Berichten

Dochter@ 23:52 18-06-2018

Onderwerp

Al bijna 20 jaar gestalkt
Beste,
Ik stuur een bericht eigenlijk voor mijn moeder. Ze wordt al 20 jaar gestalkt. Zoals je begrijpt is het een heel lang verhaal dat ik zo beknopt mogelijk ga proberen schetsen.

In haar jeugd als 15 jarig meisje bleek er interesse te zijn langst een jongen haar kant. Mensen waarschuwden haar: wees maar voorzichtig met die man, hij neemt wraak! Zij kende hem niet en had geen interesse. Voor zo ver het verhaal, dacht zij...

Op een gegeven moment, zeker 15 jaar (of zelfs langer) later. Loopt die persoon op haar af, ze had toen 3 kinderen en stond op trouwen, en geeft een hele liefdesverklaring. Mijn moeder was flabbergasted: waar komt dit nu plots vandaan? Hem duidelijk gemaakt dat die gevoelens niet wederzijds waren enz.

Sindsdien gebeurde er vreemde dingen, het begon met elke avond als ze alleen thuis was iemand die passeerde op de fiets met een speficiek fluit-deuntje. Op een gegeven moment was ze zeker dat hij binnenshuis zat. Ze probeerde dit te bewijzen, maar 20 jaar geleden bestonden er nog niet de middelen die er nu bestaan. Daarnaast geloofde niet iedereen haar, want: ‘wie doet nu zo iets?! Inbreken?!’ Het werden echte mind****’s, bijvoorbeeld dingen anders zetten in huis, besteklade helemaal anders inrichten. Allemaal dingen waarvan je zegt: ‘je zal dat wel vergeten zijn dat je dat hebt gedaan’ enz.

Haar eigen familie, en zelfs toekomstige man, wouden haar verplicht laten opnemen hierdoor! Gelukkig is haar broer in de bres gesprongen voor haar. Wel met de waarschuwing:’nu is het aan jou’. Met andere woorden: zwijg erover...

Dat heeft ze dus ook gedaan omdat een gedwongen opnamen bijna gebeurd was! Die treiteringen zijn nooit gestopt, in de wintermaanden was het altijd erger dan in de zomer (meer en langer licht). En ik ben dus al heel mijn leven getuigen van vreemde dingen, een externe harde schijf met foto’s die verdween, kleding die verdween, sleutels maanden kwijt en plots weer opduiken. Maar niks ‘tastbaars’. Want... er zijn geen banden kapot gestoken, er zijn geen sloten geforceerd enz... er is dus niet echt bewijs.

Mijn moeder is al een aantal malen naar de politie gestapt maar daar is ze nooit echt verder geholpen, zelfs naar andere districten gereden om naar andere bureau’s te gaan. Nooit werdt ze serieus genomen: ‘ja maar madammeke, ge moet weten waar ge alles laat liggen he. Zeker dat het u ex niet is die niemeer binnen mag?’ Enzoverder.

Nu zijn we op het punt gekomen dat bijna alle kinderen uit huis zijn, ze is oma geworden. En hij rijdt nu sinds kort langst mijn huis op de momenten wanneer haar auto bij mij staat.

Omdat dit absoluut geen ‘typisch’ geval is van stalking vraag ik me af wat kunnen we hier mee doen? Politie helpt niet echt, er is nu een camera aangeschaft die binnenkort binnenshuis wordt geïnstalleerd bij haar. Contact met de slotenmaker of hij een attest wil opstellen als er weer aan de sloten zijn geprutst. Al 2 veiligheidssloten kapot ondertussen, automatische lichten aan de achterdeur die in de winter telkens weer ‘stuk’ gaan. Noem maar op. Het verhaal is te lang om zo neer te schrijven.

Hopelijk was het niet te onsamenhangend en niet te moeilijk leesbaar... Heeft u tips of kan u ons verder helpen? Met mijn 2de dochter onderweg en nu dat fietsen voor mijn deur moet het stalken stoppen!! Maar hoe bewijs je dat? Er is geen agressie of toenadering van zijn kant... bedankt!
Geantwoord op: 10:08 19-06-2018

Beste dochter,

Bedankt voor je bericht, het is duidelijk geschreven en ik heb een goed beeld van de situatie. Wat je wellicht misschien nog zou kunnen proberen is om contact op te nemen met de mensen van het programma gestalkt. Gestalkt is een programma op sbs6 waarin mensen worden geholpen die slachtoffer zijn van stalking. Wellicht is het een idee om eens contact met hun op te nemen en daar je verhaal te doen en om hulp te vragen?

Warme groet, Mariska

Carla Winants@ 16:50 11-06-2018

Onderwerp

catfish
Hallo, misschien goed om toe te voegen bij de catfish informatie dat er vaak om geld gevraagd wordt zodra de zgn relatie een emotionele lading heeft gekregen. als je verliefd wordt op je catfish en deze belandt in geldnood dan ga je snel overstag en stuurt geld. vaak naar een bank als The western Union waar geen id nodig is om het geld af te halen. alle alarmbellen moeten gaan rinkelen als er om geld gevraagd gaat worden.

vriendelijke groeten Carla Winants, Best
Geantwoord op: 10:01 19-06-2018

Beste Carla,

Bedankt voor de tip. Het komt inderdaad heel vaak voor dat er om geld gevraagd wordt. We gaan dit zeker op de site toevoegen.

