in de 40 is.
Maar nu in haar tweede huwelijk is ze ook niet gelukkig.
toen haar dochter 12 was bracht ze haar nog naar school, wat ze alleen best kon, 2 minuten lopen, en het was niet druk . AL deed alles voor haar dochter, ze deed alles voor haar man, en oudercommissie, ze cijferde zich helemaal weg, ze beschermde haar dochter erg, haar dochter werd erg geplaagd door andere kinderen, omdat mammie haar zo beschermde. en nu nog nu haar dochter in de 40 is.
Maar op school de onderwijzers en anderen deden het niet goed, nee A.L. deed het goed.
Ze vertelde mij verhalen op school wat achteraf niet klopte, en ik geloofde dat, ik zat toen niet goed in mijn vel.
Nu ze al jaren met haar tweede man J is getrouwd is ze niet veel veranderd.
Ze heeft of had (omdat we geen contact met elkaar hebben) als ik het ergens met AL niet mee eens was reageerde ze nogal bot, dat is toch niet waar ik weet het toch, kom jij je me hier vertellen hoe dit of dat zit, dat geloof je toch zelf niet, en als ik bij mijn standpunt blijf bleef ze fel reageren, en houd ik mijn mond.
Zo is dat altijd geweest, maar vroeger viel me dat niet zo op toen onze dochter en haar dochter nog klein waren trouwens mijn dochter is 35 jaar.
Op zich konden we wel met elkaar opschieten, en kan A.L. best gezellig zijn, maar o wee als we eens een mening verschil hadden, of A.L. bij betuttelde waar anderen bij waren. en ik zei er na een paar dagen later iets van. iets van zei ze je haalt muizenissen in je hoofd, ik doe tegen jou gewoon, net hetzelfde bij kinderen die buiten zijn aan het spelen, ik dacht mij vergelijken met kinderen, maar ik zei niks, we hadden van te voren grote ruzie gehad en wilde het uitpraten, maar nu zei ik niks meer, maar ik bleef er wel mee zitten, en nog een paar keer was dat gebeurd, ik zei weer niks dat ze me kleineerde, ik wilde geen ruzie. èèn voorbeeld, ik had een zwarte lange broek die nog goed was, maar de pijpen iets te kort was, ik wist met een band dat je deze langer kon maken, ik kon dat niet, maar wist de naam van die zoomband niet.
We hadden het daar over, ze bood aan om iets te maken als ik iets kapot had.
Nou een hele tijd later belde ik A.L. op, mijn man was thuis en mijn dochter ook, ze vonden haar een raar mens, maar soms ook leuk.
Ik vertelde over die broek, die ik graag langer wilde laten maken, ze vroeg een broek, welke broek? om die langer te laten maken? ik vertelde dat deze wat kort was maar hoefde maar een heel klein stukje langer, er zat bijna geen zoom in. ze zei een lange broek die te kort is langer laten maken, waar heb je het in godsnaam over, ja ik zei aarzelend met een brede band aan de zoom en dan omslaan. A.L. reageerde kortaf een band, waar heb je het over? ik weet niks van een band af, terwijl ze coupeuse is geweest, verder zei ze je geloof toch zelf niet dat ik kan toveren om een te korte lange broek te maken, ik voelde me heel klein worden en erg onzeker, mijn dochter en mijn man keken elkaar eens aan, en schudden hun hoofd.
Terwijl A.L. iedereen helpt die in nood zit, en ze geen nee kon zeggen, en ze overal verkondigd ik help iedereen die hulp nodig heeft, nou mij niet, ik accepteerde wel als zij gewoon tactisch had gereageerd of geen tijd had.
Dat zei A.L. wel maar op een kortaf manier. die broek langer maken heb ik geen tijd voor bel me maar over 14 dagen terug daarover, en ze hing op, ik voelde me dom, erg onzeker. mijn man zei, en ook mijn dochter dat ik maar een nieuwe broek maar moest kopen of ergens anders laten maken door dat gekke mens.
Toen ik A.L. trof deed ik net of er niks gebeurd was.
Maar in 2011 was de maat vol en ging het finaal mis, haar huwelijk was al niet zo goed, een lastige man, haar dochter net hersteld psighisch, (sorry voor de spelfout) in die kliniek zeiden ze ook mevrouw A.L. laat uw dochter eens los, u gaat er eens onderdoor, ze zei wat denkt u wel dat dit zomaar gaat? u hebt goed praten. L.A. is ook erg koppig en eigenwijs, ze weet het altijd beter. En als A.L. wel eens vertelde hoe lastig haar tweede man is, ( van de eerste was ze gescheiden) En ik A.L. raad probeerde te geven, ze nam nooit iets van me aan, iedereen wilt dat ik ze helpt, ik ben door God uitverkoren dat ik andere mensen uit de nood help, en ik kan dat goed, ik ben daar goed in, ik bid elke dag voor iedereen wat goeds, mijn man en ik konden onze lach niet inhouden, thuis zei mijn man dat gezever van A.L. wil ik niks meer horen jij geeft haar raad, en ze ketst alles weg, van iedereen.
