Berichten

Sandra@ 11:33 20-10-2014
Hallo,

Misschien wordt het herkent door iemand en kan ik geadviseerd worden hierover.
Ik ben er echt heel moe van.
Ik heb al een tijdje een relatie met een man. In het begin vielen als een blok voor elkaar.
We waren verliefd en ik was vooral verliefd op die lieve gevoelige man met zijn mooie uitstraling.
Dit heb ik niet zo vaak.. maar toch hij was het voor mij.
En nog steeds vind ik hem erg aantrekkelijk maar ik heb hem nu beter leren kennen en dat gaat niet altijd
van een leien dakje. Sterker nog; ik word vaak gekwetst en niet in me waarde gelaten door hem.
Hij lijkt een vrouwengek en dat kan ik soms ontgelden door aan te horen hoe knap hij sommigen vind.
Nu ben ik geen onaantrekkelijke vrouw, ik mag niet klagen maar op een of andere manier heb ik een minderwaardig
gevoel. Vooral als we op de bank zitten knus bij elkaar en hij ziet een slanke jonge vrouw met lang haar dan moet
hij daar altijd even een opmerking over maken. Dit frustreerd me enorm. Ik krijg nooit begrip van hem en zelfs ruzie
hierom. Hij bepaald alles wat er op tv is, ik mag geen films zien die ik leuk vind want hij kijkt liever series.
Dan zijn het vaak series met mooie vrouwen of seksistische series waar ik van walg als vrouw. Altijd op mannen gericht.
Hij is altijd degene die het weer bepaald.
Maar dat is niet alles, hij kan me vreselijk de grond inboren door dingen te zeggen die nog nooit iemand tegen me heeft
gezegd. De helft van de tijd zijn de opmerkingen die hij maakt met een sarcastische ondertoon.
Hij heeft problemen en is soms depressief.
Zo had ik jonge katten die maar bij hem moesten verblijven want ik was toch veel bij hem en hij wilde perce een keer
meemaken van die kleine jonge kittens. Ik heb hem gewaarschuwd dat het weleens fout kon gaan uitpakken en ik had
dus gelijk hierin en hij wilde er graag vannaf want ze waren veel te lastig en ik heb meerdere malen gezegd breng ze
maar bij mij maar hij deed het niet. Nu krijg ik de schuld dat ik ze niet heb opgehaald en dat mijn katjes bij hem alles vies hebben gemaakt en kappot en moet hem meehelpen alles weer op orde te brengen. Hij heeft zelf genoeg tijd over om daarmee te beginnen maar geen zin en nu moet ik het maar doen.
ZIjn ex is een soort van moeder figuur en stelt zich erg afhankelijk op na haar toe en zij na hem, mijn ex kan niks goed doen en ik moet hem loslaten. Zelf kan hij het niet. En roept dan dat mijn ex onze relatie weleens kapot kan gaan maken.
Dan zijn hond. Zijn is een heel druk beest en haart erg uit. Me kleding zit altijd onder het haar. Ik heb al meerdere malen gezegd tegen hem dat ik het niet eens ben dat hij de hond op bed laat slapen. Maar hij leert het de hond niet af.
Het is veel haar op de slaapkamer en ik mag het weer schoonmaken want hij kan dat niet zegt hij.
Ik word hier erg boos van en vind dit erg onterecht. Maar ik kan er niks aan doen.
Ik heb een groot zwak voor deze man, hij zegt vaak genoeg dat hij van me houd en me absoluut niet wil kwijtraken
maar op deze manier gebeurd dat gewoon wel! Ik ben erg gek op hem en hij raakt me op een goed manier maar ook
op een slechte. Wat moet ik hiermee, het doet me erg veel verdriet hem los te moeten laten.
Geantwoord op: 11:26 21-10-2014

Beste Sandra,

Ik kan beamen dat hem los laten pijn zal doen, maar ik kan je garanderen dat bij deze man blijven je nog veel meer pijn zal gaan doen. Deze man is alleen maar met zich zelf bezig en maakt zich totaal niet druk om jou gevoel. Hij kan wel zeggen dat hij van je houdt en dat hij je niet kwijt wil, maar dat zijn woorden. Hij gedraagt zich er totaal niet naar. Ga op zoek naar een andere man die je tijd, aandacht en liefde wel verdient. Want neem het van mij aan dat dit helemaal niets met liefde te maken heeft.

Succes, Mariska

mieke@ 18:39 22-08-2014
beste Mariska.

dit is altijd zo geweest communiceren met mijn man, jaren ging dat goed.
Ik heb therapie gehad, cursussen ed echtparengesprekken, dat heeft niks geholpen, alles wat de hulpverlener aanreikte wuifde mijn man weg.
En heb ik zelf ook maatschappelijk werk hulp gezocht.
Ik ben in de positieve zin erg veranderd al jaren.
Maar iedere hulpverlener zei, als je man niet meewerkt kunnen we jou ook niet meer helpen, ze hebben me in zoverre geholpen, maar problemen met mijn man niet, omdat hij zo eigenwijs is.
En dat gaf na echtparengesprekken nog meer problemen en spanningen.
Weet u waarom ik kwaad wordt? omdat ik zoveel moeite doe, en wat ik allemaal geleerd heb op cursussen ed.
De moeite voor niks, het geld kwijt, we kunnen niet naar canada waar onze enig kind onze dochter met haar Canadese man woont en een dochtertje van een jaar hebben, omdat het te duur is, en ik met meubels van 38 jaar oud zit opgescheept wat heel veel werk is en dat was allemaal tweede hands.
Hoe kan ik nu de verstandigste zijn en rustig blijven, dat is teveel gevraagd, dat kan niemand!!!!!!!!!
Ik moest eens proberen zo te reageren zoals mijn man doet, en ik zo tegen mijn zus, eens kijken wat zij zou zeggen, die zou zeggen jij komt er nooit en nooit meer in!!!!!!!! en terecht zou ik zeggen.
dat kalm blijven gaat tot zekere hoogte, ik was toch kalm in het begin van het gesprek met mijn man, daar hoor ik u niks over zeggen.
het is heel gemakkelijk om mij door te verwijzen, betekent, dat ik met deze rotmeubels moet blijven zitten, en wij nooit en nooit meer naar Canada kunnen gaan, omdat het financieel niet haalbaar is, en ook geen eigen bijdragen
Geantwoord op: 11:01 24-08-2014