Warme groet, Mariska

Ella@ 19:11 22-05-2018

Onderwerp

pesten en stalking
Hallo allemaal,

ik ben ook al jarenlang bekend met pesterijen en stalking. Het begon 18 jaar geleden in een verpleeghuis waar ik als vrijwilligster werkte. Ik zat toen ook in die crisis dat er amper waren dus deed ik vrijwilligerswerk. Ik had het op een dag aangekaart bij de contactpersoon van het arbeidsbureau, niet dat het contact echt goed was hoor want hij luisterde nooit naar mij en de interesse bij die man tov mij was ver te zoeken, Maar goed die man zou voor mij navragen voor werk bij dat verpleegtehuis dus geen vuiltje aan de lucht zou ik denken tot op een moment ik weg ben gegaan bij dat verpleegtehuis om enige redenen( die zal ik verder niet noemen). Ik was toch was ik blij dat ik er weg was omdat ik me ergens ook niet echt welkom voelde en me niet geaccepteerd. Dus ik naar huis, ik woonde niet ver van dat verpleegtehuis nogal vlakbij in een flat. Enige andere buurvrouwen deden daar ook vrijwilligerswerk. Dus op een goeie dag komt één van die buurvrouwen op me af en vertelde mij dat die vent van het arbeidsbureau daar in het verpleegtehuis was geweest en mijn hele privé leven daar had neergelegd van allerlei problematiek die ik volgens hem had. Dus ik schrok me rot ben toen gelijk de volgende dag naar het arbeidsbureau gevlogen en een klacht ingediend bij de directie daar en weet je wat die mevr. me vertelde dat die man er niet was geweest, ondanks dat ik hem er zelfs 2x vandaan zag komen lopend en dat hij mijn hele privé leven daar had neergelegd. Nou het werd mooi ontkend en ja dan kan je al raden wat er toen gebeurde. Ik kreeg vanuit het verpleegtehuis persterijen en stalkingspraktijken in mijn flat. De buurvrouw wenste mij er nog sterkte mee en zelfs de huismeester wist er van. Het is zelfs zo ver gegaan dat ik het zelfs nog in mijn familie kreeg al die pesterijen en stalkerij en op mijn werk en in de winkels. Ik heb momenteel totaal geen contact met mijn familie 2 zussen en broer. Mijn moeder zit zelf ergens ver weg in een verpleegtehuis en mijn vader leeft al niet meer. Ik weet ook hoe die pesterijen in mijn familie is gekomen omdat een oudtante van mij daar een tijdje revalideerde toen ik er al weg was. Ik had van haar gehoor dat die vent van het verpleegtehuis die mij gek probeerde te maken(had hij al eens gezegd op een rare manier tov mij) een leuk gesprek had gehad met mijn oudtante over mij. Nooit verder ergens bij stil gestaan omdat op moment door de pesterijen in mijn flat alles al langs mij heen liep vermoed ik nog steeds dat die vent contact had gezocht met mijn ouders en zo is de bal gerold via hun. Ik vindt het nog steeds vreemd waarom die vent het over mij had gehad destijds met mijn oudtante zelfs had ik al een keer een woordenwisseling met haar en je merkte dat ze helemaal tegen mij opgestookt was door die lui van het verpleegtehuis over mijn houding en dat ik nooit een baan zou krijgen etc..... Ik was me rot geschrokken want vanaf die tijd 18 jaar geleden werd ik overal gepest en gestalkt omdat ik daar mee moest leren omgaan wat die man van het arbeidsbureau hun daar verteld had bij het verpleegtehuis. Ik heb totaal geen contact meer met mijn familie want het vertrouwen is totaal weg en ik voel me vreselijk behandeld op een schandalige manier niet alleen vanuit het verpleegtehuis maar ook door mijn familie want ik was maar een slapjanus een zacht ei dus ik moest leren om gaan hoe ik gepest wordt. Ik heb hier vandaag de dag nog steeds meer te maken en voel me helemaal niet meer veilig in mijn huis en woonomgeving. Die lui van het verpleegtehuis hebben er alles aan gedaan om mij een soort 'drilling' te willen geven of weet ik wat en om in te zien dat ik een probleem had en me de psychiatrie in de werken want volgens het arbeidsbureau had ik een probleem en het verpleegtehuis zou mij wel uit de brand helpen met alle gevolgen van die voor mij. Ik heb PTSS en durf amper nog ergens te werken. Heb in verleden al geprobeerd om die vent van het arbeidsbureau voor deze praktijken verantwoordelijk te stellen maar hij leeft helaas niet meer maar ik zit er mooi mee met zijn nalatenschap. Het is jammer dat alles achter je rug om gebeurd en je hier totaal buiten gelaten wordt en ik me steeds wanhopiger voel. Heb net vandaag toch weer geprobeerd via een klachtenafdeling van het verpleegtehuis alsnog een klacht hierover in te dienen omdat ik jaren lang mijn mond heb gehouden omdat ik niet durfde. Maar helaas is het verjaard en kan ik er niks mee en de kans is ook groot als ik met die lui contact zou hebben toch liegen tot het graf. Weet ik vraag me soms weleens af of zulke mensen geen geweten hebben??? Hoe kan het iemand koud laten dat vraag ik me ook vaak af en waar heb ik dit aan verdient om zo behandeld te worden. Ik heb heel wat af gejankt mezelf geslagen bijna een keer een ongeluk willen veroorzaken puur uit wanhoop en onmacht. Ik heb momenteel wel hulp en ik kan zo vreselijk boos worden als die hulpverleenster me ook nog vraagt of ik stemmen hoor!!! Hoe haalt iemand het in zijn hoofd mij dat te vragen weet je want dan voel je je nog wanhopiger. Maar goed ik zit er maar mee en ik moet veel verwerken zonder familie het is niet anders want er is niemand die een hand toesteekt en je staat totaal alleen. Of je helpt het op te lossen. Dit wilde ik toch even kwijt en hoop dat er meer mensen zijn met deze ervaringen van pesterijen en stalkerij. Heel triest.
Geantwoord op: 09:56 19-06-2018

