Berichten

Joke@ 21:41 04-02-2015
Ik heb 3 kinderen waarvan de oudste bij zijn vader woont de oudste op haar zelf en de jongste bij mij. de reden waarom de jongste bij mij woont is omdat vader en broer een autistische stoornis hebben. mijn 2 oudste kinderen zie ik niet meer, de oudste verteld zelfs aan iedereen dat ze geen moeder meer heeft, mijn oudste zoon zie ik ook niet meer en nu is mijn ex bezig om mijn jongste ook te beïnvloeden en die wil sinds 4 mnd. ook. bij vader wonen. ik vraag me af wat ik hier aan kan doen om de speltherapeut en school inzicht te geven hoe hij te werk gaat.
Geantwoord op: 14:19 09-02-2015

Beste Joke,

Praten is vaak de eerste stap om in een situatie meer duidelijkheid te krijgen. Maar wat ik mij zat af te vragen toen ik jou bericht las waarom je school en de speltherapeut inzicht wil geven over je ex man en hoe hij te werk gaat. Wat heeft het voor meerwaarde en hoe helpt het de situatie volgens jou?

Mariska

de haan@ 10:39 04-02-2015

is het mogelijk dat een kind de diagnose pap stoornis krijgt ?? dsm 111 13 jaar
Geantwoord op: 20:18 04-02-2015

Beste de haan,

Helaas kan ik je met deze vraag niet helpen. Ik wil je adviseren om zulke vragen te stellen aan bijvoorbeeld een psychiater. Die kunnen je antwoord op je vraag geven.

Succes, Mariska

AM@ 21:21 05-01-2015
Beste Mariska.
Nu ik daarover nadenkt, wat jij mij als antwoord geeft, heb jij groot gelijk.
Had ik inderdaad maar dat krantenknipsel maar niet gestuurd.
Maar ik zie haar wel voor aan dat ze bij mij op de stoep staat, ook al laat ik niks meer van me horen.
MAar ja we zullen zien , ik vind zelf ook, geen contact meer zoeken nu ik niet meer wil
AM@ 17:30 04-01-2015
Een paar maanden terug, op 26 oktober 2014 had ik jou Mariska, geschreven mijn zus en ik uit elkaar.
En ik had gebroken met haar, omdat ze me kleineerde en manipuleerde en mij als kind behandelde.
Ik sta erachter dat ik deze beslissing had genomen.
Maar in de krant stond iets over een medische behandeling wat erg goed zou helpen, ik bedoel lichamelijk, kleinigheid, Maar toch lastig.
En zo ben ik ook, als ik met mijn oudste zus Riny had gebroken, en over dat stukje in de krant, stuur ik dat aan haar door, omdat ik ondanks hoe ze me had behandeld haar toch het goede gun.
Ik schreef wel erbij, dat dit niet betekent dat ik contact met haar wil, ik legde uit, als iets zeer belangrijks medisch of wat, het wel ga aan haar doorgeven.
Ze mailde me terug, bedankte me, en ze vroeg hoe het met mijn man ging, en wanneer zijn onderzoekje doorging, en ik het haar zou laten weten.
Ik vond het best, ik denk alleen dat, nou kan toch geen kwaad.
Toen vlak voor kerstmis kregen we een kaart van haar, een kerstkaart, dat ze ons het allerbeste wenste.
Ik zei tegen mijn man, stuur Riny maar geen kaart terug, omdat ik er geen goed gevoel aan heb overgehouden bij die kerstkaart.
Want mijn man had ik alles verteld.
Hij zei, als de ander een kaart stuurt, moeten we ook een kaart terugsturen, wie dan ook, ik zei nee, want ik was bang dat ze nog niet begreep dat ik geen contact meer met haar wilde.
Uiteindelijk had ik mijn broer gebeld, hij en zijn vrouw vinden ook dat ik als een kind van 6 wordt behandeld, en Riny erg bazig is. nadat ik Riny een mailtje had gestuurd dat zij niet wilde dat mijn man en ik ruzie met elkaar kregen om haar,
ze zei ook om anderen te bellen nee zei ze dat doe ik niet, ik ga hen niet lastig vallen hoor, het is maar onrust stoken.
nee dat doen mijn man Leo (die bij haar niks te vertellen heeft) wij niet
Ik dacht zij zaait onrust, zij wilt me alles afpakken, ik schreef een zeer dringend verzoek, geen contact totaal niet, geen brieven en of mailtjes ed.
tegen mijn man zei ik, die kaart van haar had nooit mogen komen, en een terugsturen hadden we het ook niet moeten doen, uiteindelijk gaf mijn man gelijk, hij zei ook, dat hij niet voldoende naar mij had geluisterd,
Spijt heb ik dat ik het krantenknipsel had gestuurd aan haar, en mijn man toegezegd heb, geen kerstkaart meer terug te sturen.
Want Riny wakkert teveel aan, ik zit dan in de s**t, ik krijg de schuld.
Ik sluit haar met van alles buiten, haar email krijg ik niet geblokkeerd, en haar telefoonnummer ook niet.
Mijn vraag is, wat moet ik doen/ hoe kan ik haar haar e-mailadres blokkeren/ en haar telefoonnummer?
Op deze manier wil ik haar totaal uitschakelen wat contact betreft.
Zij leeft in het verleden en ik niet, zij is de alleroudste, mijn broer wil zich er verder niet mee gaan bemoeien, maar hij en zijn vrouw hebben het haar wel gezegd hoe ze mij verkeerd behandelt
Geantwoord op: 20:49 05-01-2015