Beste Mieke,

Om een goede relatie met iemand op te bouwen en die goed te houden, wat voor relatie dan ook (huwelijk, vriendschap familie,) moeten beide personen hier moeite voor doen en blijven doen. Samen moet je er aan blijven werken. Als altijd alles continu maar van 1 kant komt dan is er altijd maar 1 persoon die er moeite doet en is het logisch dat de problemen blijven. Als je man totaal niet wil meewerken aan welke vorm van hulpverlening dan ook, er geen moeite voor wil doen en de situatie eigenlijk prima vind zoals hij nu is dan is het begrijpelijk dat er tegen jouw wordt gezegd dat ze jullie situatie niet kunnen verbeteren zolang je man niet mee werkt. Nu snap ik jou frustratie ook wat beter. Je kan een situatie niet verbeteren als er maar 1 persoon mee wil werken. Dan kan jij er moeite voor blijven doen, en alles wat je geleerd hebt in de praktijk proberen toe te passen, maar het is niets meer dan verspilde energie en zonde van de moeite. Zolang hij niet mee werkt heeft het totaal geen nut. Nu ik dit ook weet vraag ik mij af waarom je nog bij deze man bent? Waarom neem je genoegen met het feit dat hij je zo behandeld? Verdien je niet beter dan dit...? Je geeft zelf aan dat je zelf in de positieve zin erg veranderd bent door de hulp die je hebt gekregen en dat is natuurlijk heel fijn! Maar ik denk dat je veel beter verdient dan de manier waarop je thuis nu wordt behandeld. Ik begrijp heel goed dat je niet zomaar weg loopt van een huwelijk, maar als je er zelf alles aan hebt gedaan en alles hebt geprobeerd en je man werkt nog niet mee en je loopt iedere keer weer tegen een dichte deur op dan houdt het op een gegeven moment een keer op. Ze zeggen wel eens mensen weten pas wat ze hebben als ze het kwijt zijn. Misschien moet je man zijn ogen eens goed geopend worden en moet hij is gaan beseffen wat voor een fantastische vrouw hij heeft ipv alles maar voor lief te nemen. Ik denk dat je over sommige dingen echt eens heel goed moet gaan nadenken.

Mariska

GJ@ 00:03 22-08-2014
Goeden dag, ik heb een paar vragen. Iemand heeft een langdurige depressie over meerdere jaren, is dat dan altijd in combinatie met een andere stoornis, bijvoorbeeld manipulatie, versterkt dat beide en wat was er dan eerder de depressie of de manipulatie ?
Heeft het zin omdat tegen degene duidelijk te maken dat het gedraag is ontoelaatbaar en dat er echt hulp moet gezocht worden
en hoe kun je dat dan het beste brengen ? Ik wil dit doen door middel van een mail want dan kan ik dat allemaal goed verwoorden en op een correcte manier doen, maar heeft dat wel zin, word zo'n mail wel gelezen?
Gevoelsmatig denk ik niet dat het zou helpen maar dan heb ik in ieder geval mij zegje gedaan, hoe ik er over denk.
Wat ik begrijp is de een vatbaarder voor manipulatie als de andere, maar iemand die manipuleert,
probeert die dat ook in de hele directe omgeving, familie of directe vrienden of kiest die altijd slachtoffers die niet zo"close"van de familie/ vrienden, want de kans dat ze betrapt worden is groter ?
Ik vraag dat, want dan moeten ook andere dit zien van de familie/vrienden, die de manipulatie door hebben of die willen dit vaak niet zien, die nemen degene zoals het is.
Manipulators zijn zich altijd bewust van hun gedrag en weten ze dat het slecht gedrag is ?
Geantwoord op: 13:47 22-08-2014

Beste GJ,

Een hoop vragen en ik ga mijn best doen om ze allemaal te kunnen beantwoorden. De aller eerste vraag die je stelt over iemand die een langdurige depressie heeft en of dat altijd in combinatie is met een stoornis daar kan ik je geen antwoord op geven. Simpelweg omdat ik niet de kennis heb om je daar een antwoord op te geven. Die vraag kan je beter aan een professional stellen als bijv. een psycholoog. Wat ik wel weet is dat iemand met een langdurige depressie de wereld door een hele andere bril bekijkt dan iemand die daar geen last van heeft. De logica waarmee wij de dingen zien en bekijken ligt voor die mensen heel anders. Het is zeker verstandig om te proberen dat diegene hulp gaat zoeken. Ik weet dat het moeilijk is om dit persoonlijk tegen iemand te zeggen, maar met zulke dingen is mijn ervaring dat je dit beter persoonlijk kunt doen dan via mail of brief. Kies je er wel voor om het via de mail te doen, wees dan heel voorzichtig met de woorden die je gebruikt. Dit kan namelijk ook helemaal verkeerd worden begrepen door de ander. Mensen die manipuleren zijn zich niet altijd bewust van hun gedrag. Sommige doen dit heel bewust en zoeken heel bewust hun slachtoffers uit, andere doen dit onbewust en voor hun is het een aangeleerd gedrag. Meer info daarover op de site. Daar kun je alles lezen over manipulatie. Sterkte met de situatie.