Beste Ella,

De mensen die zulke verhalen de wereld in helpen beseffen vaak niet wat voor gevolgen het allemaal kan hebben. Daar staan ze dom weg niet bij stil. Totdat ze geconfronteerd worden met de gevolgen en dan is ontkennen en net als of doen dat het niet is gebeurd makkelijker dan de waarheid vertellen. De waarheid heeft allerlei nare en vervelende consequenties die ze liever koste wat het kost vermijden. Dat gaat altijd ten kost van iemand anders. In dit geval jou. In hun optiek, beter jij als ik. Daar heb jij helemaal niets aan en jij zit met de ellende opgezadeld. Zelfs nu zo veel jaren later. Het is heel goed van je dat je hulp hebt gezocht. Ik wil je wel als advies meegeven als jij het gevoel hebt dat je door de huidige persoon niet serieus genomen wordt of je hebt het gevoel dat je niet wordt geholpen dan is het beter om iemand te zoeken waarbij jij je wel prettig en geholpen voelt. Veel sterkte, Mariska

Dahaille@ 08:21 11-05-2018

Onderwerp

Ouderverstoting
Hallo allemaal.

Ik wil mijn verhaal kwijt aangezien ik te maken heb met ouderverstoting. Het is zo dat ik getrouwd ben met een vrouw die twee kinderen heeft met een narcistische ex man. Zij is in 2008 bij deze man weggegaan om allerlei redenen. Vanaf dat moment is het allemaal ziek en ernstig geworden. Wij hebben dus al tien jaar te maken met narcistisch geweld, manipulatie, treiteren, dwarsliggen, liegen, en nu ook ouderverstoting. En het trekt een wissel op het gezin en het welzijn van de kinderen. Het begint ermee dat meneer de scheiding allereerst bijna 3,5 jaar lang weet te traineren en tegen te houden. Dus een ordinaire vechtscheiding. De kinderen worden ingezet. Krijgen op zeer jonge leeftijden te maken met leugens, en wij zien dat die een loyaliteitsconflict beginnen te ontwikkelen. Meneer wisselt niet betalen alimentatie af met liegen, bezoekregelingen niet nakomen en ga zo maar door. Daar konden wij nog wel mee leven ook al is het erg vervelend. Maar onlangs een maand of negen geleden gingen wij verhuizen, en ja daar was meneer weer en die weet de zoon die dan inmiddels zestien is naar hem toe te trekken. Dochter wil hem dan al niet meer zien, die word in een volle snackbar door hem te kakken gezet en benoemd tot debiel en zielig kind. Zijn narcistische buien en woedeaanvallen worden haar teveel. Meid is dan nog maar amper veertien. Hij knijpt en scheld en is bedreigend als hij zijn zin niet krijgt. Het moet allemaal op zijn manier. Maar kinderen van die leeftijden die ontwikkelen een eigen ik en doen hun eigen ding. Dat is tegen het zere been van meneer. Nu negen maanden later woont zoon nog steeds bij vader. En dat is niet zonder slag of stoot verlopen. Of vader het nu niet wilde of niet kan wat wij eerder denken want kaas van het leven heeft deze man niet gegeten werd de zoon niet ingeschreven, ziekenfonds niet geregeld, enz enz. Dat hebben wij menig maal moeten aangeven. Normale reacties bleven uit. En nu heeft hij het voor elkaar dat zoon zijn eigen moeder negeert. Het doet ons zoveel pijn. Want de zoon lijkt in negen maanden tijd van een lieve en sociale jongen in een gevoelloze asociale jongen te zijn verandert. Hij kijkt niet meer naar zijn zusje om, die worden tegen elkaar opgezet. De jongen moet examens doen volgende week maar school is een zooitje. De jongen is veel alleen thuis en krijgt veel verantwoording toegeschoven omdat vader alleen maar werkt. Zoon drinkt veel alcohol en lijkt los van god te zijn en is niet meer voor rede vatbaar. En wij staan machteloos aan de zijlijn toe te kijken en niemand lijkt ons te horen en te zien wat er gaande is. Het maakt het dat het voor ons maar ook zeker voor de dochter een eenzaam proces is. Dochter hebben wij nu al meerdere keren betrapt op het zelfbeschadigen van haar lichaam omdat zij de pijn niet aankan en niet wil voelen. Ik heb er veel over gelezen hoe dit werkt en wat er gaande is en ik herken zoveel in de verhalen die ik lees over narcisme dat ik er eng van word. Dochter moet binnenkort voor de zoveelste keer naar therapie en zal nu gebruik maken van een ggz psycholoog en orthopedagoog om de problemen bloot te leggen en meneer die gaat wel door. Iedereen maar dan ook iedereen gaat eraan onderdoor. Onlangs heeft meneer zich weer gewend tot een advocaat om alimentatie af te dwingen en een bezoekregeling voor zijn dochter. Rare eisen en vol abnormale wensen die alleen maar zichzelf toekomen en geen enkele rekening houden met hoe het kind het ziet en voelt. Wij hebben daarom na tien jaar weer een advocaat moeten nemen. En het hele verhaal lijkt weer van voren af aan te beginnen. Wel is het zo dat de dochter gehoord zal worden door de rechtbank en dat zal meegenomen worden aangezien het kinderen van oudere leeftijden betreft. Dochter geeft aan graag met rechter te willen spreken en haar verhaal te willen doen. Dan zal inmiddels de hulpverlening ook wel zijn opgestart en zal het plaatje minder troebel zijn. Maar omtrent zoon geldt dit niet want spant hij geen zaak om aan dus zal die niet gehoord worden. Het is triest allemaal en misschien klinkt het allemaal onsamenhangend maar ik en wij zitten dan ook vol en het is een opeenstapeling van gebeurtenissen en emoties die erin hakken.