Beste AM,

Doordat je dat krantenknipsel naar haar hebt gestuurd geef je gemengde signalen af. Ondanks dat je in je mail erbij zet dat je verder geen contact wil kan zij dit gebaar toch opvatten als een sprankje hoop. Als je geen contact meer wil met iemand dan moet je daar resoluut in zijn en ook doorzetten. Ik bedoel het niet vervelend, maar dat zij als reactie daarop een kerstkaart stuurt vind ik niet gek. Dat komt door de gemengde signalen die je afgeeft. Actie, reactie en gevolg. Misschien dat haar telefoonnummer en mail blokkeren wat ver gaat. Want zij is pas gaan reageren nadat jij het eerste bericht hebt gestuurd. Dus wat ik wil zeggen is als je doet wat je zegt en je handelt daar ook naar dan zul je denk ik ook geen toenadering meer van haar krijgen. En zo wel dan kan je als nog alles blokkeren.

Succes, Mariska

herman@ 03:16 06-12-2014
vandaag kreeg ik een mooi kado een aanreiking..over hoe stap je uit de drama driehoek een mooi kado waar ik direct mee aan de slag ben gegaan en het geeft gelijk een stukje vodoening en dat spoort weer aan om er mee verder te gaan.

iedereen fijne kerst dagen alvast
herman@ 14:51 30-11-2014
Ik noem het narcisten die telkens nieuw bloed nodig hebben en het lost niets voor ze op ze maken alleen maar ruzie
uithoren en manipuleren ( misbruik machtspositie ) nu voel ik mij er goed bij in die zin ik heb echt alles van mij afgeschreven veel gelezen weer en leer telkens bij.
en vooral alles schematisch genoteerd ivm ingediende klacht.
ik kan goed en rustig in de spiegel kijken. en ik erken dat ik uit die kettingreactie stap en zo heb ik een hele lange waslijst van ...ik erkend dat ik....vind dat wel in het .... NU .... klinken....groet
Geantwoord op: 10:38 02-12-2014

Beste Herman,

Je ervaringen en mening delen is natuurlijk altijd prima. En goed om te lezen dat je vrede met jezelf hebt. Sommige mensen weten in deze wereld inderdaad niet meer hoe ze op een normale manier moeten reageren en hoe ze op een normale en fatsoenlijke manier met iemand om moeten gaan. Ik denk dat de kunst is voor ons om daar een balans in te vinden. Nee je hoeft je niet als vuil te laten behandelen en nee je hoeft niet alles tegen je laten zeggen. Maar soms is het beter om bij jezelf te denken, laat maar gaan. Het bekende: "Het ene oor in en het andere oor weer uit." Dat is vaak het moeilijkste. Vaak als ons op wat voor manier dan ook onrecht wordt aangedaan hebben wij heel sterk de drang om ons zelf te verdedigen. En ja zeker in veel gevallen moet je dat ook zeker doen. Maar soms is het beter om het te laten gaan. Mensen komen zichzelf echt op den duur wel tegen. Want hun houding en gedrag gaat zich een keer tegen hun keren.

herman@ 17:39 26-11-2014
dank voor het kort en bondig en vooral duidelijk antwoord net of het een bepaald slag volk is die zo doet en ja altijd door de telefoon en zo agressief dan moet ik wel reageren en nu heb ik het juiste gedaan officiele klacht ingediend

zij hebben geen enkel idee hoe zo iets bij iemand binnen kan komen het voelt ook aan dat zij overspannen zijn of angst hebben en denken macht te hebben en er zit altijd een vorm van chantage in.