Mariska

Mieke@ 19:23 20-08-2014
Mijn man reageert dikwijls negatief, je wilt nu stel op sprong dit of dat, terwijl ik netjes mijn belevenis vertel, dat ik spontaan een tweede hands winkel ben binnengestapt voor informaties.
Ik vertel het aan mijn man spontaan vol vuur, terwijl hij in zijn hart weet dat ik niet zonder hem tot aankoop ga.
Ik vroeg hem zo dikwijls wil je eens meegaan?
maar daar wil hij niets van weten.
Maar mij wel verwijten maken van jij wilt die kast kopen, terwijl ik altijd duidelijk vertel, dat het alleen maar voor informatie is, en ik niet zonder hem ga kopen.
Zeg ik, ja jij wilt toch niet mee, maar vertel, waarom wil je niet mee, krijg ik geen duidelijk antwoord.
vraag ik waarom krijg ik geen duidelijk antwoord? zegt hij dat moet je toch aanvoelen, ik zeg nee dat kan ik niet, jij kan me toch wel vertellen waarom je nooit meegaat?
Of zit je met iets, dat wil ik graag weten.
Zegt hij nee er is niks. zeg ik zeg het dan in je eigen woorden wat je let, dat je niet meegaat naar die winkel?
Zijn antwoord is dan, poeh als ik je dit of dat zegt wordt je kwaad, of jij begrijpt dat toch niet, of zegt hij, en ik moet je zeggen waarom ik niet meega? is toch niet nodig, maar maar maar, en schud dan zijn hoofd.
Ja dan kan ik ook niet meer kalm blijven
Ruzie dan over en weer.
Veel en veel later meestal op diezelfde dag, of de dag erna zegt hij de waarheid, mijn dochter zegt ook moeite daarmee te hebben met mijn man, dat hij niet duidelijk is, en een schoonzus, die met de broer van mijn man was getrouwd ( nu wedue) zegt dat precies hetzelfde.
Het is ontzettend vermoeiend met hem om fatsoenlijk te communiceren als er bv belangrijke zaken te bespreken zijn.
Het is eentje met gebruiksaanwijzing.
In de eerste instantie communiceer ik goed, maar als hij zo op me af reageert en niet precies zegt wat in hem om gaat, wordt ik kwaad.

Dan kan ik ook niet meer goed reageren, en wordt het over en weer dan altijd ruzie.
Geantwoord op: 13:38 22-08-2014

Beste Mieke,

Met ruzie schiet je helemaal niets op. Je bereikt alleen maar het tegenovergestelde van wat je wilt bereiken. Daarbij als iemand boos wordt is dat vaak een teken van onmacht. Eén van jullie zal de verstandige moeten zijn en rustig moeten blijven als jullie het niet eens zijn. Door rustig over de dingen te praten bereik je veel meer dan ruzie maken en kwaad worden. Nu realiseer ik mij heel goed dat dit makkelijker gezegd is dan gedaan. Vraag je zelf eens af is dit tussen jullie altijd al zo geweest of is is dit iets wat sinds kort of een aantal jaar zo is? Is dit niet altijd zo geweest ga je zelf dan eens afvragen wanneer het begonnen is. Probeer er met je man over te praten. Vraag hem eens waarom jullie ruzie maken en kwaad worden op elkaar en zeg hem maar dat je dit niet wilt en graag wilt veranderen. Het is duidelijk dat jullie op dit moment een communicatie stoornis hebben samen. Jullie willen niet naar elkaar luisteren op dit moment of jullie kunnen elkaar op dit moment even niet begrijpen. Het is vaak verstandig als je er samen niet uit komt om daar in de vorm van bijvoorbeeld maatschappelijkwerk hulp bij te gaan zoeken. Je kan hier voor altijd naar je huisarts die je de goede richting op kan sturen. Ik wens je heel veel succes.

Mariska

Patricia Snelders@ 11:26 27-07-2014
Graag zou ik horen wat uw ervaring is met stiefouderverstoting. Ik merk dat er niet alleen negatief over de vader (mijn partner) wordt gedaan, maar ook over de stiefouder (mij dus). Dit escaleert op het moment zodanig dat mijn partner ervan overtuigd is dat hij onze relatie moet beeindigen omdat hij ervan overtuigd is dat zijn dochter dat wil. Zelf ben ik ervan overtuigd dat zijn dochter gemanipuleerd wordt...
Geantwoord op: 16:50 04-08-2014

Beste Patricia,

Ik moet eerlijk zeggen dat er bij mij nog niet veel bekend is met stiefouderverstoting en dat ik mij daar ook nog niet veel in heb verdiept. Wel zijn de algemene problemen bekend mbt stiefouders. Het niet accepteren van en het wel bekende boze stief vader of moeder verhaal. Op het moment dat er problemen zijn met de kinderen dan wordt vaak de stiefouder daar in eerste instantie wel op aan gekeken door de kinderen. Die is tenslotte de nieuweling binnen een familie. Een relatie verbreken met je partner omdat je kind dit wil (of je denkt dat je kind dit wil) gaat in mijn ogen wel erg ver. Natuurlijk wil je er alles aan doen om de band met je kind te herstellen en goed te houden, maar ouders hebben ook nog een eigen leven. Kinderen krijgen een leeftijd waarop ze uit huis gaan en zelf een gezin gaan starten en dan blijf je als ouder ook achter. Mocht je stiefdochter het van haar vader vragen/eisen om de relatie te verbreken met jou dan wordt je partner door zijn dochter gemanipuleerd. Mocht hij alleen het idee hebben dat dit zo is, maar er nog geen gesprek over hebben gevoerd met zijn dochter dan wordt het tijd om eerste eens goed over dingen te gaan praten ipv de regels zelf in te vullen voor iemand anders. Misschien zijn er wel hele andere dingen met de dochter aan de hand. Je partner moet niet vergeten dat het voor zijn dochter ook erg wennen is dat zij haar vader moet delen met een andere vrouw. Mits daar op een goede manier mee om gegaan wordt en over gesproken wordt is er niets aan de hand. Is dit niet het geval dan wordt het voor de dochter een concurrentie strijd met als middelpunt haar vader. Ik hoop dat je iets verder komt met dit antwoord. Heel veel strekte met de situatie.