Ik hoop dan ook dat ik iets zal horen via deze weg.

Groet Dahaille.
Geantwoord op: 09:44 15-05-2018

Beste Dahaille,

Wat een heftig verhaal en vreselijk moeilijk voor jullie allemaal! Als ik het verhaal zo lees dan doen jullie, naar mijn mening er alles aan wat in jullie vermogen ligt om jullie zelf en de kinderen te beschermen. Helaas heb je daar wel hulp bij nodig van de juiste instanties en mensen om deze man op te laten houden. En daar schort het vaak aan, wat u zelf ook al aangeeft. Wellicht hebben jullie hier zelf ook al aan gedacht, maar een mogelijkheid zou nog zijn om de kinderbescherming op hem af te sturen. Houdt er wel rekening mee dat dit een hoop te weeg gaat brengen en dat je deze beslissing niet zo maar even moet maken. Een tip die ik jullie wil meegeven: Als je hulp krijgt van bijvoorbeeld een psycholoog zorg er dan voor dat het iemand is waarbij jullie het gevoel hebben dat die gene je begrijpt, naar je luistert, je serieus neemt en dat die gene je het gevoelt geeft dat hij/zij je kan helpen. Mocht dit niet het geval zijn dan is dit niet de juiste persoon om jullie te helpen. Geef dan niet op, maar ga opzoek naar een andere persoon die wel bij jullie past en waar jullie wel een goed gevoel bij hebben. Ik wens jullie enorm veel sterkte met alles. Warme groet, Mariska

lauwers@ 17:45 22-04-2018

Onderwerp

stalking door onbekende
haalo ik ken mijn stalker niet hij of zij gebruikt alles en iedereen om mij gek proberen te krijgen als ik mij dan kwaad maak ben ik zogezegd ziek wat kan ik doen groetjes marina lauwers
Geantwoord op: 09:32 15-05-2018

Beste Marina,

Als u last heeft van een stalker dan kunt u het beste naar de politie gaan. Warme groet, Mariska

A.M. Vahsen@ 15:21 04-04-2018

Onderwerp

Reactie op Michael
Mijn reactie op Michael, Klein gehouden door Narcistische vader.

Hoi Michael.
Mariska heeft gelijk!!!!
Zojuist las ik Michael jouw verhaal.
Ik herken dat, ook ik heb zoiets meegemaakt.
Inderdaad het contact verbreken!!!! want jij bent aan het vechten tegen de bierkaai, zo werkt dat niet!!!
Deze narcistische mensen veranderen nooit!!!!!
Troost je maar, deze mensen hebben zelf een Psygische stoornis!!!!!!
Ja jouw moeder las ik, is heel erg!!!!! maar jij kan haar niet helpen.
Hou het maar op afstand in de gaten!! meer kun je niet doen.
Werk eerst maar aan jezelf!!!!!!
Ja en therapie heb je al zo vaak gehad, het helpt pas, als anderen meeveranderen!!!
Als je afstand van deze mensen neemt, zagl het wel beter hoop ik, met je gaan!!!! het is geen garantie.
En kun je nog altijd Therapie nog volgen.
Ik wens je het allerbeste toe!
En heel veel succes!!!!!
A.M. Vahsen
Geantwoord op: 18:30 10-04-2018

Beste A.M. Vahsen, bedankt voor je reactie. Warme groet, mariska

Michael@ 17:57 28-02-2018

Onderwerp

Klein gehouden door narcistische vader
Beste,

Ik ben een man van alweer achter in de 30, maar ik voel mij op emotioneel niveau nog een afhankelijke puber. Ik heb in mijn leven heel veel therapie gehad en ben o.a. behandeld voor borderline. Ik heb daarbij ook nog ADD, waardoor het voor mij heel moeilijk is om structuur aan te brengen in mijn leven en de dingen die ik graag veranderd zie te verwezenlijken.

Mijn moeder heeft PDD-NOS: ze is een heel kwetsbare vrouw die haar eigen gevoelens en die van anderen niet goed begrijpt. Ze is een zeer toegewijde en loyale moeder, maar voor mij is het wel heel pijnlijk dat ze gewoon niet kan bevatten waar ik mee zit. Ze heeft verder ook veel problemen en kan na 25 jaar de scheiding met mijn vader nog steeds niet verwerken.

Mijn vader is narcistisch. Ik twijfel er vaak aan of ik het door mijn eigen stoornissen niet allemaal te overtrokken zie en alle fouten bij mij liggen ... maar ik begrijp dat het twijfelen juist een heel vaak voorkomend issue is bij slachtoffers van narcisme: ze handelen zo geraffineerd en subtiel. Mijn moeder kent dezelfde pijn als ik en voelt zich heel erg aan haar lot overgelaten, maar omdat ze het niet snapt en slecht tegen verandering kan, blijft ze maar koesteren dat mijn vader toch om haar geeft en staat ze het toe dat hij haar financieel bijstaat. Hij krijgt heel veel credits daarvoor, omdat hij mijn moeder financieel zo goed heeft achtergelaten. Ik ben de enige die naar mijn idee denkt dat DAT precies de reden is waarom hij dat doet. Volgens mij is zijn hele manier van denken en handelen onbewust een strategie om mensen afhankelijk van hem te maken en hij heeft daarvoor het geld en de charisma om werkelijk iedereen in te palmen.