Nou dat gebeurde in dat warenhuis schreef ik een brief, maar wilde het op een aardige manier en tactisch doen, maar er kwam niet uit, wat ik wilde schrijven, per telefoon hielp niet dat was eens een scheldpartij, dus maar een lange brief, mijn man zei ik laat je èèn keer die brief schrijven, omdat ik daarmee 14 dagen mee bezig was maar geen steek verder kwam.
Ik zei, je hebt gelijk, ik schreef die brief, aan A.L. maar alles schreef ik wat ik kwijt wilde, alle frustraties en ook van vroeger toen de kinderen klein waren en van de laatste jaren.
Maar het was ook een keiharde brief, liet niks heel met verwijten, maar het was wel allemaal waar.
Op het laatst zei ik, nu je zo bent hoef ik je niet, als jij mij niet accepteert, doe ik dat bij jou ook niet, ik kleineerde haar tot en met, ik schreef, je kan bij me terug komen als jij veranderd bent, ik kom niet uit me eigen, wil je wel, okè, wil je niet ook goed.
Ik had het ook niet gemakkelijk in 2011 ons huis werd maar niet verkocht, ik zat in de tress, onze enige dochter was net vertrokken voorgoed naar Canada, daar had ik het moeilijk mee.
En af en toe huizen bekijken, zo ook waar de schoonouders van A.L. woonden, ik vertelde dat aan A.L. daar hadden we weer een discussie bij de ingang van een warenhuis, maar A.L. bleef maar volhouden en ze wees met haar vinger tegen mijn borst, van nee hoor Mieke toch, kleinerend ik werd zo kwaad dat ik schreeuwde alles wat los en vast zat, en ik maakte dat ik wegkwam, want ik kan ook agressief worden.
Mijn man had ik het verteld
Nou en toen een lange brief wilde het op een goede manier schrijven, maar mijn frustraties kon ik nog niet kwijd, ik dacht dan maar een keiharde brief, alle opgekropte voorvallen waar ik mee zat had ik haar voor de voeten gegooid, ik gooide alles eruit, wat wel waar was natuurlijk, bij mij ging het erom, als ik weer niks deed, bleef het zo, nu reskeerde ik een breuk, maar ik koos voor mezelf als ik weer niks deed was ik bang dat er veel ergers iets kon gebeuren, ja door alle opgekropte gevoelens die ik bij haar niet kon uiten, zij wel bij mij.
Wel zei ik, je mag bij me terugkomen als je veranded, zo niet blijf je maar daar.
Maar nu het volgende een paar maanden later met Nieuwjaar kwam ze uit de kerk, ik stond bij de kerk, ik wilde haar nieuwjaar wensen maar weigerde mijn hand en liep door, ik dacht een hand geven op Nieuwjaar moet je toch wel doen dacht ik bij me eigen. ik stond te trillen, dit had ik niet verwacht, wel een slap handje, mijn man zei dat zegt iets over A.L. nu pas stond ik oog aan oog met haar ik zei hallo A.L. een zalig kerstfeest, ze liep door.
Toen ik mijn voet verbrandt had reageerde ze niet, ook niet toen ze mij zag, ook niet toen onze dochter trouwde, en een kind kreeg. mijn man zegt ze af en toe niks, maar soms wel, en zalig nieuwjaar wensen en een kusje op zijn wang geven.
Ik ben nu wat milder tegen over haar, ze heeft het niet gemakkelijk, en had vroeger erg veel meegemaakt, dat is niet niks, van de ene kant wil ik wel contact met haar, ze is tenslotte aangetrouwde familie, maar ik wil wel dat we elkaar respecteren en ik voor vol aangezien wil hebben, anders kan dat niet doorgaan, ik kan wel tegen haar zeggen wel per brief (ben bang voor een scheldpartij) maar wel op een goede manier, dat op punten erg hard was wat ik schreef, en ik niet kan verwachten dat zij veranderen moet, ik ga niet voor alles excuus aanbieden, maar zij moet ook wel een stapje naar voren doen.
Ik ben er op teruggekomen dat eerst zij contact moet zoeken, maar dat moet ik doen, maar ik huiver nog
Geantwoord op: 11:34 14-01-2014

