Berichten

herman@ 10:38 31-05-2014
Sinds een paar maanden week ik dat ik hsp´er ben hooggevoelig persoon, het verklaard heel veel voor mij en nu weet ik ook hoe het komt dat ik toch veel doorzie en niet altijd direkt kan reageren, vooral niet als er iemand mij steeds in de reden valt of meent te moeten denken wat goed voor mij zou zijn zonder onderbouwing. dan komen er allemaal rookgordijen en ja nu kan ik er beter tegen op door bij de kern te blijven en mij niet meer zo laat afleiden. komt wel bij dat ik niet zo vermoeid meer ben. een manipulator krijgt het nu zwaar net of de rollen omgedraaid zijn en ik laat weten alles wel te doorzien. en ja een kat in het nou maakt rare sprongen.ik zie het nu veel duidelijker, en zie dat een manipulator vele angsten heeft en die wil verbergen door zogenaamd zeker over te komen, en als je niet oppast maken ze je eerst slachtoffer en kunnen ze hen spelletje niet meer spelen, draaien ze het om en manipuleren anderen om jou als dader te maken van uit hen angsten...ja en stoken zijn ze dus ook erg mee bezig en in mijn geval doorziet de ander het wel en onze band wordt daardoor alleen maar sterker..en als ik ze er vriendelijk voor bedank kwijnen ze weg...opzoek naar nieuwe slachtoffers
Geantwoord op: 15:37 11-06-2014

Beste Herman,

Goed om te lezen dat je dingen nu veel duidelijker en helder ziet. Het zal je een hoop rust brengen.

Angel

Greja huizing@ 18:32 08-05-2014
Hallo, ik ben greja huizing en heb twee stoornissen borderline en bi polaire. Daar hoort blijkbaar ook bij manupilatief te zijn . Zelf merk ik daar weinig van maar behandelaar(s) pikken dat er zo uit . wat ik zelf vervelend vind als dat etiketje weer opgeplakt wordt van ja dat hoort bij een der stoornissen . ik. Schrik er toch nog van , ben 60 jaar maar leuk vind ik het niet. Wat kan ik nog proberen om niet zo over te komen op mijn medemens?
Geantwoord op: 15:19 12-05-2014

Beste Greja,

Het is heel moeilijk om een advies te geven aan iemand die je helemaal niet kent, waarvan je nauwelijks de achtergrond weet en ook niet weet hoe iemand zich gedraagt. Dat je twee stoornissen hebt is al vervelend genoeg, maar als je verteld wordt dat je ook nog eens manipulatief bent dat kan een behoorlijke shock zijn. Zeker als jij je daar zelf helemaal niet van bewust bent. Mijn advies zou zijn praat eens met je omgeving. Vinden hun jou manipulatief? Zou ja laat ze met voorbeelden komen en probeer daar zelf een lering uit te trekken. Op de website staat genoeg over wat manipulatie precies is. Vind jij jezelf in dat profiel thuis horen? Zo ja probeer dan op een andere manier te reageren zonder je mening op te dringen aan een ander of zonder iemand proberen te beïnvloeden. Meer advies heb ik op dit moment niet omdat ik verder niet bekend ben met het totaal plaatje. Ik hoop dat je hier verder mee komt.

Angel

ook anoniem@ 19:03 24-04-2014
Geachte @Anoniem,

Mij n vrouw verliet plots de echtelijke woning met medeneming van de kinderen, die alle tegen de pubertijd aanzaten of al puber waren.
Ik heb ruwweg hetzelfde meegemaakt zoals ontvoering en gevangenhouding van 'n kind + dagelijkse bedreigingen en moordpogingen naar zowel één van mijn kinderen als naar mij toe gedurende pakweg 2 jaar.

Na pakweg 7 jaar hoorde ik van 'n goede en betrouwbare kennis, dat één van mijn kinderen in 'n winkel werkte. Ik verzocht die kennis, om mijn kind te laten weten dat ik van hem hield.
'N jaar later nam hij plots contact met mij op, hetgeen zeer snel resulteerde in een wederzijdse liefdevolle en respectvolle verhouding naar elkaar toe.

Overigens, 'n scheiding heeft niéts met Uw eigen geloof te maken. Het is dus jammer, dat U Uw ellende misbruikt om de kerk (en dus Gód) in de steek te laten.
Geantwoord op: 16:29 29-04-2014

Beste anoniem,

Bedankt voor je bericht en reactie. Het spijt mij dat ook jij deze dingen hebt moeten meemaken. Al vind ik het wel heel mooi om te lezen dat de band tussen jou en je zoon uiteindelijk wel is herstelt.

Ik begrijp je laatste opmerking, maar sommige mensen die er helemaal alleen voor staan en dan ook nog eens niet bij een goede gemeenschap zijn aangesloten kunnen het gevoel hebben dat alles en iedereen hun in de steek heeft gelaten en dan gaan mensen twijfelen over heel veel dingen. Zeker als er niemand in de buurt is die de twijfel kan weg nemen en haar kan begeleiden daarin.

Angel

A.M. @ 19:58 22-04-2014
Als ik bv tegen mijn man, of dochter of een ander familielid iets vertel waar ik heel erg mee zit en wat mijn doen en laten beinvloed
Wat dan wel gebeurd is in het verleden, krijg ik te horen als ik met mijn verhaal klaar ben, of nog niet helemaal klaar ben, en ze in de reden vallen van:
Wat dacht jij, denk jij dat jij het alleen hebt, moet je zien wat ook ik heb meegemaakt, of ze vertellen hun verhaal, of ze zeggen, dat zal ik je niet mee lastig mee vallen wat ik heb mee gemaakt hebt.
Door deze reactie voel ik me niet serieus genomen, en door hun verhaal lijkt net of mijn verhaal in het niet valt met hetgeen zij vertellen.

Hoe zou ik het beste moeten reageren? want dat weet ik niet.

Nu nog iets wat ik kwijt wil.