Ik wil dit niet meer! Ik wil van hem loskomen. Maar ik vrees dat ik daarvoor alles en iedereen moet opgeven. Ik voel mij al zo alleen, maar ik voel mij met mijn eigen problemen ook heel erg afhankelijk van anderen. Ik ben anderzijds wel vastbesloten om de moeilijkheden aan te gaan en eens te laten zien dat ik helemaal niet zo zwak ben. Ik weet niet hoe ik dat moet aanpakken. Therapie heb ik al zo vaak gehad en ik heb al zo vaak mijn emoties herkauwd en geanalyseerd, maar daarmee worden de omstandigheden voor mij niet anders. Het is voor mij juist belangrijk een dikkere huid te ontwikkelen en de moeilijke dingen in het leven te kunnen dragen zonder dat ik mij daardoor van mijn voetstuk afval.

Hebben jullie een advies waar mensen die hun hele leven klein zijn gehouden zichzelf kunnen ontwikkelen?

Mvg, Michael
Geantwoord op: 10:08 23-03-2018

Beste Michael,

Mijn ervaring is dat de enige manier waarop je los kan komen van iemand is door het contact volledig te verbreken. Dit zijn mensen die zo'n negatieve invloed hebben op jouw leven en die je zo aan jezelf laten twijfelen. Accepteer dat hij zo is, dat hij in zijn gedrag niet/nooit zal veranderen. Het enige wat jij kan veranderen is de manier waarop jij er mee omgaat. En zolang jij hier over na blijft denken en contact hebt met hem, zal dit altijd aan je blijven vreten. Je houdt het op die manier actueel. En wat je wil is dat dit verleden tijd wordt.

Ik snap dat het moeilijk is om toe te moeten kijken hoe je moeder door hem ingepakt wordt. Maar ook daar heb jij geen invloed op. Hou het op de achtergrond in de gaten, maar accepteer dat de situatie zo is en ga het los laten. Ik ben geen therapeute of psycholoog en mijn advies zal nooit dat van hun kunnen vervangen. Ik spreek puur vanuit mijn eigen levenservaring en opgebouwde kennis. Ik hoop dat je hier wat mee kunt. Warme groet, Mariska

Sabine Bruin@ 20:45 08-02-2018

Onderwerp

Manipuleren
Mijn vriend probeert me te manipuleren. Hoe kan ik hier tegenin gaan?
Geantwoord op: 15:37 22-02-2018

Beste Sabine,

Met zo weinig informatie kan ik niet veel. Ik wil je adviseren om op de website de juiste onderwerpen te zoeken en die te lezen.

Succes, Mariska

Brian Ramcharan@ 00:08 23-12-2017

Onderwerp

Dankzegging
Dankjewel Mariska Hargitee,

Ik heb deze website bestudeerd over manipulatie en tijdens het lezen alleen al, ben ik verlicht van emotionele pijn en bepaalde traumatische ervaringen. Heb nieuwe inzichten en oplossing van jullie gekregen. Ik voel mij al een heel stuk geestelijk gezonder. Het is echt waar manipulatie komt overal voor, zelfs bij deskundige hulpverleners en therapeuten. Wat een economische recessie allemaal teweeg kan brengen. Ik heb goeie hardwerkende mensen zien veranderen in keiharde manipulators. Ik dacht dat ik mensen kennis had, maar ik kwam er alleen maar achter dat ik eigenlijks helemaal niets wist. Met vallen en opstaan heb ik de gruwelijke waarheid leren kennen. Ja, ik ben een naieveling.

Mvg, Brian Ramcharan
Geantwoord op: 16:04 04-01-2018

Beste Brian,

Nog de aller beste wensen voor dit nieuwe jaar en dank je wel voor je positieve woorden over de website. Uiteindelijk zijn we nooit te oud om te leren en is het heel normaal om ons in mensen te vergissen. Dat overkomt iedereen. En zeker als er manipulatie in het spel is moeten we niet te hard zijn voor ons zelf. We kunnen er alleen maar van leren en een voorbeeld aan nemen hoe het niet moet!

Warme groet Mariska

Felicia@ 22:33 22-10-2017

Onderwerp

manipulatie vader
Hi,

Ik ben Felicia en 12 jaar oud.
Mijn ouders zijn in 2012 ui elkaar gegaan. Een paar jaar na ik het had geaccepteerd ben ik gaan nadenken van waarom eigenlijk en was ik er vrij snel achter iets mis was met mijn vader. mijn vader merkte ook dat ik achter dingen was gekomen die hij niet wou dat ik wist dus werd ik steeds meer achtergesteld. Ik heb het tegen mijn moeder verteld en mijn vader deed precies het zelfde als hij bij mijn moeder aan het begin deed. Het is steeds erger geworden en ik word nu ook al ongeveer 2 jaar gemanipuleerd en gechanteerd. Ik weet niet meer wat ik moet doen om dit te stoppen hebben jullie advies, tips of ervaringen met zo n zelfde verhaal? ik zou het graag horen