oke het zal toch weer iets positiefs opleveren en een leerproces en zal best wel weer een overwinning op mijzelf kunnen opleveren dat doet het nu al een klein beetje .. ik wilde het graag delen op deze site
herman@ 02:57 26-11-2014
pietje van een instantie belde mij en begon direct met een verwijt dat ik geen onderbouwing bij een bericht had gedaan en even later conclusies trekken wat er evt. in de onderbouwing kon staan en op de stoel van een arts ging zitten.. met nog meer onzin… nee ik heb juist gehandeld…. zo intimiderend en schofferend en hij kwam er niet uit hij schoot in eigen voet en dan zeggen nou dit gesprek heeft dan niet plaats gevonden ik ben er wel op terug gekomen en een officiële klacht tegen hem ingediend en ....zijn collega opende de aanval die zou het wel even recht breien ik las het bericht en oeps …ja hoor de toonzetting voelde ik al aan komen ik heb het heel netjes gepareerd met feiten en niet op haar ingegaan dat komt later wel en ja hoor ook hier een slap excuus en gelukkig komt nu de aap uit de mouw ze wilde een afspraak maken omdat ik een officiële klacht ingediend had en in feite mij gewoon wilde uithoren en mij er van af laten zien wat een gedraai en gekonkel ik zit hier echt niet op te wachten en aan de andere kant denk oké nu is mijn kans om eens goed duidelijk te maken dat ik niet de aangewezen persoon ben om op af te reageren het is de druppel ik sla het niet meer op om later tegen iemand anders deze bom te laten ontploffen
nee ik druk het terug naar de kern van het probleem en het maakt mij niet uit of deze man wat voor een probleem dan ook heeft ik laat mij zo niet behandelen en heb ook geen medelijden met hem want hij beledigd mij en wil de dienst uitmaken van wat ik wel of niet voel als hij een kerel is geeft hij ruiterlijk toe nee de boel verdraaien en nog groter probleem er van maken ik pas hiervoor en ...ik kom op voor mijn rechten...al kost het zijn baan maakt mij niet uit ik wil zelf niet met een rot gevoel blijven zitten had ik dit of dat maar gedaan nee dit moet eruit en zal mijn mening geven het is nu wel genoeg geweest ...want als ik dit onder de mantel der liefde van hen laat verdwijnen zullen ze het nog eens proberen is het niet bij mij dan wel bij een ander...circus artiesten noem ik het ..een maal een kunstje gelukt gaan ze het perfectioneren en zo komen de problemen door dat ze hun eigen probleem niet meer zien of willen voelen en een ander moet meer pijn voelen dan zij zelf ....volgens mij is dit of wordt dit als het niet ingedampt wordt...een ernstige vorm van manipulatie...mede door dat ze denken een machtspositie te hebben en ze willen nog meer uithoren om vervolgens ...dat ook weer te willen misbruiken...denkende dat zij toch wel gelooft worden...ik heb en doe erg veel aan zelfreflectie en is confronterend en toch maakt het mijn innerlijke schoon en het geeft vooral ...stilte en rust
Geantwoord op: 10:42 26-11-2014

Beste Herman,

Uiteindelijk gaat het er om dat jij goed in je vel zit en dat jij jezelf goed kan blijven aankijken in de spiegel. Als jij je goed voelt bij wat je doet dan moet je dat doen. Maar je hoeft je inderdaad niet door anderen zo te laten behandelen.

Raymond @ 16:36 23-11-2014
Hoi Mariska,

Ik heb je raad een opgevolgd, Ik heb mijn probleem eens kenbaar gemaakt aan de persoon met wie ik voor mijn gevoel goed mee kan opschieten. En nu schijnt dat ik kennelijk een verkeerde start heb gemaakt toen ik mezelf heb aangemeld bij de vereniging. Het probleem is inderdaad wel herkenbaar voor mezelf, en hoe ze het omschrijft klopt het ook helemaal. Het schijnt dat ik vaak onderwerpen aansnij waar men niet op zit te wachten. Maar heb vaak ook geen aansluiting bij onderwerpen waar hun het over hebben. Dit wetende dat het voor mij ook erg zwaar valt omdat ik er overal waar ik kom op afgerekend wordt. Maar ik weet niet hoe ik hier vanaf moet komen. Heb al een heleboel geprobeerd maar kennelijk werkt het alleen maar averechts.

Ze heeft me ook in aller eerlijkheid verteld dat ze niet wist hoe en of ze mij het wel zou moeten vertellen. Ondanks dat het mij heel erg zwaar valt ben ik haar wel dankbaar. Zijn nu ruim 1 dag verder en ik ben er nog steeds door van slag.
Het positieve is dat ik nu wel weet waar ik aan toe ben, en waar ik aan moet werken.
Iets wat ik dan ook niet snap wellicht dat dit een tekortkoming van mij is, als mensen zich ergens aan storen waarom word de betreffende persoon dan niet ingelicht ? Ik kan me inderdaad ook wel indenken dat mensen kunnen zouden denken het is niet aan mij of waarom zou ik me daarvoor inspannen.

Ik zou graag de uitdaging willen aangaan in verandering van mijn houding en gesprek onderwerpen. De dame in kwestie gaf aan dat ze mij hier ook wel wil ondersteunen. Maar ik heb voor mijn gevoel hier toch wel zware dobber aan. Omdat vaak als het nee tegen de persoon is kun je doen en laten wat je wilt om het contact te verbeteren, dan blijft het antwoord vaak gewoon nee.

En heb ik gisteravond volgens mij nog een flinke blunder begaan. Hier voel ik me ook erg stom en onzeker door, ik had een aardigheidje gekocht voor de dame die mij zou gaan helpen en dit gisteravond gegeven.
Aan de hand van haar reactie was ze toch enigszins geschrokken.
Ik had i.v.m. de Sinterklaas een chocolade klomp gekocht met allemaal chocola erin, en een versje gemaakt.
Gewoon om mijn dankbaarheid uit te drukken en ik me erg op mijn gemak bij haar voel.
Nu hoop ik niet dat ik hierin een verkeerde indruk heb afgegeven waardoor hier de deur nu ook dicht is.

Ik zal het versje even kopiëren:
'' Beste dame, Voor de liefste van de liefsten bracht de sint van overzee echt het beste van het beste op zijn reis naar Holland mee. Schepen boordevol geschenken grote pakjes en ook klein maar dit ene kleine pakje kan het jouwe zijn. Sint en Piet.