In juni vier ik mijn verjaardag een kroonjaar 65 jaar.
Toen ik mijn 50e verjaardag vierde kwam er een goede kennis (zaliger) die het hart op de tong heeft, ook op mijn feest, ik zei spontaan, Mia leuk dat dat jij erbij bent.
Direct haar antwoord klaar hebbend.
Denk maar niet dat ik op jou feest kom, als ik morgen niet naar de Heilige mis kan gaan, dan moest ik vanavond om 6 uur gaan (feest begon om 7 uur) dan was ik echt niet gekomen.
Nou ik was sprakeloos, ik dacht hoe kun je zoiets zeggen op mijn feest, ik kon toen nog niet voor mezelf opkomen.
Mijn broer had ook een rare reactie, hij en zijn vrouw zouden de dag erna het s`morgens vroeg op vakantie gaan.
Mijn oudste zus had hem overgehaald om toch even te komen, omdat ik de laatste en de jongste ben, die 50 werd.
Hij zei okè, ik kom, maar dan heel even.
Het verraste me, ik was erg blij dat hij toch gekomen was, en ik reageerde erg spontaan.
We kregen koud buffet, ik ging bij verschillende mensen zitten, ook bij mijn broer, en mijn dochter zat naast hem.
Ik zei dat ik me goed amuseerde en ik het leuk vond .
Zijn reactie was, Er zijn wel weinig mensen op het feest, als ik feest heb zei hij komen er veel meer mensen over de vloer.
Het ligt eraan wat voor een leven dat je leid.
Dit viel me erg rauw op mijn dak. net als de opmerking van Mia.
Mijn dochter zat ernaast en zei niks ik keek haar aan, maar ze zei niks.
Ik dacht wat is dat, waarom reageren mensen zo op mij? zou het komen dat ik toen niet goed voor mezelf opkwam. en wie zegt nu zoiets op een feest, en dat nog tegen de feesteling. ( ik had toen geen vriendinnen)
Het leek net of die twee niet graag op mijn feest kwamen, ik had toen toch al een erge minderwaardigheids complex, en aandacht niet gewend was.

Wat geweest is is geweest.
Maar èèn schoonzus Ria, die niet op haar mondje is gevallen, en veel kritiek op mij heeft, en ook op andere mensen (niet bij allemaal) ( de rest niet) maar die grijpen wel nooit in. Mijn schoonzus Ria gooit gewoon alles eruit wat haar voor de mond komt, en het komt meestal kwetsend over.
Die kan ook dikwijls van dat soort opmerkingen maken en nog erger, kleineren.
Ik heb er verschillende keren er iets van gezegd, en het werd een scheldpartij. elke keer. gevraagd had ik waarom ze zoveel kretiek op me heeft, haar antwoord was, ja maar Mieke ik mag toch wel eens iets zeggen, ik zeg toch al niet veel, omdat we elkaar toch bijna nooit zien.
Trouwens heel bitcherig zei ze de waarheid mag gezegd worden, moet ik soms zitten liegen?
De laatse keer zei ze ook weer wat ik wel of niet moet doen, bij een verjaardag bij een andere schoonzus, ik zei, weer niet veel, omdat ik niet weet hoe dit zou aflopen als ik op een goeie manier wat terug zeg.
Ik bleef er mee zitten, en had ik haar de volgende dag op zondag opgebeld, en ik op een hele goede manier gezegd hoe dat op me overkwam haar opmerking en dat er ook een vreemde bijzat.
Ze zei, nou nou ik ben me van geen kwaad bewust
En ik ben veel te netjes op dat moment om iets te zeggen bv op een feest.
Ik was kalm zij ook, ik heb het met haar uitgepraat, eerder was zij de sterkste, nu was ik het, het gaf me een voldaan gevoel.nou er was geen ruzie of een woordewisseling, we gingen als vrienden het gesprek beeindigen.
Nou een week of 2 weken later gingen wij bij Louis op bezoek Mijn man is peetoom van hem, hij had een ridderorde van de carnavalsvereniging mogen ontvangen.
ik zag familie aan tafel, Ria zat tegen over de familie maar zei zei niks ze keek niet op of om, er was iets van dia`s. ik zocht contact zonder bij haar te komen (vanwege plaatsgebrek) maar niks hoor.
ik dacht het zal toch niet waar zijn om daar kwaad over te zijn, erg kinderachtig, ze is ouder dan ik.
Mijn man zei, dat geloof ik niet, ze was naar een dia aan het kijken, ik ze ja dat kan best.

Nu is het volgende, de kans dat dit weer gebeurt is vrij groot, want ze zegt zoiets hardop zodat iedereen het kan horen.
Hoe zou ik het beste kunnen reageren? want niks zeggen zoals altijd is geen optie, krop ik het op, daarna een gesprek zal Ria ook niet waarderen denk ik. Het liefste hou ik mijn oren dicht waar anderen bij zijn, maar dat ziet ook niet uit, weglopen kan ook niet altijd als je toevallig bij elkaar zit, en ergens anders geen plaats is.
Hoe zou ik het beste kunnen reageren? niks zeggen heeft bij mij geen zin. want anderen nemen dat over, dat is in het verleden veel gebeurd
Geantwoord op: 16:22 29-04-2014

Beste AM,

Het is niet echt respectvol naar de persoon toe die zijn/haar verhaal aan het vertellen is, om iemand midden in een verhaal te onderbreken of bijvoorbeeld de reactie te geven: "Je bent niet de enigste persoon met die problemen." Mensen geven die reactie vaak als een persoon een bepaald verhaal steeds herhaalt.

Je vraagt hoe je het best hierop zou kunnen reageren. Begin eens met vragen waarom mensen die reactie geven. Op het moment dat je weet waarom die persoon die reactie geeft kan je er zelf ook iets mee doen. Nu blijft het giswerk.