Felicia
Geantwoord op: 17:22 05-11-2017

Beste Felicia,

Wat vervelend voor je dat het contact met je vader zo stroef verloopt. Het beste wat je kunt doen is met iemand er over gaan praten. Je huisarts kan je hier mee verder helpen. Misschien kan die persoon bemiddelen en zorgen dat er een gesprek komt met je vader zodat het manipuleren stopt. Heel veel succes en je mag me altijd een mail sturen als je je hart wilt luchten of iemand zoekt om mee te praten. Liefs Mariska

Hannah@ 09:56 28-09-2017

Onderwerp

Hoe duur moet ik betalen voor mijn vrijheid?
Nadat onze relatie van 16 jaar de laatste paar jaar echt begon te ontsporen heb ik tot het laatste moment in enorme dualiteit gezeten om al dan niet door te gaan met de relatie. Deze zomer heb ik dan toch de stap gezet om weg te gaan... Ik wist ook meteen dat ik duur zou betalen voor mijn vrijheid (letterlijk en figuurlijk)... dat blijkt dus meer en meer te kloppen... maar hoe duur moet ik mijn vrijheid uiteindelijk betalen? Ik heb veel over voor mijn vrijheid (ook financiële toegevingen naar haar toe...) maar ben ik dan wel goe bezig?
Zolang de compromis voor de verkoop van het huis nog niet getekend is (wat normaalgezien binnenkort moet gebeuren) heeft ze me nog steeds in haar manipulatieve macht... en ik vind dat erg om te moeten toegeven...
Ik vond in mijn zoektocht naar antwoorden deze site en heel veel erkenning enzo terug... maar lukt me nog altijd niet om een manier te vinden om aan haar manipulatie te ontsnappen... Omdat ik de stap gezet hebt om weg te gaan en haar in haar ogen in de steek gelaten heb, heb ik geen enkel recht van spreken en eist zij alles vanzelfsprekend op... en van zodra ik weerwoord durf bieden speelt ze op mijn schuldgevoel in en dat ik mijn verantwoordelijkheid niet kon nemen om de relatie op een volwassen manier te beëindigen... Ik weet even geen raad meer...
Geantwoord op: 21:12 09-10-2017

Beste Hannah,

Met een gezamenlijke koopwoning wat nog niet is verkocht heb je altijd nog een verbinding met elkaar. Pas als de woning is verkocht ben je definitief los van elkaar. Vaak is het zo dat de partner die niet de beslissing heeft gemaakt om de relatie te beëindigen boos en gefrustreerd achter blijft. In jouw geval moet je een paar belangrijke keuzes maken. Wat is jouw vrijheid je waard en nog veel belangrijker, welke normen en waarden en principes moet je er voor aan de kant zetten? En voelt dat goed? Ik kan die keuzes niet voor je maken, dat moet je toch echt zelf doen. Wat ik je wel als advies wil meegeven is geeft niet toe aan manipulatie, blijf sterk en kies ten alle tijden voor jezelf. Want een leven als marionet pop (waarin de ander dus je hele leven bepaald) is geen leven. Heel veel sterkte, Mariska

Rene koole@ 19:55 06-09-2017

Onderwerp

Emotionele chantage van ex vrouw
Beste lezers,
Via deze weg zoek ik hulp en tips.
Ben inmiddels 5 jaar gescheiden. Mijn ex vrouw is bij mij weg gegaan. 3 jaar geleden mijn huidige vriendin ontmoet en gaat prima.
Daar is het bij mijn ex vrouw denk ik mis gegaan.
Mijn ex vrouw heeft een uitkering. Elke maand betaal ik keurig kinderalimentatie. Daar nog extra de overblijf en zwemles. Wij gaan graag samen 1x per jaar op vakantie. Daarnaast met mijn dochter en huidige partner. Is 1x gelukt. Nu heb ik haar paspoort niet gekregen. Naar de rechter en gelijk gekregen. Paspoort alsnog niet gekregen. Mijn ex vrouw wil nergens meer mee instemmen. Nu bij ouderschap blijft. Mijn dochter wordt als boodschapper gebruikt.
Hoe stop je chantage??? Van meer geld tot meer dagen opvang voor mijn dochter enz.
Ik doe alles voor mijn ex en elke week is er iets waar ik mee gechanteerd word.
Hoe te stoppen ???? Radeloos op dit moment.
Mijn dochter vind het geweldig bij ons en komt dan helemaal tot rust.

Mvg
Rene
Geantwoord op: 17:48 10-09-2017

Beste Rene,

Hoe cliché dit misschien ook klinkt, weer naar je advocaat toe gaan en haar dwingen om mee te werken. Dat is de enige manier om uiteindelijk er voor te kunnen zorgen dat zij gaat meewerken. Daar naast wil ik je mee geven dat kinderen vanaf 12 jaar zelf ook een stem hebben bij wie ze willen wonen. Veel succes! Mariska

Lexa@ 16:16 20-07-2017

Onderwerp

Manipulatieve moeder
Hallo.