Verder Zit ik ook al tijden bij een psycholoog en ik krijg door hem op vrij regelmatige basis te horen dat ie mij toch wel een sympathieke en aardige knul vindt en een van zijn fijnere cliënten. Maar als ik dan weer buiten sta heb ik vaak ook het gevoel dat ik nu mijn rugzak heb leeg kunnen kiepen maar niet veel ben opgeschoten met de sociale contacten. Nu weet ik niet of er mensen zijn die een talent hebben om andere mensen af te stoten Maar als ik naar mezelf kijk dan ben ik volgens mij heel hard op weg.

Het enigste wat ik graag zou willen dat is aardig gevonden wil worden en deel uit te maken van een groep mensen
waardoor het leven makkelijker word. Want persoonlijk vind ik het leven maar zwaar als je het allemaal maar alleen moet doen.

Ik zie je reactie graag tegemoet.
Met vriendelijke groet.
Raymond
Geantwoord op: 10:38 26-11-2014

Beste Raymond,

De eerste stap is gezet. Ik vind het erg dapper van je dat je het hebt gevraagd. En nu heb je iets waar je wat mee concreet iets mee kunt. De reden waarom mensen vaak niets zeggen is omdat er á een stukje angst zit hoe de ander reageren zal en b het best heel moeilijk is om iemand te vertellen dat hij/zij buiten een groep valt omdat hun zelf het probleem zijn. Dan kiezen veel mensen de makkelijkste weg door maar niets te zeggen. Niet de beste weg, maar aan de ene kant wel begrijpelijk. Mensen die vaak niet lekker in hun vel zitten zijn soms geneigd veel over hun problemen te praten en de dingen wat negatiever te zien. Begrijpelijk want ze zoeken erkenning, begrip en moeten hun problemen kwijt. Nu weet ik niet of dit in jou situatie ook het geval is, maar wat je kunt doen is je bewust proberen te worden wat je zegt. Je moet je voorstellen als mensen je niet zo vaak zien en iedere keer als ze je zien dan is het of negatief of gaat het over problemen dan gaan mensen je op een gegeven moment uit de weg. Ik merk uit je verhalen op dat je twijfelt aan heel veel dingen. Dit is iets waar je psycholoog je mee kan helpen. Door een beter zelfbeeld te krijgen en aan je zelfvertrouwen te werken zal je merken dat de dingen zoals contacten leggen en een gespreksonderwerp beginnen ook makkelijker zal gaan. Niet zo aan jezelf twijfelen en als je een compliment krijgt van iemand dat je een sympathiek persoon bent dan moet je juist trots zijn en niet gelijk het compliment teniet doen door te denken, ja maar ik zie dat zelf niet zo. Je bent wat je denkt. Dus je denkwijze veranderen zal je enorm gaan helpen. Laat je psycholoog je daarbij helpen. En als je twijfelt dat je gedichtje niet goed is overgekomen dan kan je altijd zelf nog tegen haar zeggen als je ze spreekt dat het vriendschappelijk is bedoeld en dat je er verder geen bijbedoelingen mee hebt. Heel veel succes en ik hoop dat je hier wat mee kunt.

Groeten Mariska

miranda Maekelberg@ 08:37 20-11-2014
Hallo,

Ik stel mij de vraag of kinderen elkaar kunnen manipuleren ,omdat ik denk dat dit met mijn zoon gebeurd is.

grtjs Miranda
Geantwoord op: 09:59 26-11-2014

Beste Miranda,

Tot op een zekere hoogte is dit wel mogelijk. Er spelen een aantal factoren daarbij een rol. De leeftijd van de kinderen bijvoorbeeld. Plus dat het manipuleren niet bewust gaat, maar iets is wat ze overgenomen hebben van of thuis of iemand in hun nabije omgeving. Of wat iets is wat ze is aangeleerd. Kinderen zijn niet in staat en zeker jongere kinderen om daar over na te denken zoals een volwassene. Ze zien een volwassene de techniek van manipulatie gebruiken, proberen dat zelf uit en komen erachter dat het werkt. Zolang er niemand is in hun omgeving die ze corrigeert dan zullen ze het blijven doen.

Raymond@ 00:08 17-11-2014
Hoi

Ik loop al een bepaalde tijd met dingen waar ik me geen raad mee weet. Wellicht kunt u mij hiermee verder adviseren.
Ik loop al een tijdje met de gedachte en indruk dat ik in een isolement beland ben.
Ik ben erg eenzaam Sinds eind 2011, Ik heb na mijn scheiding moeite om met andere mensen in contact te komen.
Dit ervaar ik op het werk en in mijn privé leven, op het werk ervaar ik het enorm stressvol als ik in een team moet werken.
Wil dit wel maar als eenmaal aan het werk ben in een team voel ik me helemaal niet op mijn gemak.

In mijn privé leven mijd ik grote druktes zoals winkelcentrums en uitgaans gelegenheden, vooral de feestdagen zijn voor mij een hel en ben dan ook blij altijd blij als die ellende weer voorbij is.
Verder zou ik ook graag weer iemand willen leren kennen waar ik een fijne vriendschap mee kan opbouwen en wellicht meer.