Wat ik je ook graag wel meegeven nav je verhaal over je schoonzus en hoe te reageren, dat je niet altijd op bepaalde opmerkingen hoeft te reageren. Soms is zwijgen de beste oplossing. Het bekende spreekwoord zegt niet voor niets: Spreken is zilver maar zwijgen is goud. Probeer bij je zelf een balans te vinden waneer je wel en niet op iets kunt reageren. Verplicht je zelf niet tot reageren omdat je in het verleden te vaak niets hebt gezegd. Soms is het beter om bepaalde dingen te negeren. En als je bepaalde opmerkingen negeert wil dat niet zeggen dat jij over je heen laat lopen of dat je als deurmat wordt gebruikt, maar zegt dat vaak dat jij op dat moment de slimme bent van de twee. Misschien moet je daar eens hulp bij gaan zoeken en voor je zelf een paar dingen op een rijtje zetten. Je zal zien dat het dan ook makkelijker wordt om met deze problemen om te gaan.

Angel

Anoniem@ 17:37 13-04-2014
Goedemiddag,
Ik probeer het kort te houden. Mijn situatie is ernstig.Alhoewel mijn geloof in God groot is,besef ik dat ik dit gewoon moet delen. Ik word behoorlijk gemanipuleerd. En juist door gelovige mensen,leiders.
Mijn ex-man was een corrupte politieman die mij geestelijk en lichamelijk ernstig mishandeld heeft. Hij wist iets van een hoofdofficier v. justitie. Hij pleegde chantage. Ik ben gaan scheiden,ondanks dat scheiden niet mocht. Mijn ex-Psychiater van 31 jaar geleden,heeft mij geholpen met een urgentie verklaring,ook een dominee. Mijn ex-man bleef mij achtervolgen,en in 2010 heeft hij ze zover gekregen dat mijn medische dossiers aantoonbaar vervalst zijn. Ik zou een alcoholliste zou zijn etc,ik was er met een andere man van doorgegaan ,(terwijl juist mijn kinderen mee mochten) Ik ben 6 keer met een urgentie verklaring verhuisd! Er zijn moordaanslagen gepleegd,ik heb de proces verbalen liggen,heel veel.Ik heb de vervalste medische dossiers doorgestuurd naar het Min,v Volksgezondheid. Vorige week wild eik voor mijzelf nog even iets controleren of ik wat ik dacht ook waar was. Ik schreef een grote Christ. hulp instantie aan,of ik het juist had dat ook zij hier aan hun medewerking aan hebben verleend.Ik kreeg een reactie,ze hoopte oprecht dat ik hier op een juiste wijze mee om zou kunnen gaan. Ik was blij met hun eerlijkheid. maar van korte duur, onze dominee weet dat ook,en nu ben ik geen christen,want ik dat niet mogen doen. Met de mantel der liefde bedekken. En ik vertrouw al geen mensen meer. De politie heeft mij toen doorgestuurd naar slachtofferhulp,die externe mevrouw heeft mij gezegd,dat ik er mee moest leren leven,dat is wat mijn situatie betreft..Je mag van de kerk niet voor jezelf opkomen. Eindelijk woon ik in een mooie seniorenwoning,geen flat meer. Maar het gaat door.Ik ben nu 73 jaar,en ik zou zo heel erg graag als vrij mens door willen leven. Ik vind die manipulatie zo erg,want juist mijn geloof in God word onderuit gehaald,en ik ben dan voor eeuwig verloren!
Geantwoord op: 20:15 18-04-2014

Beste Anoniem,

Laat nooit andere mensen je geloof in God onderuit halen. Geloof zit in jezelf en in je hart en niet in wat anderen mensen je zeggen dat je moet doen of in een gebouw of in leef regels. Ik wil je vragen om eens naar deze dame te gaan luisteren: Joyce Meyer. Zij is een Amerikaanse bijbel lerares en veel gevraagd spreekster. Zelf vind ik haar enorm goed en inspirerend omdat zij het geloof bij de kern houdt. Ze maakt het niet groter, of anders maar houdt het puur en eerlijk. Via youtube kan je veel van haar terug kijken. In de bijbel staat niet specifiek hoe iemand moet geloven. De bijbel laat hier best wel veel ruimte in om dingen op meerdere manieren te zien of doen. Eén ding wat er wel instaat is dat je het geloof zo puur en eerlijk mogelijk moet houden. Doen ze dat in jou gemeenschap niet dan wordt het tijd om een andere gemeenschap te gaan zoeken. Dit wilde ik nog graag even toevoegen naast mijn mail die ik heb gestuurd.

Angel

cietje@ 19:08 12-04-2014
hallo, ik heb al jaren het gevoel dat ik gemanipuleerd word. Meer bepaald sinds ik erop uit ben gekomen dat mijn man vreemdging. Ik heb hem een nieuwe kans gegeven, maar hij is zo veranderd (of ik zag niet echt wie hij was). Dit is nu reeds twee en een half jaar geleden.Ik kan niet zeggen dat we intussen al één positieve periode samen doorlopen hebben, want hij is de beste en ik dus niet...Continu zichzelf hoog prijzen en mij dus de grond in boren. We hebben samen twee kinderen en die betrekt hij bij elke discussie (8 en 2 jaar). Vermits ik hoofdzakelijk voor de kindjes zorg en hij er heel vaak late werkuren op nahoudt, lukt het hem niet om tussen mij en de kinderen te komen, maar ze hebben er toch hierdoor een zorg bij.... Het enige dat me vaak troost biedt, is dat ik ooit de stap zal zetten om bij hem weg te gaan, maar nu kan ik dit financieel niet dragen, maar het komt, want ik heb weinig vertrouwen in verbetering... Bye bye, meneer de directeur....
Geantwoord op: 20:05 18-04-2014

Beste Cietje,

Het is duidelijk dat jullie geen gelukkig huwelijk er op na houden. Jij en jij alleen kan de keuze maken om aan de ellende een eind te maken. Ook al lijkt het financieel moeilijk er is altijd een weg en een manier. In nederland zit namelijk niemand zonder geld. Je zal het waarschijnlijk met minder geld moeten doen. Maar waar een wil is, is een weg! Succes met deze lastige situatie en ik wil je graag dit advies mee geven, laat het niet te ver uit de hand lopen. Zeker omwille van de kinderen.