Mijn moeder manipuleert mij en doet aan emotionele chantage. Als zij mij iets vraagt en ik zeg nee, dan wordt ze gek. Ze zegt dat ik nooit iets wil, dat ik haar niet leuk vindt, dat ik aan haar moet denken, dat ze nooit bij mij langs mag komen (ik woon samen en ze is altijd welkom) Dan begint ze met het emotionele gedeelte: Ik heb er verdriet van dat je niet wilt afspreken, ik lig er wakker van, ik ga door een hel vanwege jou. Met resultaat, dat ik haar zielig vindt en me schuldig voel. Zo gaat dit al jaren. Ze wilde voor mij beslissen waar ik moest wonen, wat ik doe met mijn verjaardag, dan regelt ze alles zonder dat ze mij wat vraagt. Mijn mening of wat ik wil doet er niet toe. Ze noemt mij egoïstisch, maar zij is juist de egoïst. Ik heb een druk leven, zij niet. Dan zegt ze ik moet altijd kijken naar andere moeders, die zijn altijd samen met hun dochter. Alsof wij elkaar nooit zien. Wat totaal niet zo is. Ze is een meester in mij een schuldgevoel geven en mij manipuleren. De laatste keer heb ik gezegd ik verbreek het contact als je nog eens zoiets doet. Ze ging vorige keer namelijk helemaal los, dat ik mezelf opsluit (wat moeilijk gaat want ik werk fulltime) ik wil niets, ik stoot iedereen af. Ik wil niet wat zij wil. Simpel. Ik vind het ook vaak niet leuk als ik samen met haar ben omdat ze altijd over andere mensen praat en mij probeert te pushen. Het was een tijdje rust maar vandaag is het weer raak. Ze zei dat ze mijn verjaardag dit en dat wil doen, maar dat wil ik niet. Mij is niets gevraagd en ze heeft al het 1 en ander geregeld. Daarop zei ze dat ik maar een dag vrij moest nemen, ik zei dat kan niet ik moet werken. Toen begon ze weer met: Andere kinderen zijn altijd bij hun ouders, jij komt nooit en ik weet niet of we wel op jullie hond willen passen als jullie met vakantie zijn. Dat doet ze puur om mij te pesten, dit flikte ze me vorig jaar ook, toen moesten we met spoed een andere oppas regelen! Terwijl we onze vakantie al geboekt hadden, en dit kun je niet zomaar annuleren zonder kosten. Ik ben eigenlijk ten einde raar, het liefst wil ik haar niet meer zien en rust krijgen, mijn eigen leven leiden. Ik ben in de 30 en voel me soms net een klein kind. Aan de andere kant houd ik van mijn moeder dus het is best moeilijk. Zij beheerst mijn leven totaal, ook nu, ik zit er weer mee.
Geantwoord op: 11:02 22-07-2017

Beste Lexa,

Jij en je moeder zitten beide heel duidelijk op een ander niveau en hebben beide hele andere verwachtingen naar elkaar toe. En dat botst. Daarbij speelt misschien de generatiekloof wellicht ook een rol. Deze problemen kom ik vaker tegen bij volwassenen van jouw leeftijd. Wat wij ouders met onze fulltime banen en de zorg voor onze kinderen en man soms niet beseffen is dat ouderen mensen vaak best eenzaam zijn. Werk valt weg, vriendenkring wordt kleiner. De ene persoon gaat daar makkelijker mee om als de ander. Vaak wordt er een beroep op de kinderen gedaan om de ouders te vermaken, maar waar ouderen vaak weer niet bij stil staan is dat als je fulltime werkt en daarbij ook voor kinderen moet zorgen dat je weinig tijd over houdt. Beide partijen zullen water bij de wijn moeten doen.
In jouw situatie is denk ik tijdelijk even wat afstand van elkaar niet zo'n slecht idee. Het is niet de bedoeling dat dit je leven gaat beheersen. En daarbij is die afstand ook een mooie gelegenheid om over de hele situatie na te denken en wat er van beide partijen moet veranderen om dit wel te laten slagen. Jullie kunnen bijvoorbeeld af spreken dat jullie in die tussentijd een brief naar elkaar schrijven met daarin de dingen waar je tegen aan loopt bij de ander en die samen te bespreken en toe te lichten. Misschien dat de tijdelijke afstand even voor beide wat rust geeft en de brieven elkaar duidelijkheid geeft. Bespreek het wel eerst samen voordat je de afstand in last, veel succes, Mariska