Ik heb me in september 2012 aangesloten bij een vereniging die in de weekenden activiteiten organiseren voor mensen die ook alleen zijn en graag erop uitgaan. Hierin merk ik ook dat ik moeite heb om aanspraak in de groep te vinden. Veelal krijg ik de indruk dat ik genegeerd word, nu weet ik niet in hoeverre ik goed zit met mijn gevoel. Heb dit wel eens bespreekbaar gemaakt, maar hier is niet echt op gereageerd Verder heb ik nog geprobeerd om met mensen vanuit deze vereniging iets samen te ondernemen buiten de vereniging om te gaan doen, om op deze manier iets meer sociale contacten te krijgen. Helaas is dit tot op heden niet gelukt.

Nu ben ik aan het denken om eind dit jaar uit deze vereniging te stappen met als gevolg dat de drempel nog hoger word om onder de mensen te komen. Want ik vind het altijd wel leuk om aan deze activiteiten deel te nemen. En er zijn ook mensen die ik graag zie, maar die hebben dan weer een grote groep contacten waarmee ze bezig zijn.
En ik ben nou niet iemand die mensen opeist om maar met mij op te trekken.
Maar ergens zou ik het wel leuk vinden als deze personen zijn/haar invloed binnen de groep zouden gebruiken om mij iets meer bij de groep te betrekken, want alleen lukt mij dit niet. En als ik wel iets onderneem pakt het op de een of andere manier altijd verkeerd uit.

Ook ben ik enkele maanden geleden begonnen met een cursus fotografie met een leuke dame van de bovengenoemde vereniging. We kunnen met elkaar goed praten maar helaas blijft het daar ook bij, dit vind ik ergens wel erg jammer. Want deze dame is eigenlijk voor mijn gevoel de enigste waar ik me echt prettig bij voel. Maar dit durf ik niet te tonen en/of kenbaar te maken aan haar uit angst haar op deze manier kwijt te raken.

Als ik naar mijn familie kijk zie ik dat iedereen al gesetteld, echt het huisje boompje beestje. En dan rijst bij mij heel erg de indruk dat ik eigenlijk een beetje teveel en/of ongewenst ben. Vooral omdat iedereen nu in een andere fase zit dan ik.
Graag zou ik hier verandering in willen brengen.
Wellicht heeft u hier enkele tips voor mij hoe ik bepaalde dingen het beste kan aanpakken zodat ik het leven ook weer prettiger ga ervaren ?

Ik zie uw reactie graag tegemoet.
Met vriendelijke groet.
Raymond
Geantwoord op: 20:15 17-11-2014

Beste Raymond,

Om uit een sociaal isolement te komen is moeilijk maar niet onmogelijk. Wat ik je als eerste wil adviseren is om er hulp bij te gaan zoeken via je huisarts. Je huisarts kan je in contact brengen met een professional die je hierbij kan gaan helpen. Wat je vooral niet moet doen is je zelf nog verder gaan afzonderen. Via je werk en via die vereniging heb je nu sociale contacten en als je bijvoorbeeld uit die vereniging zou stappen of met je werk alleen nog maar alleen werkt dan wordt de drempel alleen maar hoger om weer contact met iemand te zoeken. Ook al voel jij je niet altijd op je gemak in groepen met mensen ga jezelf niet verder afzonderen. Wat het vaak zo moeilijk maakt is dat jij zelf een bepaald gevoel hebt waardoor je het idee krijgt dat andere mensen bijvoorbeeld niet in je geïnteresseerd zouden zijn. Wat ik hier mee bedoel is dat wij mensen ons zelf vaak een bepaald gevoel of idee aanpraten terwijl dat in de praktijk vaak totaal anders wordt gezien of ervaren door andere mensen. Vaak wat ook mee speelt is onze eigen houding. Als jij je afzondert terwijl je in een groep bent of geen gesprek aanknoopt met iemand en altijd maar stilletjes in een hoekje achter de rest aan loopt dan is de kans vrij groot dat mensen je gaan negeren. Niet omdat je niet interessant bent, maar de manier waarop jij je opstelt. Die dame waar je goed mee kunt opschieten en waar jij je bij op je gemak voelt, zou je stukje bij beetje bij haar niet eens kunnen vragen hoe zij tegen je aan kijkt als persoon? Leg aan haar je probleem voor, dat je het moeilijk vind om contact te leggen met nieuwe mensen en vraag eens aan haar hoe zij vind dat jij je opstelt. Misschien komt zij met dingen waar jij je helemaal niet bewust van bent. In ieder geval veel succes en blijf er in geloven! Mocht je verder nog vragen hebben mag je altijd een bericht achterlaten hier in het gastenboek of anders via het contactformulier op de site.