Angel

marjan@ 09:12 24-03-2014
Is koel en afstandelijk reageren, maar niet vertellen wat er aan de hand is, ook een vorm van manipuleren?
Geantwoord op: 19:19 27-03-2014

Beste Marjan,

Als dit met opzet gebeurd dan is dit ook een vorm van manipulatie. Sommige mensen doen dit niet expres en weten gewoon weg niet beter omdat ze nooit is geleerd om anders te reageren. Maar als de persoon in kwestie normaal niet koel en afstandelijk is dan is de kans groot dat dit manipulatie is.

Angel

herman@ 05:14 26-02-2014
Hoe heftig kan iets zijn in een korte tijd, en hoe krachtig intuitie kan werken en zelf verlost zijn van schuld. het is lastig te omschrijven en daarom maak ik beeldjes en dat werkt helend voor mij, en hoe krachtig mijn plan gesteund wordt en ik nu pas aan het rouwen toe kom en die ruimte door niets en niemand meer laat invullen of saboteren.intuitie dat is waar manipulators slecht tegen kunnen. en die manipulator is haar stukje gereedschap kwijt geraakt, die is er stuk aangegaan aan haar hebzucht, hij is overleden ja triest maar mij geeft het nu eindelijk na 7 jaar ruimte om echt te kunnen rouwen.zonder al die sabotage praktijken.en ik ben spontaan gestopt met roken en het gaat goed niks afkicken, het is juist genieten van normaal ademhalen.
marjolein@ 10:14 24-02-2014
Mijn broer en ik hebben ruzie met mn moeder. via deze site, heb ik een vermoeden dat ze een pathologisch leugenaar is en manipuleert en intimideert, misschien nog wel emotionele chantage.
Sinds zo'n 2 jaar zit moeder op twitter, ze is bijna 73 en mn vader is 7 jaar geleden overleden. De 2 hadden geen gelukkig huwelijk, althans volgens mn moeder.
Ze deed zich voor als psychologe en gebruikte een foto van mn dochter van 15 alsof zij dat was jaren geleden.
Het resultaat was een hevige verliefdheid tussen haar en een 32-jarige jongeman, die niet wist hoe oud ze was.
Toen hij vroeg om een recente foto, werd mijn foto doorgestuurd. Deze informatie zijn we later achter gekomen en hebben haar een tijdje "gevolgd". ze ontdekte we leugen op leugen, mn vader werd ineens haar vriend die was overleden, en over ons werd gesproken als "kennissen" ook de reacties van de kleinkinderen werden verwijderd als het woordje "oma" erin voorkwam. Toen ik haar met dit alles wilde confronteren, werden de ergst dingen tegen me gezegd, vooral hoe goed dat andere dochters het wel niet deden t.o.v. hun band met moeder, bijbel teksten werden erbij gehaald en idd. echte tranen etc... Toen ik haar via mail vertelde, (Telefoongesprekken waren te eenzijdig)dat ik het even wilde laten rusten, zodat ze na kon denken of ik een "kennis " of een dochter voor haar moest zijn. kreeg ik een kwade mail met kwetsende teksten van een vriendin van haar. Op haar twitter en facebook account schreef ze steeds spreukjes met :"verwijder mensen uit je leven en gooi deuren dicht voor bepaalde mensen er openen zich andere deuren voor je" etc. Het heeft echt in mn ziel gesneden. later kreeg ik een boze liefdesloze mail van haar dat mn broer en ik achterbaks waren dat de de 32-jarige man hadden ingelicht, wat overigens niet zo was, hij is er zelf achter gekomen. Weer een kras in mn ziel, en ze vertelde steeds op twitter dat ze werd gestalkt en reageerde met rake teksten op berichtjes van ons, die ze later meteen weer verwijderde, zodat het bewijs weg was. (heb er echter foto's van gemaakt) Toen ze ineens voor mn deur stond, heb ik haar laten staan, 'savonds heb ik 2 uur met haar a/d telefoon gehangen, na tussentijds 2 keer de hoorn op de haak te hebben gedrukt. Ze zegt spijt te hebben al weet ze niet waarvoor, ze begrijpt niet dat we boos op haar kunnen zijn, ik zal het wel te druk hebben en overspannen zijn, en zij is tenslotte mn moeder en als er iets met haar gebeurd zal ik altijd spijt hebben, bloeddruk niet goed, enz. steeds weer gejankt. Ik prik er ineens doorheen en heb geen zin meer in haar. ze eindigde met dat haar vriendin haar ook gelijk gaf. Dus het gaat haar dus niet eens om haar relatie met mn broer en ik, maar om haar gelijk halen. Intussen gaat het liegen op twitter gewoon door. De jongeman ""W', heb ik mee gesproken op twitter, ze is idd, niet eerlijk naar hem geweest, en toen hij erachter kwam en de confrontatie aanging, verdraaide ze haar gesprek naar wat wij haar als kinderen dan wel niet hadden aangedaan.
De relatie met mn broer is gelukkig nog goed, we hebben samen een brief opgesteld naar haar huisarts, omdat we denken dat ze een psychische aandoening heeft, maar beste man is met vakantie en nu is hij ziek.. Ik ben echter al een stap verder en heb haar haar sleutels in de brievenbus gegooid, weg met haar.. mijn gezin lijd eronder en ze probeert nu mn dochter tegen me op te zetten en te manipuleren.
Ineens stond ze voor mn deur, wilde het uitpraten, of eigenlijk, goedpraten. Toen ik haar vertelde dat ik haar niet meer wilde spreken omdat ik TE boos was,, zei ze dat het mijn schuld zou zijn als er nu iets met haar ging gebeuren. erg gemeen vind ik. voel je je toch weer schuldig. Mn broer en ik zijn naar haar toe gegaan 's avonds, en zoals verwacht, was het 1 jankpartij van haar en dat het allemaal niet meer voor haar hoefde op haar "oude" dag als we het haar niet zouden vergeven. ook confrontaties met leugen. werden hoog verontwaardigd ontkent, en dat we wel erg slecht over "onze eigen moeder" dachten, en dat we ons ooit verantwoorden moesten als onze tijd daar was. Het eindigde door haar met een gebed, dat God "ons" (ook haar) moest vergeven, broer ook huilen, toen hield ik het ook niet meer droog natuurlijk.
Het ergste vind ik het gelieg de hele tijd, het gaat nog steeds door en ze heeft het weer voor elkaar, althans wel bij mn broer denk ik. Die doorziet haar toch niet helemaal, als ik terugkijk op mn leven, was altijd al zo denk ik, ze heeft me alle huwelijksproblemen met mn vader verteld zodat ik mn vader begon te zien als de man die niet deugde en mn moeder ongelukkig maakte. achteraf twijfel ik ook hier aan en alle tranen die ze me ook toen al liet zien (was toen 12/13 jr) Alleen maar om aandacht te krijgen. toen mn vader overleed, speelde ze ineens het zielige weduwvrouwtje, vanaf toen kreeg ik al dubbele gevoelens bij haar en vraagtekens.
Ik weet het is een heel verhaal, maar zit er erg mee, wat moet ik hier nu mee?, heb gezegd dat ze psychische hulp nodig heeft mocht onze relatie nog kans van slagen willen hebben, zwaar beledigd was ze natuurlijk, maar maatschappelijk werk had ze toch wel al ingeschakeld mbt relatie tot ons, ik zie het probleem meer bij haar/ Of zie ik dit verkeerd?
Geantwoord op: 19:12 25-02-2014