Tio@ 17:41 13-06-2014
Ik ben ooit eens bij een zekere mevrouw P..... geweest. En deed valse beschuldigingen jegens mijn adres van dat ik een manipulator zou zijn. Ik zelf vind mij ogeveinsd en kan eerder zeggen dat Mw. P.... zo is. Mw. P..... had een praktijk aan huis en was een louchecharlatan. Zoiemand schepte kritiekloos op wat zij kon, heel schaamteloos. Dit haalde ze uit een Astrologisch boekje. Toen ik een brief schreef nadat wat Mw. P..... had misdaan is Mw. P..... hiermee naar de Politie gegaan en hebben het opgenomen in hun dossier als smaad terwijl het waar en misdaan is. Mw. P..... was een gefrustreerd figuur die de agressie op anderen bekoelde om zich beter te voelen. Ik kan eerder zeggen dat Mw. P..... aan smaad heeft gedaan. Zoiemand komt op mij over als iemand die thuis hoort in een penitentiaire inrchting. En alhoewel je verhaal vanze;fsprekend is neemt de politie dit niet op omdat er geen bewijs van is en ik vraag mij af hoe zij dat dan klaar spelen en ik nooit want zo kom ik aan een fictief strafblad met dat het mij een negatief imago beszorgt.
Geantwoord op: 15:38 17-06-2014

Beste Tio,

Sommige beroepsgroepen mag je beoefenen zonder daar een officieel diploma voor te moeten hebben. Het risico wat dit met zich mee brengt is dat mensen beweren een professionele praktijk te runnen en in werkelijkheid geen flauw idee hebben waar ze mee bezig zijn. Het kan zijn dat dit jouw is overkomen. Vooral als zulke mensen een vlotte babbel hebben dan worden ze al snel geloofd. Daarom is het altijd raadzaam om informatie in te winnen voordat je naar iemand toe gaat.
Wegens privacy redenen heb ik de naam aangepast.

Angel

herman@ 10:38 31-05-2014
Sinds een paar maanden week ik dat ik hsp´er ben hooggevoelig persoon, het verklaard heel veel voor mij en nu weet ik ook hoe het komt dat ik toch veel doorzie en niet altijd direkt kan reageren, vooral niet als er iemand mij steeds in de reden valt of meent te moeten denken wat goed voor mij zou zijn zonder onderbouwing. dan komen er allemaal rookgordijen en ja nu kan ik er beter tegen op door bij de kern te blijven en mij niet meer zo laat afleiden. komt wel bij dat ik niet zo vermoeid meer ben. een manipulator krijgt het nu zwaar net of de rollen omgedraaid zijn en ik laat weten alles wel te doorzien. en ja een kat in het nou maakt rare sprongen.ik zie het nu veel duidelijker, en zie dat een manipulator vele angsten heeft en die wil verbergen door zogenaamd zeker over te komen, en als je niet oppast maken ze je eerst slachtoffer en kunnen ze hen spelletje niet meer spelen, draaien ze het om en manipuleren anderen om jou als dader te maken van uit hen angsten...ja en stoken zijn ze dus ook erg mee bezig en in mijn geval doorziet de ander het wel en onze band wordt daardoor alleen maar sterker..en als ik ze er vriendelijk voor bedank kwijnen ze weg...opzoek naar nieuwe slachtoffers
Geantwoord op: 15:37 11-06-2014

Beste Herman,

Goed om te lezen dat je dingen nu veel duidelijker en helder ziet. Het zal je een hoop rust brengen.

Angel

Greja huizing@ 18:32 08-05-2014
Hallo, ik ben greja huizing en heb twee stoornissen borderline en bi polaire. Daar hoort blijkbaar ook bij manupilatief te zijn . Zelf merk ik daar weinig van maar behandelaar(s) pikken dat er zo uit . wat ik zelf vervelend vind als dat etiketje weer opgeplakt wordt van ja dat hoort bij een der stoornissen . ik. Schrik er toch nog van , ben 60 jaar maar leuk vind ik het niet. Wat kan ik nog proberen om niet zo over te komen op mijn medemens?
Geantwoord op: 15:19 12-05-2014

Beste Greja,

Het is heel moeilijk om een advies te geven aan iemand die je helemaal niet kent, waarvan je nauwelijks de achtergrond weet en ook niet weet hoe iemand zich gedraagt. Dat je twee stoornissen hebt is al vervelend genoeg, maar als je verteld wordt dat je ook nog eens manipulatief bent dat kan een behoorlijke shock zijn. Zeker als jij je daar zelf helemaal niet van bewust bent. Mijn advies zou zijn praat eens met je omgeving. Vinden hun jou manipulatief? Zou ja laat ze met voorbeelden komen en probeer daar zelf een lering uit te trekken. Op de website staat genoeg over wat manipulatie precies is. Vind jij jezelf in dat profiel thuis horen? Zo ja probeer dan op een andere manier te reageren zonder je mening op te dringen aan een ander of zonder iemand proberen te beïnvloeden. Meer advies heb ik op dit moment niet omdat ik verder niet bekend ben met het totaal plaatje. Ik hoop dat je hier verder mee komt.

Angel

ook anoniem@ 19:03 24-04-2014
Geachte @Anoniem,

Mij n vrouw verliet plots de echtelijke woning met medeneming van de kinderen, die alle tegen de pubertijd aanzaten of al puber waren.
Ik heb ruwweg hetzelfde meegemaakt zoals ontvoering en gevangenhouding van 'n kind + dagelijkse bedreigingen en moordpogingen naar zowel één van mijn kinderen als naar mij toe gedurende pakweg 2 jaar.