Beste AM,

De eerste stap zetten om weer het contact met iemand op te bouwen is altijd moeilijk. Zeker als je een ingewikkeld verleden met die persoon hebt. Dit zijn helaas dingen die een mens zelfstandig moet doen en moet beslissen en waar ik je niet echt mee helpen kan. Ik kan mij heel goed voorstellen dat je wat huiverig bent. Er is genoeg gebeurd in al die jaren. Je moet je zelf afvragen of het contact met haar een toegevoegde waarde heeft in jouw leven? Soms hoe moeilijk het ook soms te accepteren is, is het beter om allebei een andere kant op te gaan. Soms wordt een contact wel hersteld, maar begint men heel voorzichtig om niet nogmaals gekwetst te worden. Welke weg het voor jouw ook wordt, het zal niet makkelijk zijn.

Angel

emy@ 22:08 05-01-2014
mijn gedrag ,
ik heb een relatie van 8 maand, het gaat bijna altijd faut. maar ik hou zoveel van hem, hij ook van mij hij geef me altijd weer een kans, ik ben jarloers en soms denk ik dingen wat niet is, (dit is voorbeeld wat ook gebeurt is) zijn broer zijn dochter lach in het ziekenhuis . hij had me savond gebeld van , om het te zeggen hij zij morgen als ik waker ben bel ik jou via skype en dat had die niet gedaan , en ik maak me de heledag zorgen om hem , dus ik zij tegen heb via watsap heb je een ander meisje , omdat ik onzeker ben over mezelf , en dan ga ik zulke raare dingen denken , terwijl het niet zo is en als die met me er over praat , dan komt het altijd op ruzie neer , ik ben zo zat van mijn gedrag . jarloezie , ik hoop zo dat jullie mij kunen helpen want ik raak hem straks nog kwijt , en dat wil ik niet echt niet hou zoveel van deze man.
Geantwoord op: 08:57 07-01-2014

Beste Emy,

Er is altijd een reden waarom je bepaald gedrag vertoont. Jouw reden is, zoals je zelf aangeeft, dat je onzeker bent over je zelf en daarom ga je bepaalde dingen doen. Waarom ben je zo onzeker over jezelf? Waar komt die onzekerheid vandaan? Als je daar het antwoord op weet dan kan je aan je zelf gaan werken om wat zekerder in het leven te staan en leren positief naar je zelf te kijken ipv negatief. Je huisarts kan je helpen met iemand zoeken bijvoorbeeld een maatschappelijk werker om mee te praten en om je zo te helpen. Succes!