Beste Marjolein,

Het is inderdaad een heel verhaal, maar ik kan mij heel goed voorstellen dat je hier mee zit. Als ik je verhaal zo eens lees dan is het gedrag van je moeder zeker niet normaal. Je gaat geen 32 jarige man via internet 'aan de haak slaan' met leugens en bedrog en foto's van andere. Het feit dat de kleinkinderen er bij betrokken worden vind ik ook heel erg. Het huilen, de citaten uit de bijbel en het erbij halen van onze lieve Heer zijn allemaal middelen om je te manipuleren. Ja onze Heer vergeeft, maar als je opzettelijk anderen kwaad doet en daar geen oprecht berouw voor toont dan zul ook jij je moeten verantwoorden. In dit geval je moeder. Dat werkt twee kanten op. Ik zou je graag een reden willen geven waarom ze zo doet en dit gedrag vertoont, maar dat wordt voor mij alleen maar gissen. Ik denk dat je er verstandig aan doet om dit bij haar huisarts of eventueel vervangende huisarts aan te kaarten. Verder zorg er voor dat je relatie met je broer goed blijft en dat jullie er voor elkaar zijn. Dus om antwoord te geven op je vraag, nee als ik je verhaal zo eens lees denk ik zeker niet dat het probleem bij jou en je broer ligt. Je moeder heeft hulp nodig, want dit is geen normaal gedrag. Veel succes voor jou en je broer.

Angel

Anoniem@ 20:34 23-02-2014
Bedankt, 2 jaar na de scheiding, weet ik nu eindelijk waar ik mee te maken heb. Gelukkig hebben wij co-ouderschap, anders waren mijn kinderen mij nu al kwijt geweest. Hopelijk is de situatie nog te redden.
Geantwoord op: 18:55 25-02-2014

Goed om te horen dat deze site mensen helpt in hun dagelijks leven. Daar doen we het tenslotte allemaal voor!

Borre@ 11:50 22-02-2014
Ik vind dit een hele mooie site met veel bruikbare tips!

Graag zou ik mijn verhaal hier neer willen zetten.

Ik was getrouwd, inmiddels gescheiden en heb een zoontje. Ruim een jaar geleden heb ik iemand leren kennen via mijn werk en heb daar een relatie mee. Die persoon noem ik nu even voor hier A .....

A was getrouwd, zit inmiddels midden in een scheiding en heeft ook een aantal kinderen. A is door gesprekken met mij er achter gekomen dat A getrouwd was met een emotionele manipulator en zelfs tegen het Narcistische aan. Ook doormiddel van de gesprekken die A heeft gehad bij een coach, zijn ze daar achter gekomen.

Mijn mening is dat je in het algemeen, respect moet hebben.... Mannen naar vrouwen en ook andersom. A had dat in het huwelijk zeker, maar de partner naar A toe, zeker niet.
A vertelde mij alles over de hele huwelijkse periode, ruim 10 jaar..... en onze relatie die we samen zijn begonnen, is dus ook nu het verhaal geworden naar vrienden en familie van de partner van A.
Terwijl dat het eigenlijke verhaal moet zijn dat op het moment dat ze samen een relatie zijn aangegaan, het nu zover is gebracht dat A de beslissing heeft gemaakt om te gaan scheiden.

A verteld mij en zegt mij ook steeds dat ik er voor A altijd moet zijn. A heeft nooit vrijheid gehad in het huwelijk. Ik wil die vrijheid juist geven aan A en ook verteld dat A de vleugels moet spreiden en moet vliegen.

Een goede relatie is naar mijn mening gebaseerd op vertrouwen, samen zijn in vrijheid, openheid en eerlijkheid.

Nu is het wel zo dat al die jaren dat A zo onder emotionele druk heeft geleefd het erg moeilijk is om daarin iets te zien wat juist vrijheden geeft in bepaalde situaties.
Ik heb A altijd, en nog, bijgestaan in de emotionele afwikkeling wat ook daarin mij soms ook wel een knauw kan geven. A heeft tegenover de partner kortgeleden verteld dat er nog gevoel zit. Ook dat heeft A eerlijk verteld tegen mij omdat ik merkte dat er iets met A aan de hand was.