Mariska

sandra@ 14:19 11-11-2014
Hallo Mariska,

Dank je wel voor je reactie nog.
Manipuleren is eigenlijk iets wat in de kinderjaren is ontstaan.
Wanneer een kind huilt of boos word en altijd zijn zin krijgt, om als ouders er maar vanaf te zijn
voor het gemak dan word je later een manipulator is me verteld door een gedragsdeskundige.
Een volwassen gelijkwaardige relatie is wel gewenst.
Deze mensen kun je waarschijnlijk niet veranderen want dat moeten ze zelf willen en dat is te moeilijk
voor ze. Ik laat me niet langer gebruiken.
Ik begon het gedrag niet meteen te herkennen, maar na een tijdje pas.
Er kwam een patroon; Er gebeurt iets, ik werd beschuldigd en ik werd boos ik negeerde hem door weg te gaan en hij kwam weer na me toe helemaal in de war, en was voor even weer poeslief en vertelde dat hij van me hield. De ruzies werden erger dit liep uit op huiselijk geweld.. want hij heeft als kind geleerd om zijn zin te krijgen door te huilen of door boos te worden. Dus een man van 2.00 m die voor een vrouw staat te dreigen omdat hij niet wil horen wat ik zeg tegen hem zeg en denkt dat hij wel alles tegen mij mag zeggen en ik niet tegen hem, daar word je doodsbenauwd voor.
Dit resulteerde in angst, zenuwachtigheid en lichamelijke klachten bij mij.
Ik werd zelf ook steeds agressiever en had mezelf soms niet in de hand.
Ze kunnen je kapot maken en gaan er erg ver in, geef je ze een vinger nemen ze de hele hand. En nemen doen ze, geven niet. Sommige mensen hebben een zieke geest. Mijn vertrouwen in mannen is wel weg nu, en als het op relaties aankomt heb ik nogal last van bindingsangst. Niet alleen mezelf maar ook voor me zoon wil ik het beste.

Vriendelijke groet, Sandra.
Geantwoord op: 17:29 13-11-2014

Beste Sandra,

Een kind is een reflectie van beide ouders. Als een kind wordt geleerd dat dmv stampvoeten, boos doen en huilen dat hij dan zijn zin krijgt dan zal dit gedrag zich voorzetten als ze volwassen zijn. Ook als kinderen al jong het voorbeeld van hun ouders krijgen hoe ze moeten manipuleren omdat de ouders zelf manipulatie toe passen om zo het kind te laten doen wat hun willen dan zal het kind het snel gaan overnemen. En er waarschijnlijk nog beter in worden dan de ouders. En voor iedereen en elke situatie geldt het zelfde. Iemand moet iets echt willen voordat ze het echt voor elkaar zullen krijgen.

Dit zal tijd nodig hebben. Je zal in het begin echt heel voorzichtig zijn als het gaat om andere mensen vertrouwen. En gelijk heb je ook als je ook nog een zoon hebt die je moet beschermen. Probeer alleen wel langzaam dit vertrouwen weer op te bouwen en laat deze nare ervaring niet alles beheersen. Er zijn ook genoeg mensen op de wereld die je vertrouwen dubbel en dwars waard zijn. Maar enige voorzichtigheid kan nooit geen kwaad.

Succes, mariska

A.M.@ 19:51 27-10-2014
Hoi Mariska.

Zojuist las ik jou reactie.
Ik voel me echt bevrijd!!!!!!!!!!!
Beter in mijn vel!!!!!!!!!

Een vraag
Wat mijn zus deed, is dat manipuleren?
Geantwoord op: 10:38 29-10-2014

Beste AM,

In een zeker zin wel. Ik weet niet of ze het bewust doet of dat ze niet beter weet. Maar wat ik uit jou verhalen lees is dat ze wel erg graag iedereen laat weten hoe zij vindt dat het moet gaan en hoe anderen moeten denken. En ik snap heel goed dat jij je bevrijd voelt. Er zal een hele last van je schouders zijn afgevallen denk ik.

Succes Mariska

A.M.@ 09:53 26-10-2014
mijn zus en ik uit elkaar.