Na pakweg 7 jaar hoorde ik van 'n goede en betrouwbare kennis, dat één van mijn kinderen in 'n winkel werkte. Ik verzocht die kennis, om mijn kind te laten weten dat ik van hem hield.
'N jaar later nam hij plots contact met mij op, hetgeen zeer snel resulteerde in een wederzijdse liefdevolle en respectvolle verhouding naar elkaar toe.

Overigens, 'n scheiding heeft niéts met Uw eigen geloof te maken. Het is dus jammer, dat U Uw ellende misbruikt om de kerk (en dus Gód) in de steek te laten.
Geantwoord op: 16:29 29-04-2014

Beste anoniem,

Bedankt voor je bericht en reactie. Het spijt mij dat ook jij deze dingen hebt moeten meemaken. Al vind ik het wel heel mooi om te lezen dat de band tussen jou en je zoon uiteindelijk wel is herstelt.

Ik begrijp je laatste opmerking, maar sommige mensen die er helemaal alleen voor staan en dan ook nog eens niet bij een goede gemeenschap zijn aangesloten kunnen het gevoel hebben dat alles en iedereen hun in de steek heeft gelaten en dan gaan mensen twijfelen over heel veel dingen. Zeker als er niemand in de buurt is die de twijfel kan weg nemen en haar kan begeleiden daarin.

Angel

A.M. @ 19:58 22-04-2014
Als ik bv tegen mijn man, of dochter of een ander familielid iets vertel waar ik heel erg mee zit en wat mijn doen en laten beinvloed
Wat dan wel gebeurd is in het verleden, krijg ik te horen als ik met mijn verhaal klaar ben, of nog niet helemaal klaar ben, en ze in de reden vallen van:
Wat dacht jij, denk jij dat jij het alleen hebt, moet je zien wat ook ik heb meegemaakt, of ze vertellen hun verhaal, of ze zeggen, dat zal ik je niet mee lastig mee vallen wat ik heb mee gemaakt hebt.
Door deze reactie voel ik me niet serieus genomen, en door hun verhaal lijkt net of mijn verhaal in het niet valt met hetgeen zij vertellen.

Hoe zou ik het beste moeten reageren? want dat weet ik niet.

Nu nog iets wat ik kwijt wil.

In juni vier ik mijn verjaardag een kroonjaar 65 jaar.
Toen ik mijn 50e verjaardag vierde kwam er een goede kennis (zaliger) die het hart op de tong heeft, ook op mijn feest, ik zei spontaan, Mia leuk dat dat jij erbij bent.
Direct haar antwoord klaar hebbend.
Denk maar niet dat ik op jou feest kom, als ik morgen niet naar de Heilige mis kan gaan, dan moest ik vanavond om 6 uur gaan (feest begon om 7 uur) dan was ik echt niet gekomen.
Nou ik was sprakeloos, ik dacht hoe kun je zoiets zeggen op mijn feest, ik kon toen nog niet voor mezelf opkomen.
Mijn broer had ook een rare reactie, hij en zijn vrouw zouden de dag erna het s`morgens vroeg op vakantie gaan.
Mijn oudste zus had hem overgehaald om toch even te komen, omdat ik de laatste en de jongste ben, die 50 werd.
Hij zei okè, ik kom, maar dan heel even.
Het verraste me, ik was erg blij dat hij toch gekomen was, en ik reageerde erg spontaan.
We kregen koud buffet, ik ging bij verschillende mensen zitten, ook bij mijn broer, en mijn dochter zat naast hem.
Ik zei dat ik me goed amuseerde en ik het leuk vond .
Zijn reactie was, Er zijn wel weinig mensen op het feest, als ik feest heb zei hij komen er veel meer mensen over de vloer.
Het ligt eraan wat voor een leven dat je leid.
Dit viel me erg rauw op mijn dak. net als de opmerking van Mia.
Mijn dochter zat ernaast en zei niks ik keek haar aan, maar ze zei niks.
Ik dacht wat is dat, waarom reageren mensen zo op mij? zou het komen dat ik toen niet goed voor mezelf opkwam. en wie zegt nu zoiets op een feest, en dat nog tegen de feesteling. ( ik had toen geen vriendinnen)
Het leek net of die twee niet graag op mijn feest kwamen, ik had toen toch al een erge minderwaardigheids complex, en aandacht niet gewend was.

Wat geweest is is geweest.
Maar èèn schoonzus Ria, die niet op haar mondje is gevallen, en veel kritiek op mij heeft, en ook op andere mensen (niet bij allemaal) ( de rest niet) maar die grijpen wel nooit in. Mijn schoonzus Ria gooit gewoon alles eruit wat haar voor de mond komt, en het komt meestal kwetsend over.
Die kan ook dikwijls van dat soort opmerkingen maken en nog erger, kleineren.
Ik heb er verschillende keren er iets van gezegd, en het werd een scheldpartij. elke keer. gevraagd had ik waarom ze zoveel kretiek op me heeft, haar antwoord was, ja maar Mieke ik mag toch wel eens iets zeggen, ik zeg toch al niet veel, omdat we elkaar toch bijna nooit zien.
Trouwens heel bitcherig zei ze de waarheid mag gezegd worden, moet ik soms zitten liegen?
De laatse keer zei ze ook weer wat ik wel of niet moet doen, bij een verjaardag bij een andere schoonzus, ik zei, weer niet veel, omdat ik niet weet hoe dit zou aflopen als ik op een goeie manier wat terug zeg.
Ik bleef er mee zitten, en had ik haar de volgende dag op zondag opgebeld, en ik op een hele goede manier gezegd hoe dat op me overkwam haar opmerking en dat er ook een vreemde bijzat.
Ze zei, nou nou ik ben me van geen kwaad bewust
En ik ben veel te netjes op dat moment om iets te zeggen bv op een feest.
Ik was kalm zij ook, ik heb het met haar uitgepraat, eerder was zij de sterkste, nu was ik het, het gaf me een voldaan gevoel.nou er was geen ruzie of een woordewisseling, we gingen als vrienden het gesprek beeindigen.
Nou een week of 2 weken later gingen wij bij Louis op bezoek Mijn man is peetoom van hem, hij had een ridderorde van de carnavalsvereniging mogen ontvangen.
ik zag familie aan tafel, Ria zat tegen over de familie maar zei zei niks ze keek niet op of om, er was iets van dia`s. ik zocht contact zonder bij haar te komen (vanwege plaatsgebrek) maar niks hoor.
ik dacht het zal toch niet waar zijn om daar kwaad over te zijn, erg kinderachtig, ze is ouder dan ik.
Mijn man zei, dat geloof ik niet, ze was naar een dia aan het kijken, ik ze ja dat kan best.