A is bang om iets te verliezen wat niet terug komt..... het gezinsgevoel, de leuke momenten met de kinderen, vakantiegevoel tijdens vakanties, etc etc....

Sinds kort heeft A een heel duidelijk standpunt. A kan het er niet bij hebben op het moment dat wanneer ik ergens mee zit, als het om ons gaat, mijn gevoelens voor A, het gedrag van A, de communicatie met A ..... A kan en wil daar weinig over hebben en niet over nadenken. Althans.... zo komt dat over.

Als de communicatie met A en de bijna Ex-partner op een harmonieuze manier gaat en dat het A een goed gevoel krijgt van die communicatie, dan gaat het bud tussen ons. Maar omdat de ex-partner dat weet hoe A is, slaat de ex-partner vanuit het niets, voor A dan, keihard toe! Benen worden onder het lijf vandaan gemaaid.

Door A daarop steeds te wijzen en dat ik dat al van ver aan ziet komen, gebeurt het steeds weer..... keer op keer....

Echt heel kort geleden deed zich dit voor.....
De kinderen van A en de bijna Ex-partner zouden op vakantie gaan. de ouders van de EX heeft de reis betaald en er werd destijds meegedeeld dat de kinderen meegaan met de ex. zonder overleg etc....
Nu is het zo dat een deel van de kinderen bij A blijven en het andere deel met de Ex meegaan.

De vakantie was geboekt en uitgerekend op de trouwdag van A zou de ex vertrekken naar de vakantiebestemming.
Volgens A, die sinds enige tijd een eigen woning heeft en dus niet meer in 1 huis zit met de bijna ex, hebben de kinderen aan A gevraagd of A komt eten bij de Ex voordat ze op vakantie zouden gaan.
A staat altijd voor de kinderen klaar en gaat door vuur voor ze( zo hoort dat ook)

Ik kan het begrijpen dat dat gevraagd werd maar ik was zeer benieuwd wat A zou gaan doen. Overigens wist ik dit pas 1 dag van tevoren.... ik hoorde dat in bed.
op de dag zelf hoorde ik het pas van A dat het de trouwdag is van A......

A werd wakker naast me en de avond ervoor hebben we geweldig en juist ook naar onze manier de liefde bedreven! het was echt helemaal geweldig!
A ging douchen en ik ben naar beneden gegaan en maakte een kopje thee en een ontbijtje en maakte een kleine lunch voor a voor op het werk.
A kwam beneden en ging zitten en zei tegen me: vandaag is het een hele rare dag..... ik zei, ja dat kan ik me voorstellen.... je kinderen gaan vannacht weg en in deze setting is dat de eerste keer en , ja dat begrijp ik.....ja, zei A maar ook vandaag ben ik zoveel jaar getrouwd!.........

en ze ging haar zelf opmaken(wat ze eigenlijk nooit doet)

Maar A zou bij de bijna Ex gaan eten omwille van de kinderen......

Hoe moet ik hiermee omgaan?
Het zit me niet lekker en ik wil van alles zeggen tegen A maar ik bereik er niets mee, althans zo voelt dat...

iemand tips?
Geantwoord op: 18:53 25-02-2014

Beste Borre,

Als je partner jaren lang onder druk heeft geleefd van emotionele manipulator en daar pas achter is gekomen nadat je partner gesprekken heeft gehad met jou zegt dat wel een hoop. Je partner is niet zelf tot inzicht gekomen, maar is tot inzicht gekomen door iemand anders. Deze dingen doorzien heeft tijd nodig. Wat jij al van mijlen ver ziet aankomen daar heeft A een hoop tijd voor nodig om dat te doorzien en A zal nog vele malen meer er in tuinen. Dat je partner enigszins nog twijfelt is dan ook niet gek. Je zal een hoop geduld moeten hebben. En de enige manier om hier samen uit te komen is door met elkaar te blijven praten. Dat is het aller belangrijkste. Op die manier weet je waar de ander mee zit en wat er in de ander omgaat. Veel sterkte.

Angel

herman@ 15:19 20-02-2014
een hele tijd geleden dat ik hier geschreven heb.er is veel veranderd en alles keert zich om.door afstand genomen te hebben van personen die graag hun onkunde willen verbergen door op een ander te gaan projecteren.
nu worden ze heel onrustig en er komt inzicht van handelen en ze veroorzaken het zelf door met regels en wetjes te komen waar zij zichzelf niet aan gehouden hebben.het is niet dat de hele wereld zich tegen mij heeft gekeerd wel de personen die ermee te maken hebben gehad of nu nog hebben.want er is nog wel veer meer in mijn leven wat gewoon normaal verloopt.het zijn personen in een systeem die elkaar indekken en alles willen verdoezelen.angst dat is wat ze hebben en slechte gevoelens projecteren op iemand waarvan ze denken zo die hebben wij nodig en daar lukt het ons wel bij.maar het is tijdelijk genot voor hen en proberen het dan nog een keer, het werkt niet op deze manier en dat hebben ze nog niet door en nu worden ze angstig en gaan slijmen dit werkt dus ook niet, en ik heb hen niet nodig om mij zelf gelukkig te voelen ik moet er juist van af en ik hoop dat dit ook gaat gebeuren en ik hoef geen wraak te nemen want dat haat en wraak kweken wat ze doen is niet prettig en daar wil ik van af want het staat ontwikkeling in de weg en zij moeten het onderling maar lekker uitzoeken en bij zichzelf maar te raden gaan.
en eigen puinhoop maar verwerken eens kijken of het hen gaat lukken.hoop dat er straks veel ruimte komt en afscheid nemen van elkaar zonder dat er die haat en wraak gevoelens over blijven.
Geantwoord op: 18:41 25-02-2014

Ha Herman,

Dat is zeker een tijd geleden dat we iets van je hebben gehoord. Goed om te horen dat er het één en ander is veranderd in de positieve zin. Dat is een teken dat je op de goede weg bent.