Deze beslissing heb ik afgelopen vrijdag na heel lang twijfelen en aarzelen genomen, om met Riny te breken.
soms ging het goed.
Riny met haar reacties, en uitspraken, informatie enz werkt ze op de automatische piloot.
Nooit duidelijk zijn wat ze bedoelt als ze iets vertelt, als er iets uitgepraat werd, halve informaties waar ik niks mee kon, ik elke keer vragen wat bedoel je, wat erg belangrijk voor me is, geen onbenullige dingen, dan laat ik het maar zo. zegt ze och Mieke toch, als ik elke keer moet vragen hoe bedoel je dat? werd ik hardstikke gek.
Jij moet daar niet op reageren als ik iets zeg,
Dus ze zegt dingen anders wat ze bedoelt, en ik moet dan gissen, dat deed ik vroeger wel, maar nu niet meer, er waren wel de laatse jaren wel gauwer conflicten tussen Riny en mij.
Zij wil beslissen wat voor mij belangrijk is, het is over en weer mailtjes sturen, ( op bezoek gaan woont ze te ver van mij vandaan) we belden of mailden, maar meestal bellen, om het uit te praten geeft ze complimentjes (was ik erg gevoelig voor) vroeger, maar nu ben ik zelfverzekerd ze zegt Mieke je doet het hardstikke goed zeg!!!!! dat ze bewondering voor me had enz, maar van de andere kant had ze wel opmerkingen, zeg ik daar iets van zei ze, ja dat zij dat ook verkeerd zei, en dat ze beter ging opletten, maar nee hoor, ze doet het iedere keer.
Als ik iets spontaan vertel. (leuk verhaal of voorval) zegt ze ja Mieke je moet maar zo denken, je leeft maar èèn keer straks is het gedaan, en dan? maar dat doet ze niet altijd hoor, het ligt aan de zin denk ik die ze op dat moment heeft.
Mijn man slikte jaren antideprissieva, wat voor ons een hele heftige tijd was, maar is er gelukkig meer dan een maand vanaf, op advies van zijn huisarts toen nog een half pilletje per dag, nog 3 weken slikken, en dan stoppen, en als het niet goed zou gaan direct weer bellen daarover met de arts.
Nou meer dan 2 weken erna geen bijverschijnselen door die pilstop, ik had er vertrouwen in, mijn man iets minder, is ook normaal, dat je bang bent dat het terugkomt.
Toevallig had ik daarna Riny oudere zus 7 jaar ouder dan ik ben, ik ben de jongste.
aan de telefoon, spontaan en van blijdschap vertelde ik het positief nieuws.
Haar reactie was fijn Mieke voor jullie, ze wist dat mijn man en ik een zware tijd achter de rug hadden, dokteren en zo.
Maar Mieke Thei moet uitkijken, wat de dokters zeggen, doen ze allemaal, ze zwetsen maar wat, want Manon (haar dochter) had dat ook, en allemaal krijgen ze toch angst terug en trillingen, Thei moet niet stoppen hij moet die pillen even blijven slikken en langzaam afbouwen, heb ik op eigen houtje gedaan, kun jij ook doen, je wilt toch niet dat Thei dat terugkrijg? ik zei nee, maar laat dat maar aan ons over zei ik, wij doen wel wat de dokter zei.
Veel later in het gesprek zei Riny, och ja, Manon slikte ook 2 pillen per dag, en mijn man èèn per dag, en soms een half, maar moest regelmatig weer terug naar èèn per dag, en nu helemaal niks meer.
Haar reactie vond ik niet leuk, na het telefoontje wilde ik mijhn man niks daarover zeggen om hem te beschermen, ik dacht als ik het vertel over het gesprek pilletjes krijgt hij het weer terug, ik dacht we zijn zo ver, en laat het niet bederven.
Maar mijn man heeft altijd gauw in de gaten als er iets was, kon ik het niet verzwijgen, bang dat het in zijn nadeel was.
Mijn man zei, waar bemoeit Riny zich mee, dat moeten we toch zelf weten.
Afgelopen donderdag meer dan 4 weken na de laatste stop pilletje. zei Thei dat hij blij is dat het zo goed gaat zonder pil antidepressieva, maar zei hij daar boven op, moet riny het niet gaan bederven om dit soort opmerkingen te maken, dan zou de gezondheid wel eens kunnen schaden.
Ik schrok me wild, het was al laat, ik liet niks merken, maar was pissig op Riny.
De dag erna stuurde ik haar een smsssje daarover, antwoord van Riny heel anders dan dat ze eerder zei, dat het in derdaad verschillende antidepressieva`s waren, en elk lichaam anders reageert, ik denk wat nu, was dan duidelijker geweest was deze discussie niet nodig geweest, ik zei dat ook, antwoord op dat smsssje was, wat maakt dat uit, ik ben blij dat het met jullie goed gaat, en jullie gelukkig zijn. en ik heb je altijd hoog gehouden, nou lijkt me niet
Ja toen maar een lange mail sturen dat het mij wel uitmaakt, de manier hoe Rny iets zei, ze gooit maar alles uit wat haar voor de mond kwam en zei ze, ik ben er niet zo mee bezig, ik denk er niet over na, en ik kijk niet achterom, maar jij onthoudt alles Mieke dat is toch hardtikke knap van je, zo wordt je wel 100 jaar.
Dus ik voelde me voor de gek gehouden, ik ben al jaren en jaren bezig voor goed contact, want begin jaren 80 had ik maanden en maanden overspannen (door bemoeienissen van mijn familie en mijn onzekerheid) overspannen in het ziekenhuis op de PAAZ afdeling gelegen, en na dik 20 jaar erna was ik genezen, maar moest nog blijven bijschaven.
Door mailtjes smssjes probeerde ik het contact goed te houden maar wel met verwijten naar haar toe waar ze mee bezig is, maar dat had niet mogen zijn, ze zei dat ik erg moet oppassen haar man beaamde dat schreef ze, dat je niet zomaar alles moet zeggen, maar zelf doet ze het wel, ik mag dat niet, ze schreef dat ze erover willen ophouden en willen gaan slapen
na conflicken doet ze net of er niks gebeurd was, moest ik ook maar doen.
Na dat smssje was bij mij de maat vol!!!!!!
Heb ik via e-mail radicaal het contact tussen ons verbroken, want ik kon het niet meer aan!!!!!!!! ook om mijn en dat van mijn man te beschermen , en onze gezondheid.
En deze machtspelletjes beu was een harde macht strijd wie verlies het eerste de kop, ik vond dit te ver gaan, ik was ook bang dat ik gekke dingen ging doen of zeggen door jarenlange frustraties, net of Riny het zo ver wilt laten komen dat ik weer giftig werd, maar dat was vroeger, ( toen ik me nog niet goed kon uiten) maar dat is allang niet meer.
Heb teraphie, en cursussen gehad om beter voor mezelf en mij zus Riny om te gaan, wat veel tijd en geld kosste, maar Riny deed er niks aan, ze zei voor mij hoef je dat niet te doen hoor, maar ja als jij daavoor je geld verknoeit aan dat soort zaken moet je helemaal zelf weten, dat zei ze eens een paar keer jaren terug. ze zei ik weet wel leukere activiteiten dan aan dat soort flauwe kul.
Door geen contact meer voel ik me niet de verliezer, ik heb er alles aan gedaan Riny niet!!!!!!! mijn man zei, eindelijk rust, zij brengt alleen maar onrust!!!!!! mijn man staat achter me nu wel omdat ik vroeger met mijn hele familie had gebroken, maar later weer contact zocht.
Dit is mijn heftig verhaal
Geantwoord op: 09:43 27-10-2014