Nina@ 11:41 29-05-2017

Onderwerp

Manipulatieve stiefdochter
Sinds 2 jaar ben ik samen met Ludo. Een prachtkerel. Hij is weduwnaar. Zijn manisch-depressieve vrouw stapte eind 2011 zonder afscheidsbrief uit het leven. Hij vond haar. Hij heeft 1 dochter Tine van 30, zoon Geert van 33 die samen is met Kristien en die hun eerste kindje verwachten. Ikzelf ben gescheiden en mama van 2 dochters, resp. 20 en 27.
Sinds we anderhalf jaar geleden een huis kochten en zielsgelukkig samen zijn, zijn er met Tine en Kristien voortdurend problemen. Ze spannen samen om bijna ieder feest of moment te "boycotten". Of de dag is niet goed, of ze zijn ziek of ze gaan niet akkoord dat het samen is met een andere gelegenheid of...of...of. Kristien neemt altijd het woord voor de 3 samen. Bovendien wordt de dood van Ludo's vrouw gretig misbruikt om hem een schuldgevoel aan te smeren. Zo is er vaderdag dat toch voor Tine en Geert meer betekenis heeft en op die dag MOET doorgaan. Zelfs een wijziging van tijdstip van 12 u. naar 15u.30 omwille van onvoorziene omstandigheden die ze zelf ook kennen, wordt aangegrepen voor een onbeschofte mail van Kristien naar Ludo waarin ze letterlijk schrijft:" Vaderdag is een dag die gevierd hoort te worden door een vader en zijn kinderen. Als je dan weet dat vaderdag voor Geert (en Tine) nog meer betekenis heeft dan voor een gemiddeld persoon dan hoop ik dat je ook weet hoe zeer het hen kwetst als je de plannen veranderd naar een moment dat voor hen niet uitkomt." Aan deze mail was al het één en ander voorafgegaan... Dit was vorige week en ondertussen is het gisteren ook weer tot een hoogoplopend gesprek gekomen tussen Ludo en zijn dochter. Hij biedt zijn excuses aan omdat hij iets vergat waarop zijn dochter doodleuk antwoordt dat ze zijn excuses niet aanvaardt. Hij vraagt wat hij dan wel kan als ze dit niet aanvaardt. Het antwoord is dat hij dan maar eens heel goed moet nadenken. En zo gaat dit voortdurend. We beseffen beide dat dit zo niet verder kan maar Ludo kamt met een enorm schuldgevoel naar zijn kinderen over de dood van hun moeder. Bovendien wil hij zijn zoon niet kwijt die nochtans ook niet altijd open en eerlijk is naar zijn vader toe. We zijn al een paar keer naar een psychologe gegaan die gespecialiseerd is in de problematiek van nieuwe samengestelde gezinnen. Zij kent echter de kinderen niet van Ludo waardoor het moeilijk is het probleem aan te pakken. Ik denk dat een definitieve breuk met zijn manipulatieve dochter de enige oplossing is. Het probleem blijft echter het manipulatieve samenspel tussen Tine en Kristien waar ook Geert tussen zit. Hoe kan Ludo dit aanpakken naar Geert toe als hij definitief breekt met Tine? Hoe gaan wij daar verder mee om als koppel? Dank je om enige duidelijkheid te brengen.
Geantwoord op: 10:40 31-05-2017

Beste Nina,

Om onverwachts iemand te moeten verliezen is vreselijk moeilijk en helemaal onder de omstandigheden waar de kinderen en je partner hun moeder en vrouw zijn verloren. Als er dan een nieuwe vrouw in zijn leven komt dan kan dat problemen geven. Is er door Ludo en zijn twee kinderen wel eens gesproken over de dood van hun moeder en zijn vrouw en de manier waarop ze is overleden? Ik krijg de indruk dat er mbt haar overlijden dingen nog uitgesproken moeten worden van beide kanten. Ik ben absoluut geen voorstander van het verbreken van het contact tussen een ouder en zijn kinderen. Vaak kunnen problemen opgelost worden door er goed over te praten. Zowel Ludo en zijn kinderen hebben het al moeilijk genoeg gehad met het verlies van zijn vrouw en hun moeder, ik denk niet dat door het contact te verbreken iets gaat oplossen. Steker nog het gaat denk ik alleen maar meer verdriet geven bij beide partijen. Daarbij zie je vaak dat mensen juist of heel erg afstandelijk worden en elkaar ineens heel vrij laten als een dierbare overlijd of juist het tegenovergestelde gaan doen en de persoon die achter blijft heel erg gaat claimen en slecht los kunnen laten. En ik denk dat praten met een psycholoog in dit geval de juiste stap is, alleen los je de problemen niet op met een paar gesprekken. Je moet zo iemand de tijd geven om jullie te helpen. Daarbij kan dit alleen werken als op den duur de beide kinderen betrokken worden bij het gesprek. Een gesprek tussen Ludo en zijn twee kinderen wat geleidt wordt door de psycholoog kan heel veel duidelijkheid geven. Succes met alles, Mariska

bart@ 18:05 08-05-2017

Onderwerp

ik word emotioneel gechanteerd
Beste lezer,

Ik heb een erg simpel voorbeeld van wat vandaag gebeurd is tussen mij en mijn vriendin.
Ze werd boos, omdat ik niet met haar wou gaan wandelen.
Ik had gisteren en eergisteren al een lange wandeling met haar gemaakt, en had daar vandaag gewoon geen zin in.

Dit leidde tot een ellelange ruzie, waarbij ik volgens haar:
1) niet genoeg om haar geef
2) niet genoeg voor haar over heb
3) ik koud en egoistisch ben
4) zei alles over heeft voor mij, en mij nooit zo zou afwijzen

Ik blijf kalm en probeer met haar te praten, maar ik kan haar niet doen inzien dat ze me emotioneel chanteert.
Dit gebeurt constant in onze relatie.

Wat kan ik doen om haar te doen inzien dat ze me regelmatig emotioneel chanteert ?
ik wil onze relatie verbeteren, ik vind het zo moeilijk.
Geantwoord op: 10:22 31-05-2017

Beste Bart,

Er zit duidelijk bij je vriendin iets dwars als ze je van deze dingen beschuldigd. Ben je hier wel eens verder op door gegaan? Waarom vind ze dat, kan ze dat met goede argumenten onderbouwen? En als ze dat niet kan onderbouwen waarom wil ze per se haar zin doordrijven? In een relatie is het altijd geven en nemen en zal je soms ook wel eens dingen moeten doen waar je geen zin in hebt. Aan de andere kant is het ook accepteren dat de ander nee kan zeggen en op dit moment geen zin heeft om iets te doen wat jij wel heel graag wilt. Het is van beide kanten water bij de wijn doen. Probeer hier eens rustig met haar over te praten zonder dat het op ruzie uitloopt. Doe dit desnoods met een derde persoon er bij die het gesprek kan leiden als je er niet zeker van bent dat jullie hier zonder ruzie over kunnen praten. Succes, Mariska

Berichten: 1 t/m 15 van de 364.
Aantal pagina's: 25
[1] 2 3 4 5 6 7Ouder