Angel

Caroline@ 19:10 16-02-2014
Ik vind dit een zeer informatieve website. Oudervervreemding zou strafbaar moeten zijn, die ouder die dat met de kinderen doet, is een misdadiger.
A.M.@ 19:59 12-02-2014
Ik heb een schoonzus, Ria die zich gauw bemoeit met met veel dingen
Of overal commentaar op geven, of kritiek geven.
Toen jaren geleden wij ons huis nog in de verkoop hadden, maar èèn kijker geweest in die 3 jaren toen het huis te koop
Ik leed daar heel erg onder dat het niet verkocht werd, omdat het huis te bewerkelijk is, wilden we het verkopen.
Omdat ze toch al op en aanmerkingen over ons huis had, komt het toch hard aan.
Op verjaardagen werd er door familieleden aan ons gevraagd hoe het met de verkoop van het huis ging.
Ik zei geen vooruitzichten.
Ria direct erbovenop zei, Niemand is bij jullie komen kijken nul komma nul, ze zei het op de manier van wie wilt er z`on huis waar alles erg oud en vol staat.
Of samen met een ander schoonzus bij ons nieuwe gordijnen maken omdat het goedkoper was.
ook de hele tijd op en aanmerkingen van die vaas vind ik niet mooi, die moet je daar niet zetten, of bij de wc, de leidingen, ze zei die leidingen heeft Thei, ( mijn man) zei ze nog niet geverfd, en die zijn ook niet schoon, nou Mieke ( dat ben ikzelf) zei Ria veel werk om dat bij te houden, ik zei daarom poets ik dat gewoon niet, mijn man is 73, Ria is nog ouder.
Ze zegt tegen mij, ook dat mijn man nooit veel het huis opknapt, terwijl wij in het verleden genoeg hebben opgeknapt.
Of over fietsen waarom gaan jullie niet meer fietsen? jullie moeten weer eens gaan, ik zei geen zin, dat hebben wij al genoeg gedaan, ja maar Mieke als je nergens geen zin in hebt, dan zit je thuis.
Terwijl ik en mijn man zoveel ondernemen, en dat weet ze ook, ik ga niet zeggen allemaal wat we doen.
Zo zijn er nog meer dingen om op te noemen.
Zelfkritiek heeft ze niet.
Verschillende keren heb ik dat gezegd dat Ria zich niet met alles moet bemoeien, het werd een echte scheldpartij.
Zij is een heel stuk ouder dan ik, en ben de jongste van mijn, en schoonfamilie.
Maar af en toe kan ze echt een bitch zijn, maar ook heel leuk en heel hartelijk, als ze je kan helpen doet ze het.
En wat ze allemaal dan heeft gezegd bedoelt ze niet zo, maar ze zegt het op een niet tactische manier, zodat het erg hard op me overkomt. en teveel ongevraagde adviezen waar ik meestal ook niks aan heb.
Meestal klapte ik dicht als zij weer bezig is.
Niet omdat ik bang ben voor haar, helemaal niet, ik ben bang dat ik uit mijn slof schiet, wel in het verleden gebeurd.
Waar ik toen alle reden voor had, ik wil het haar op de goede manier zeggen en wat het met me doet, of dat ik er niet van gediend ben, of wat ik van iets vind, maar klap dan dicht. want ik weet ook niet wat voor antwoord zij zou geven, en die scheldpartijen in het verleden.

Nou laatst de vorige week zaterdag op een verjaardag ( anders zien wij ons ook nooit) Vertelde ik dat onze enig kind een dochter met haar man ( Canadees wonen in Canada) en hun 8 maanden oude dochtertje in de zomer naar Nederland komen.
Ria direct pas op Mieke, laat Linda maar spelen op de vloer of speelhoek, ook al geeft dat rommel, moet je ze gewoon laten, je moet niet zeggen Linda dat mag je niet enz enz.
Ik zei ik geniet nee nee doe ik ook niet, ( ikzelf vond dat het erg gehoorzaam klonk mijn antwoord)
Dacht wel mens waar bemoei je je mee.
zaten anderen bij en ook iemand die er niks mee te maken had, en veel mensen die dat horen gaan dan ook zo met me om