Nu is het volgende, de kans dat dit weer gebeurt is vrij groot, want ze zegt zoiets hardop zodat iedereen het kan horen.
Hoe zou ik het beste kunnen reageren? want niks zeggen zoals altijd is geen optie, krop ik het op, daarna een gesprek zal Ria ook niet waarderen denk ik. Het liefste hou ik mijn oren dicht waar anderen bij zijn, maar dat ziet ook niet uit, weglopen kan ook niet altijd als je toevallig bij elkaar zit, en ergens anders geen plaats is.
Hoe zou ik het beste kunnen reageren? niks zeggen heeft bij mij geen zin. want anderen nemen dat over, dat is in het verleden veel gebeurd
Geantwoord op: 16:22 29-04-2014

Beste AM,

Het is niet echt respectvol naar de persoon toe die zijn/haar verhaal aan het vertellen is, om iemand midden in een verhaal te onderbreken of bijvoorbeeld de reactie te geven: "Je bent niet de enigste persoon met die problemen." Mensen geven die reactie vaak als een persoon een bepaald verhaal steeds herhaalt.

Je vraagt hoe je het best hierop zou kunnen reageren. Begin eens met vragen waarom mensen die reactie geven. Op het moment dat je weet waarom die persoon die reactie geeft kan je er zelf ook iets mee doen. Nu blijft het giswerk.

Wat ik je ook graag wel meegeven nav je verhaal over je schoonzus en hoe te reageren, dat je niet altijd op bepaalde opmerkingen hoeft te reageren. Soms is zwijgen de beste oplossing. Het bekende spreekwoord zegt niet voor niets: Spreken is zilver maar zwijgen is goud. Probeer bij je zelf een balans te vinden waneer je wel en niet op iets kunt reageren. Verplicht je zelf niet tot reageren omdat je in het verleden te vaak niets hebt gezegd. Soms is het beter om bepaalde dingen te negeren. En als je bepaalde opmerkingen negeert wil dat niet zeggen dat jij over je heen laat lopen of dat je als deurmat wordt gebruikt, maar zegt dat vaak dat jij op dat moment de slimme bent van de twee. Misschien moet je daar eens hulp bij gaan zoeken en voor je zelf een paar dingen op een rijtje zetten. Je zal zien dat het dan ook makkelijker wordt om met deze problemen om te gaan.

Angel

Anoniem@ 17:37 13-04-2014
Goedemiddag,
Ik probeer het kort te houden. Mijn situatie is ernstig.Alhoewel mijn geloof in God groot is,besef ik dat ik dit gewoon moet delen. Ik word behoorlijk gemanipuleerd. En juist door gelovige mensen,leiders.
Mijn ex-man was een corrupte politieman die mij geestelijk en lichamelijk ernstig mishandeld heeft. Hij wist iets van een hoofdofficier v. justitie. Hij pleegde chantage. Ik ben gaan scheiden,ondanks dat scheiden niet mocht. Mijn ex-Psychiater van 31 jaar geleden,heeft mij geholpen met een urgentie verklaring,ook een dominee. Mijn ex-man bleef mij achtervolgen,en in 2010 heeft hij ze zover gekregen dat mijn medische dossiers aantoonbaar vervalst zijn. Ik zou een alcoholliste zou zijn etc,ik was er met een andere man van doorgegaan ,(terwijl juist mijn kinderen mee mochten) Ik ben 6 keer met een urgentie verklaring verhuisd! Er zijn moordaanslagen gepleegd,ik heb de proces verbalen liggen,heel veel.Ik heb de vervalste medische dossiers doorgestuurd naar het Min,v Volksgezondheid. Vorige week wild eik voor mijzelf nog even iets controleren of ik wat ik dacht ook waar was. Ik schreef een grote Christ. hulp instantie aan,of ik het juist had dat ook zij hier aan hun medewerking aan hebben verleend.Ik kreeg een reactie,ze hoopte oprecht dat ik hier op een juiste wijze mee om zou kunnen gaan. Ik was blij met hun eerlijkheid. maar van korte duur, onze dominee weet dat ook,en nu ben ik geen christen,want ik dat niet mogen doen. Met de mantel der liefde bedekken. En ik vertrouw al geen mensen meer. De politie heeft mij toen doorgestuurd naar slachtofferhulp,die externe mevrouw heeft mij gezegd,dat ik er mee moest leren leven,dat is wat mijn situatie betreft..Je mag van de kerk niet voor jezelf opkomen. Eindelijk woon ik in een mooie seniorenwoning,geen flat meer. Maar het gaat door.Ik ben nu 73 jaar,en ik zou zo heel erg graag als vrij mens door willen leven. Ik vind die manipulatie zo erg,want juist mijn geloof in God word onderuit gehaald,en ik ben dan voor eeuwig verloren!
Geantwoord op: 20:15 18-04-2014

Beste Anoniem,

Laat nooit andere mensen je geloof in God onderuit halen. Geloof zit in jezelf en in je hart en niet in wat anderen mensen je zeggen dat je moet doen of in een gebouw of in leef regels. Ik wil je vragen om eens naar deze dame te gaan luisteren: Joyce Meyer. Zij is een Amerikaanse bijbel lerares en veel gevraagd spreekster. Zelf vind ik haar enorm goed en inspirerend omdat zij het geloof bij de kern houdt. Ze maakt het niet groter, of anders maar houdt het puur en eerlijk. Via youtube kan je veel van haar terug kijken. In de bijbel staat niet specifiek hoe iemand moet geloven. De bijbel laat hier best wel veel ruimte in om dingen op meerdere manieren te zien of doen. Eén ding wat er wel instaat is dat je het geloof zo puur en eerlijk mogelijk moet houden. Doen ze dat in jou gemeenschap niet dan wordt het tijd om een andere gemeenschap te gaan zoeken. Dit wilde ik nog graag even toevoegen naast mijn mail die ik heb gestuurd.