Beste AM,

Het rommelt inderdaad al een langere tijd tussen jouw en je zus. Soms komen we in het leven voor een keuze te staan en moeten we beslissen of het voor ons en ons gezin goed is om contact te houden met een persoon of het beter is om het contact te verbreken. Het is geen gemakkelijke keuze om te maken maar soms wel noodzakelijk om ons zelf te beschermen. En als personen die niets toe voegen in je leven, alleen maar ellende met zich mee brengen en je leven op een negatieve manier beïnvloeden en jij je niet beter voelt met hun in je omgeving en in je leven dan is het beter om het contact te verbreken. Iedere persoon in je leven moet iets positiefs toevoegen in jouw leven en jou een goed gevoel geven. Op het moment dat dit niet zo is dan is het contact verbreken de meest verstandige keuze voordat er dingen gaan gebeuren of je dingen gaat zeggen waar je spijt van gaat krijgen. Soms is het contact verbreken onvermijdelijk en voelt het heel rot, maar is het wel de verstandigste keuze. Mariska

Rr@ 21:47 25-10-2014
Hallo,
Ik ben geen therapeut oid. Maar zit al maanden te lezen over narcisme en ik weer dat mijn ex hieraan lijd.
Hij heeft het voorelkaar gekregen dat ik zonder baan en financiële middelen zit. Ook vrienden zijn gemanipuleerd. Wij hebben twee kinderen en hij weet dat de kinderen het dierbaarst zijn voor mij. Ik word door hem zwartgemaakt door onze persoonlijke conflicten met hun te bespreken en te verdraaien. Ze zijn beiden rond 5 jaar. Ik wil graag advies over hoe ik in godsnaam moet reageren als zij weer met een beschuldig thuis komen. Mijn ex is een hele goeie manipulator. Hoe kan ik hun beschermen?
Wij hebben al mediation gehad. Ik had mijn hoop op de mediator gezet. Diegene is ook ontwikkelingsphsygoloog. En heeft met de kinderen gepraat maar zag geen bijzonderheden. Ik had kindertherapie aangekaart, maar omdat degene niks bijzonders zag, is dit van de kaart geveegd. Vooral door mijn ex natuurlijk hartelijk ontvangen. Hij vind het uiteraard onzin. En waar de kinderen bij mij mee zijn gekomen is simpelweg allemaal niet waar. Ik weet dat hij bezig is met vervreemding/verstoting bij de kinderen. Of het hem gaat lukken weet ik niet. Ik weet niet wat ik moet doen. Ik kan bijna niet meer.
Groet, een radeloze moeder.
Geantwoord op: 09:33 27-10-2014

Beste radeloze moeder,

Je kan altijd een second opinie aanvragen en om een andere mediator vragen en die opnieuw naar de situatie laten kijken. Je zou ook advies kunnen vragen door bijvoorbeeld te bellen met jeugdzorg. Nu zijn mijn ervaringen met jeugdzorg dubbel. In sommige gevallen zijn ze een enorme hulp voor de ouders en de kinderen en in sommige gevallen ook niet. Het ligt er echt aan wie je treft bij jeugdzorg. Wat betreft je kinderen die met verhalen bij jou komen wat papa ze heeft verteld, ik zou er niet al te veel op in gaan. Ze zijn rond de 5 jaar dus veel te klein om dit te kunnen begrijpen. Als ze bijvoorbeeld zeggen dat papa heeft gezegd dat mama niet van hun houdt zou je kunnen zeggen dat je heel veel van ze houdt en ze een hele dikke knuffel geven. Veel meer moet je er niet over willen zeggen. Ze moeten hier niet nog verder bij betrokken worden. Met allerlei argumenten komen heeft geen zin, ze zijn te jong. Maar het is zeker verstandig om weer aan de bel te trekken. Je zou eens kunnen proberen om hier een gesprek over te hebben met je huisarts en kijken wat die er van zegt en of die nog een goede tip heeft voor je waar je hier mee naar toe kan gaan. Ik wens je in ieder geval heel veel sterkte.

Mariska

Berichten: 46 t/m 60 van de 355.
Aantal pagina's: 24
Nieuwer1 2 3 [4] 5 6 7Ouder