De dag erna had ik Ria gebeld, in de loop van het gesprek zei ik wat me op het hart lag.
Haar antwoord was dat heb ik niet gezegd, ik heb dat anders bedoeld.
Ze zei Mieke je moet je daarover niet zo druk maken, ik nee doe ik ook niet, maar ik zeg je dat dat het niet goed op me overkwam en dat ik echt niet op jou advies zit te wachten.
En als het me teveel is zeg ik daar wat van, en dat is nu zei ik tegen haar.
Ria zei je moet het anders zien van wat ik bedoel, ik zei okè dan even goeie vrienden, alleen Ria gaat het erom hoe je iets zegt, ik ga echt niet raden van o hoe bedoelt Ria het? kost het me teveel energie.
Haar antwoord was Mieke het is ook hoe je het opvat, verder zei ze och als iemand wat zegt, denk ik och wat, en ga ik verder.
Dat klopt niet wat ze zegt, zij heeft overal een antwoord op als anderen iets zeggen.
Ik dacht Ria ik laat me niet voor de gek houden of me af laten schepen.
Ik zei hoe ik iets opvat? nee Ria het gaat erom hoe je iets zegt, ik zei tegen haar dat ik gewoon vertelde dat mijn dochter schoonzoon en baby komt, en geef jij dit commentaar, dan zeg ik Ria waar maak je je druk om, je moet me gewoon mijn gang laten gaan en ik ga lekker genieten van mijn eerste kleinkind.
Verder zei ik, Ria ik vind ook dat je dikwijls te gauw reageert, daar voel ik me niet prettig bij.
Ze zei dan kan jij je niet prettig bij voelen maar ik ben zo, dat zit in de aard van het beestje, ik zei ja, ik zeg ook niet dat je op moet houden je bent eenmaal zo, maar de volgende keer zeg ik er weer wat van dat doe ik.
In de loop van het gesprek hoorde ik haar zuchten alsof ze het beu is dit gesprek.
Ik dacht zucht maar tot je een ons weeg dan ben ik in jou ogen maar lastig dat deert me niet.
Op het einde van dit gesprek zei ik tegen haar, Ria wij zijn twee volwassen mensen we mogen iets zeggen als er iets is tenzij op de goede manier, ik dacht wie is het verstandigst Ria of ik? hahaha ik natuurlijk, wie lijkt op dat moment de oudste in verstandig zijn, ik natuurlijk.
Kortom ik had het goed in de hand, zonder dat er ruzie is, even goede vrienden, en heb me kunnen uiten hoe ik dat zelf wil.
Nou zover ik weet zijn we als goede vrienden gestopt met het gesprek per telefoon.
Ik vertelde het aan mijn man, ik zei ook dat ik de sterkste was, en alles goed verlopen is.
Mijn man vindt ook dat Ria soms praat als een kip zonder kop, en teveel met alles en iedereen bemoeid, en teveel kritiek levert, dat ze voor haar eigen deur veegt.
Mieke dat moet Ria eens gezegd worden, en meerdere personen zeggen dat.
Ria zelf reageert veel te gauw zonder na te denken vinden wij, zelf zit ze er echt mee, en heeft ze het er heel moeilijk mee, dat ze weer te gauw had gereageerd, dit vertelde een schoonzus tegen me.
Dat kan wel zijn, maar ik geloof het niet, ze heeft eigenlijk niet toegegeven, alleen dat ze het niet zo bedoeld heeft dat had ze wel gezegd
Maar ik vertel dit, het gaat goed met me, ik hou daaraan een goed gevoel daarover, mijn aanpak.
Maar anderen kunnen daar lering van uittrekken, hebben ze een voorbeeld dat zwijgen geen goud is, maar zilver, nog erger brons
Geantwoord op: 11:30 13-02-2014

Beste AM,

Communicatie is iets wat van 2 kanten goed moet zijn. Aan de ene kant is het heel belangrijk om te beseffen hoe je iets zegt en hoe dat overkomt op een ander en aan de andere kant hoe wordt iets begrepen of opgevat. Denk maar aan de bekende oefening: Zet 10 mensen op een rijtje en fluister tegen de eerste een kort verhaaltje en kijk met wat voor verhaal persoon nummer 10 mee komt. Soms kan iets verkeerd worden opgevat door iemand en soms wordt het op een verkeerde manier verteld waardoor het heel anders overkomt dan in eerste instantie bedoeld is. Wat ik hier mee wil zeggen is dat het heel goed mogelijk is dat je schoonzus dingen zegt die heel verkeerd overkomen maar die ze anders bedoeld, maar het is ook mogelijk dat het bij jou bij voorbaat al verkeerd binnen komt omdat er al een langere tijd een spanning heerst tussen jullie. Ook die spanningen en ergernissen spelen mee met hoe je communiceert en hoe je de dingen opvat. Het is altijd goed om te zeggen wat je op je hart hebt. Maak van je hart geen moordkuil, maar communicatie is iets wat soms heel lastig kan zijn en problemen kan veroorzaken terwijl die er in sommige gevallen helemaal niet zijn. Succes met je schoonzus en als jij je goed voelt dat is het belangrijkste.

Angel

nathacha@ 23:33 11-02-2014
ik weet niet of t mag hier maar ben ten einde raad mijn dochter van 17word gemanipuleert door haar eigen nonkel die verlieft op haar is wat voor mij helemaal niet kan hij is zelfs zo slim geweest haar van m aanhangkelijk te maken mett drugs en ik krijg het haar niet in te zien en telkens het een beeetje lukt doe hij dingen zols in zijn polsen snijden en zelfs al een zelfmoord geprobeerd nu doet mijn dochter haar best bij haar psycholooge en te stoppen metsmoren want dat kreeg ze bij m zomaar en dan kreeg hij ook nog sex met haar het kind is 17j en weet volgens mij niet wat ze doet en hoeverre dit nog gaat gaan want ik heb noeen dochter die zal bechermen voor altijden degenedat doet bij mijn dochter van 17 is een nonkel van haar die niet wil opgeven ik weet totaalniet meer wat te doen hij volgt haar statk haar ook maar heb noeen dochter van8j.die van zestien mag wettelijk verzien sex hebben maar drugs geven aan haam mag toh niet volgens de wet ik ben echt teneinde raaddiedreidt zelfs zijn pols overtesnijden waar zei dan bij i s????????????help me wat moet ik doen die nonkel woot achtr de hoek en volgt al wat ze doe

\\\
Geantwoord op: 11:02 13-02-2014

Beste Nathacha,

Ik ben best geschrokken van je kreet om hulp en ik snap heel goed dat je ten einde raad bent. Maar ik kan op afstand niet heel erg veel voor je doen. Je dochter is inderdaad nog minderjarig, maar in Nederland is het niet strafbaar om vanaf je 16 jr seks te hebben. Lees het volgende artikel maar eens: http://www.vraaghetdepolitie.nl/sf.mcgi?779 Stalken is daar in tegen wel strafbaar en ik denk dat je er goed aan doet om eens met de politie te gaan praten. Ze is wel nog minderjarig en als zij met drugs in aanraking komt door hem dan kan de politie meer voor je doen als ik op een afstand. Ik wil je dan ook adviseren om zo snel mogelijk met de politie contact op te nemen en daar je verhaal doen en vragen wat zij voor je kunnen betekenen. Wat je ook kunt doen is via je huisarts hulp voor je dochter zoeken bij bijvoorbeeld een psycholoog. Naar mijn idee zijn dit de 2 stappen waar je mee moet beginnen. Via de politie en je huisarts zul je verder geholpen worden. Heel veel sterkte.

Angel

Berichten: 76 t/m 90 van de 364.
Aantal pagina's: 25
Nieuwer3 4 5 [6] 7 8 9Ouder