Angel

cietje@ 19:08 12-04-2014
hallo, ik heb al jaren het gevoel dat ik gemanipuleerd word. Meer bepaald sinds ik erop uit ben gekomen dat mijn man vreemdging. Ik heb hem een nieuwe kans gegeven, maar hij is zo veranderd (of ik zag niet echt wie hij was). Dit is nu reeds twee en een half jaar geleden.Ik kan niet zeggen dat we intussen al één positieve periode samen doorlopen hebben, want hij is de beste en ik dus niet...Continu zichzelf hoog prijzen en mij dus de grond in boren. We hebben samen twee kinderen en die betrekt hij bij elke discussie (8 en 2 jaar). Vermits ik hoofdzakelijk voor de kindjes zorg en hij er heel vaak late werkuren op nahoudt, lukt het hem niet om tussen mij en de kinderen te komen, maar ze hebben er toch hierdoor een zorg bij.... Het enige dat me vaak troost biedt, is dat ik ooit de stap zal zetten om bij hem weg te gaan, maar nu kan ik dit financieel niet dragen, maar het komt, want ik heb weinig vertrouwen in verbetering... Bye bye, meneer de directeur....
Geantwoord op: 20:05 18-04-2014

Beste Cietje,

Het is duidelijk dat jullie geen gelukkig huwelijk er op na houden. Jij en jij alleen kan de keuze maken om aan de ellende een eind te maken. Ook al lijkt het financieel moeilijk er is altijd een weg en een manier. In nederland zit namelijk niemand zonder geld. Je zal het waarschijnlijk met minder geld moeten doen. Maar waar een wil is, is een weg! Succes met deze lastige situatie en ik wil je graag dit advies mee geven, laat het niet te ver uit de hand lopen. Zeker omwille van de kinderen.

Angel

marjan@ 09:12 24-03-2014
Is koel en afstandelijk reageren, maar niet vertellen wat er aan de hand is, ook een vorm van manipuleren?
Geantwoord op: 19:19 27-03-2014

Beste Marjan,

Als dit met opzet gebeurd dan is dit ook een vorm van manipulatie. Sommige mensen doen dit niet expres en weten gewoon weg niet beter omdat ze nooit is geleerd om anders te reageren. Maar als de persoon in kwestie normaal niet koel en afstandelijk is dan is de kans groot dat dit manipulatie is.