Angel

Merckx Marie Christi@ 01:31 02-01-2014
Mijn moeder verblijft in een prive rusthuis en heeft alle comfort , eigen kamer goede rolstoel goede verzorging veel bezoek van mijn enige zus , zoals vandaag gedroeg ze zich weer koppig en dat doet ons pijn wij komen speciaal van Diksmuide naar Lebbeke waar mijn moeder verblijft.Dit is niet bij de deur van Diksmuide, mijn man is ook al 76 en dit is niet evident zo een reis te ondernemen. We komen daar toe met geschenken een mooie zelfgemaakte kaart bloemen champagne van heel de namiddag heeft ze haar ogen niet opengedaan en ook niets gezegd, dit is niet de eerste keer dat ze zo reageert , ze kopt zoals een klein kind, wij praten dan onder mekaar mits zij toch niets wil antwoorden zo presenteerde ik haar een praline van de bakker ze duwde met haar hand dat ze geen moest hebben nadien nam ze ze wel aan van mijn zus. Het is onmogelijk haar met iets te plezieren zelf mijn hondje kijkt ze niet meer naar en ze zou nog liever hebben dat ik het niet mee heb nochtans blaft het beestje niet en z-is zeer rustig, alles wat we ook doen voor nooit is ze dankbaar ook voor haar eigen zus toont ze geen enkele belangstelling zelfs de kindjes van haar metekind heeft ze liever niet meer, het is zeer deprimerend er naartoe te gaan je komt dan van zover , als we dan weggingen zei ik tegen mijn zus ik ga nog eens piepen hoe ze reageert als we weg waren en haar ogen waren open. Wat moeten wij doen , hoe moeten we op zo iemand reageren, moeten we ons eens kwaad maken of ons gedacht zeggen of negeren we het telkens ? Mijn moeder is altijd zeer bazig geweest en geeft ons geen moederliefde gegeven mijn zus die zeer labiel was na haar scheiding heeft ze mentaal volledig uitgebuit. Nu doet ze haar pijn door zo te reageren ze is nog goed bij bewustzijn want als ze alleen is met mijn zus zegt je moet nog niet weggaan en ze durft ook gillen en hysterish doen inde volle eetzaal. Help ons want wij weten geen raad meer.
Geantwoord op: 11:21 02-01-2014

Beste Marie,

Je hoort het vaker bij oudere mensen zodra ze in een rusthuis terecht komen dat ze veranderen in hun gedrag. Nu ken ik verder uw moeder niet, maar vaak heeft dit te maken met acceptatie van de nieuwe situatie. In een rusthuis ben je toch beperkt in bepaalde dingen. Die beperkingen heb je thuis in je eigen huis vaak niet. Je hoort vaak dat veel oudere mensen niet naar een rusthuis willen en dat laten ze vaak merken via hun gedrag. Het beste wat je naar mijn idee kunt doen is hier met haar over praten. Als ze nog goed bij haar verstand is dan zal ze je prima begrijpen. Vraag aan haar waarom ze zo doet en reageert. En dat jullie haar met alle liefde willen helpen, maar dat ze met deze houding het tegenovergestelde bereikt. Geef maar aan bij haar dat jullie een lange reis moeten maken om op bezoek te komen en dat jullie het erg vervelend vinden dat ze jullie het gevoel geeft dat het totaal niet gewaardeerd wordt. Kort gezegd leg haar op een duidelijk manier uit waar jullie op dit moment moeite mee hebben en vraag aan haar waarom ze dit gedrag vertoont. Ik kan niet, en wil dit trouwens ook niet, voor jullie beslissen wat jullie in deze situatie moeten doen. Ik zou eerst eens met haar gaan praten en mocht dat niet helpen dan goed overleggen met elkaar wat je met de situatie aan wil. Kan je begrip opbrengen dat ze zo doet en je er overheen zetten, of kan je dat niet en heb je het niet er voor over om op deze manier steeds weer een lange reis te maken voor iemand die deze houding heeft? Verplaats je zelf in haar schoenen en wat zou je zelf in zo'n situatie willen dat je naaste familie doet? En maak dan voor je zelf een beslissing. Realiseer je dat iedere beslissing ook weer gevolgen heeft. Heel veel sterkte.

Angel

Berichten: 76 t/m 90 van de 355.
Aantal pagina's: 24
Nieuwer3 4 5 [6] 7 8 9Ouder