Angel

herman@ 05:14 26-02-2014
Hoe heftig kan iets zijn in een korte tijd, en hoe krachtig intuitie kan werken en zelf verlost zijn van schuld. het is lastig te omschrijven en daarom maak ik beeldjes en dat werkt helend voor mij, en hoe krachtig mijn plan gesteund wordt en ik nu pas aan het rouwen toe kom en die ruimte door niets en niemand meer laat invullen of saboteren.intuitie dat is waar manipulators slecht tegen kunnen. en die manipulator is haar stukje gereedschap kwijt geraakt, die is er stuk aangegaan aan haar hebzucht, hij is overleden ja triest maar mij geeft het nu eindelijk na 7 jaar ruimte om echt te kunnen rouwen.zonder al die sabotage praktijken.en ik ben spontaan gestopt met roken en het gaat goed niks afkicken, het is juist genieten van normaal ademhalen.
marjolein@ 10:14 24-02-2014
Mijn broer en ik hebben ruzie met mn moeder. via deze site, heb ik een vermoeden dat ze een pathologisch leugenaar is en manipuleert en intimideert, misschien nog wel emotionele chantage.
Sinds zo'n 2 jaar zit moeder op twitter, ze is bijna 73 en mn vader is 7 jaar geleden overleden. De 2 hadden geen gelukkig huwelijk, althans volgens mn moeder.
Ze deed zich voor als psychologe en gebruikte een foto van mn dochter van 15 alsof zij dat was jaren geleden.
Het resultaat was een hevige verliefdheid tussen haar en een 32-jarige jongeman, die niet wist hoe oud ze was.
Toen hij vroeg om een recente foto, werd mijn foto doorgestuurd. Deze informatie zijn we later achter gekomen en hebben haar een tijdje "gevolgd". ze ontdekte we leugen op leugen, mn vader werd ineens haar vriend die was overleden, en over ons werd gesproken als "kennissen" ook de reacties van de kleinkinderen werden verwijderd als het woordje "oma" erin voorkwam. Toen ik haar met dit alles wilde confronteren, werden de ergst dingen tegen me gezegd, vooral hoe goed dat andere dochters het wel niet deden t.o.v. hun band met moeder, bijbel teksten werden erbij gehaald en idd. echte tranen etc... Toen ik haar via mail vertelde, (Telefoongesprekken waren te eenzijdig)dat ik het even wilde laten rusten, zodat ze na kon denken of ik een "kennis " of een dochter voor haar moest zijn. kreeg ik een kwade mail met kwetsende teksten van een vriendin van haar. Op haar twitter en facebook account schreef ze steeds spreukjes met :"verwijder mensen uit je leven en gooi deuren dicht voor bepaalde mensen er openen zich andere deuren voor je" etc. Het heeft echt in mn ziel gesneden. later kreeg ik een boze liefdesloze mail van haar dat mn broer en ik achterbaks waren dat de de 32-jarige man hadden ingelicht, wat overigens niet zo was, hij is er zelf achter gekomen. Weer een kras in mn ziel, en ze vertelde steeds op twitter dat ze werd gestalkt en reageerde met rake teksten op berichtjes van ons, die ze later meteen weer verwijderde, zodat het bewijs weg was. (heb er echter foto's van gemaakt) Toen ze ineens voor mn deur stond, heb ik haar laten staan, 'savonds heb ik 2 uur met haar a/d telefoon gehangen, na tussentijds 2 keer de hoorn op de haak te hebben gedrukt. Ze zegt spijt te hebben al weet ze niet waarvoor, ze begrijpt niet dat we boos op haar kunnen zijn, ik zal het wel te druk hebben en overspannen zijn, en zij is tenslotte mn moeder en als er iets met haar gebeurd zal ik altijd spijt hebben, bloeddruk niet goed, enz. steeds weer gejankt. Ik prik er ineens doorheen en heb geen zin meer in haar. ze eindigde met dat haar vriendin haar ook gelijk gaf. Dus het gaat haar dus niet eens om haar relatie met mn broer en ik, maar om haar gelijk halen. Intussen gaat het liegen op twitter gewoon door. De jongeman ""W', heb ik mee gesproken op twitter, ze is idd, niet eerlijk naar hem geweest, en toen hij erachter kwam en de confrontatie aanging, verdraaide ze haar gesprek naar wat wij haar als kinderen dan wel niet hadden aangedaan.
De relatie met mn broer is gelukkig nog goed, we hebben samen een brief opgesteld naar haar huisarts, omdat we denken dat ze een psychische aandoening heeft, maar beste man is met vakantie en nu is hij ziek.. Ik ben echter al een stap verder en heb haar haar sleutels in de brievenbus gegooid, weg met haar.. mijn gezin lijd eronder en ze probeert nu mn dochter tegen me op te zetten en te manipuleren.
Ineens stond ze voor mn deur, wilde het uitpraten, of eigenlijk, goedpraten. Toen ik haar vertelde dat ik haar niet meer wilde spreken omdat ik TE boos was,, zei ze dat het mijn schuld zou zijn als er nu iets met haar ging gebeuren. erg gemeen vind ik. voel je je toch weer schuldig. Mn broer en ik zijn naar haar toe gegaan 's avonds, en zoals verwacht, was het 1 jankpartij van haar en dat het allemaal niet meer voor haar hoefde op haar "oude" dag als we het haar niet zouden vergeven. ook confrontaties met leugen. werden hoog verontwaardigd ontkent, en dat we wel erg slecht over "onze eigen moeder" dachten, en dat we ons ooit verantwoorden moesten als onze tijd daar was. Het eindigde door haar met een gebed, dat God "ons" (ook haar) moest vergeven, broer ook huilen, toen hield ik het ook niet meer droog natuurlijk.
Het ergste vind ik het gelieg de hele tijd, het gaat nog steeds door en ze heeft het weer voor elkaar, althans wel bij mn broer denk ik. Die doorziet haar toch niet helemaal, als ik terugkijk op mn leven, was altijd al zo denk ik, ze heeft me alle huwelijksproblemen met mn vader verteld zodat ik mn vader begon te zien als de man die niet deugde en mn moeder ongelukkig maakte. achteraf twijfel ik ook hier aan en alle tranen die ze me ook toen al liet zien (was toen 12/13 jr) Alleen maar om aandacht te krijgen. toen mn vader overleed, speelde ze ineens het zielige weduwvrouwtje, vanaf toen kreeg ik al dubbele gevoelens bij haar en vraagtekens.
Ik weet het is een heel verhaal, maar zit er erg mee, wat moet ik hier nu mee?, heb gezegd dat ze psychische hulp nodig heeft mocht onze relatie nog kans van slagen willen hebben, zwaar beledigd was ze natuurlijk, maar maatschappelijk werk had ze toch wel al ingeschakeld mbt relatie tot ons, ik zie het probleem meer bij haar/ Of zie ik dit verkeerd?
Geantwoord op: 19:12 25-02-2014

Beste Marjolein,

Het is inderdaad een heel verhaal, maar ik kan mij heel goed voorstellen dat je hier mee zit. Als ik je verhaal zo eens lees dan is het gedrag van je moeder zeker niet normaal. Je gaat geen 32 jarige man via internet 'aan de haak slaan' met leugens en bedrog en foto's van andere. Het feit dat de kleinkinderen er bij betrokken worden vind ik ook heel erg. Het huilen, de citaten uit de bijbel en het erbij halen van onze lieve Heer zijn allemaal middelen om je te manipuleren. Ja onze Heer vergeeft, maar als je opzettelijk anderen kwaad doet en daar geen oprecht berouw voor toont dan zul ook jij je moeten verantwoorden. In dit geval je moeder. Dat werkt twee kanten op. Ik zou je graag een reden willen geven waarom ze zo doet en dit gedrag vertoont, maar dat wordt voor mij alleen maar gissen. Ik denk dat je er verstandig aan doet om dit bij haar huisarts of eventueel vervangende huisarts aan te kaarten. Verder zorg er voor dat je relatie met je broer goed blijft en dat jullie er voor elkaar zijn. Dus om antwoord te geven op je vraag, nee als ik je verhaal zo eens lees denk ik zeker niet dat het probleem bij jou en je broer ligt. Je moeder heeft hulp nodig, want dit is geen normaal gedrag. Veel succes voor jou en je broer.

Angel

Berichten: 61 t/m 75 van de 355.
Aantal pagina's: 24
Nieuwer2 3 4 [5] 6 7 8Ouder